LIGJ

Nr. 108/2013

PËR TË HUAJT[1]

(Ndryshuar me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)[2]

I përditësuar

Në mbështetje të neneve 78 dhe 83 pika 1 të Kushtetutës, me propozimin e Këshillit të Ministrave,

KUVENDI

I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË

VENDOSI:

Shkarkoje te plote ne PDF_1

KREU I

DISPOZITA TË PËRGJITHSHME

 

Neni 1

Objekti i ligjit

 

Ky ligj rregullon regjimin e hyrjes, të qëndrimit, të punësimit dhe të daljes së të huajve në/nga Republika e Shqipërisë. Ligji përcakton funksionet dhe kompetencat e autoriteteve shtetërore dhe të subjekteve të tjera, publike dhe private, shqiptare ose të huaja që kryejnë aktivitete në Republikën e Shqipërisë, të cilat kanë të bëjnë me të huajt që kërkojnë të hyjnë, që hyjnë, qëndrojnë dhe dalin nga Republika e Shqipërisë. Marrëveshjet ndërkombëtare, të lidhura me qeveritë e shteteve të tjera, të ratifikuara me ligj, mund të parashikojnë dispozita të veçanta e më të favorshme për shtetasit e këtyre vendeve, që zbatohen reciprokisht.

 

Neni 2

Fusha e zbatimit

 

1. Subjekt i këtij ligji janë të huajt, të cilët hyjnë ose synojnë të hyjnë në Republikën e Shqipërisë, me qëllim qëndrimin, kalimin transit, punësimin, studimin, si dhe daljen e tyre nga Republika e Shqipërisë.

2. Dispozitat e këtij ligji, lidhur me qëndrimin dhe punësimin e të huajve, nuk zbatohen për personelin e misioneve diplomatike dhe posteve konsullore, për anëtarët e misioneve të organizatave të Kombeve të Bashkuara dhe institucioneve të tjera të specializuara të Kombeve të Bashkuara, për anëtarët e misioneve e organizatave ndërkombëtare të akredituara në Republikën e Shqipërisë apo të anëtarëve të familjeve të tyre.

 

Neni 3

Përkufizime

(Ndryshuar pika 3, 9, 11 dhe shtuar pikat 33, 34, 35, 36, 37 dhe 38, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

Në këtë ligj termat e mëposhtëm kanë këto kuptime:

1. “I huaj” është çdo person, me ose pa shtetësi, i cili, sipas legjislacionit shqiptar, nuk është shtetas shqiptar.

2. “Person pa shtetësi” është personi, i cili nuk ka shtetësinë e asnjë shteti.

3. “Dëbimi” është zbatimi i detyrimit për kthim i të huajit, subjekt i urdhrit të dëbimit, të personit të shpallur si i padëshiruar, si dhe ai i largimit të të huajit nga autoritetet e përcaktuara në këtë ligj.

4. “Dokument i huaj udhëtimi” është dokumenti i lëshuar nga autoritetet kompetente, pasaportë, letërnjoftim apo leje kalimi ose çdo certifikatë apo dokument tjetër, në përputhje me një marrëveshje ose të drejtën ndërkombëtare, që vërteton identitetin dhe/ose shtetësinë/statusin pa shtetësi të mbajtësit, për qëllim udhëtimi.

5. “Dokument udhëtimi për të huajin” është leja e kalimit për të huajin, dokumenti i udhëtimit për personin pa shtetësi, si dhe dokumenti i udhëtimit për refugjatin, të lëshuara nga autoritetet shqiptare, sipas legjislacionit përkatës në fuqi.

6. “Transportues” është personi fizik ose juridik, i regjistruar për ofrimin e shërbimit të transportit të personave.

7. “Punëdhënës” është personi fizik apo juridik, nën drejtimin e të cilit i huaji kryen një punë ose një shërbim kundrejt shpërblimit.

8. “Punësim i paligjshëm” është punësimi i një të huaji me qëndrim të parregullt në territorin e Republikës së Shqipërisë.

9. “Punëtor stinor” është i huaji, i cili e ka vendbanimin e tij jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë, por, përkohësisht, qëndron ligjërisht në territorin e saj, për të kryer një aktivitet të punës stinore, në bazë të një ose më shumë kontratave të punës, me kohë të përcaktuar, të lidhura ndërmjet të huajit dhe punëdhënësit, i cili ndodhet brenda territorit të Republikës së Shqipërisë.

10. “Punonjës me kualifikim të lartë” është i huaji i punësuar në Republikën e Shqipërisë, sipas rregullave të posaçme që parashikohen nga legjislacioni që rregullon punësimin, që përfiton shpërblim për punën, për të cilën kërkohet përvojë përkatëse e veçantë, e provuar me dëshmi të kualifikimit të lartë profesional.

11. “Personeli kyç” janë të huajt, sipas kategorive të mëposhtme:

a) “vizitorë biznesi” janë personat fizikë, të cilët punojnë në një pozicion drejtues brenda një personi juridik dhe janë përgjegjës për ngritjen e një aktiviteti tregtar. Ata nuk angazhohen në transaksione të drejtpërdrejta me publikun e gjerë dhe nuk marrin shpërblim nga një burim që ndodhet brenda palës pritëse;

b) “të transferuar brenda ndërmarrjes/shoqërisë” janë personat fizikë, të cilët kanë qenë të punësuar nga një person juridik jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë ose kanë qenë ortakë të tij për gjashtë muaj të pandërprerë, që paraprijnë menjëherë këtë transferim dhe janë transferuar përkohësisht në një degë të ndërmarrjes/shoqërisë (duke përfshirë departamentet ose sektorët) në territorin e Republikës së Shqipërisë, sipas këtyre nënkategorive:

i) “menaxher” nënkupton një person, i cili mban një pozicion të lartë dhe drejton menaxhimin e subjektit pritës, merr mbikëqyrje të përgjithshme ose udhëzime kryesisht nga bordi i drejtorëve ose i aksionarëve të biznesit. Ky pozicion përfshin: drejtimin e subjektit pritës, të një departamenti ose nënndarjeje të tij; mbikëqyrjen dhe kontrollin e punës së punonjësve të tjerë, specialistëve apo menaxherëve; autoritetin për të rekomanduar punësimin, shkarkimin ose veprime të tjera në lidhje me personelin;

ii) “specialist” nënkupton një person, i cili punon për grupin e ndërmarrjeve/shoqërive, zotëron njohuri të specializuara, thelbësore për fushat e aktivitetit të njësisë pritëse, teknikave apo menaxhimit. Në vlerësimin e njohurive të tilla duhet të merren parasysh jo vetëm njohuritë specifike për njësinë pritëse, por edhe nëse personi ka një nivel të lartë të kualifikimit, duke përfshirë përvojën e duhur profesionale, referuar një lloji pune ose aktiviteti që kërkon njohuri të veçanta teknike, duke përfshirë edhe mundësinë e pasjes së një profesioni të njohur;

iii) “praktikantët e diplomuar” janë personat fizikë, të cilët kanë qenë të punësuar nga një person juridik jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë, për të paktën 3 muaj të pandërprerë, që paraprijnë menjëherë këtë transferim, zotërojnë një diplomë universitare dhe janë transferuar përkohësisht në një degë të tij në territorin e Republikës së Shqipërisë, për qëllime të zhvillimit të karrierës apo për t’u trajnuar në metodat/teknikat e biznesit dhe të cilët paguhen gjatë periudhës së transferimit.

12. “Dëshmi e kualifikimit të lartë profesional” është diploma universitare, pasuniversitare apo kurse të tjera specializimi të veçantë, të njohura nga legjislacioni në fuqi për arsimin dhe formimin profesional.

13. “Autoritete shtetërore përgjegjëse” janë organet shtetërore, si dhe çdo strukturë tjetër në varësi të tyre, të cilat ushtrojnë funksione në fushën e legjislacionit për të huajt, sipas kompetencave që u njeh ky ligj ose aktet nënligjore në zbatim të tij.

14.“Anëtarë të familjes” së të huajit janë bashkëshorti/bashkëshortja, bashkëjetuesit/bashkëjetuesi, bashkëjetesa e të cilit ka një karakter të qëndrueshëm dhe të provuar; të miturit, fëmijët e pamartuar, pjesë e përbërjes familjare, përfshirë dhe ata të vendosur në regjim të kujdestarisë dhe që janë në ngarkim të tij ose të saj apo të birësuar me vendim gjykate apo një vendimi që zbatohet drejtpërdrejt, sipas detyrimeve ndërkombëtare të Republikës së Shqipërisë ose që duhet të njihet, në përputhje me detyrimet ndërkombëtare, si dhe fëmijët e rritur, të pamartuar, kur ata nuk munden objektivisht të plotësojnë nevojat e tyre, për shkak të gjendjes së tyre shëndetësore; paraardhësit e shkallës së parë në linjë të drejtë, kur janë në ngarkim të tij, ose bashkëshortes/bashkëshortit, sipas legjislacionit të origjinës dhe nuk gëzojnë mbështetjen e duhur familjare në vendin e origjinës.

15. “Bashkim familjar” është hyrja dhe qëndrimi në Republikën e Shqipërisë të anëtarëve të familjes së një shtetasi shqiptar, të cilët nuk kanë shtetësinë shqiptare, ose të huajit, banor në Republikën e Shqipërisë, me synim ruajtjen e familjes, pavarësisht nëse marrëdhënia familjare krijohet para apo pas hyrjes së të huajit në Republikën e Shqipërisë, në rastet e bashkimit familjar të familjes së të huajit.

16. “Certifikatë regjistrimi” është dokumenti i lëshuar nga autoriteti shtetëror përgjegjës, për të huajin e punësuar në Republikën e Shqipërisë që përjashtohet nga detyrimi për t’u pajisur me leje pune.

17. “Kthim” është procesi, në të cilin i huaji me qëndrim të parregullt kthehet në mënyrë vullnetare, në zbatim të një detyrimi për kthim, ose forcërisht:

a) në vendin e saj/tij të origjinës;

b) në një vend transiti, mbështetur në marrëveshje ndërkombëtare ripranimi, ose detyrime të tjera;

c) në një vend tjetër, në të cilin shtetasi me qëndrim të parregullt vullnetarisht dëshiron të kthehet dhe në të cilin ai/ajo do të pranohet.

18. “Qëndrim i parregullt” është  prania në territorin e Republikës së Shqipërisë të një të huaji, i cili nuk plotëson, ose nuk plotëson më kushtet për hyrje, qëndrim ose banim në territorin e Republikës së Shqipërisë.

19. “Vendimi i kthimit” është  një akt administrativ ose vendim gjyqësor i autoriteteve shqiptare, i cili deklaron se qëndrimi i një të huaji në territorin e Republikës së Shqipërisë është i paligjshëm dhe që vendos ose deklaron detyrimin për kthimin e të huajit.

20. “Largim vullnetar” është  zbatimi i detyrimit për t’u kthyer brenda afatit kohor, të përcaktuar për këtë qëllim në vendimin e kthimit.

21. “Kërkesë për azil” është çdo deklaratë e shprehur nga i huaji, përmes së cilës ai kërkon mbrojtje apo mbrojtje plotësuese në Republikën e Shqipërisë, në përputhje me legjislacionin për azilin në Republikën e Shqipërisë.

22. “Leje pune” është autorizimi i lëshuar nga autoriteti shtetëror përgjegjës një të huaji, për qëllime biznesi, për t’u punësuar, vetëpunësuar ose për formim profesional.

23. “Leje qëndrimi” është dokumenti i lëshuar nga autoritetet kompetente, i cili autorizon dhe lejon të huajin të qëndrojë në Republikën e Shqipërisë më shumë se 90 ditë brenda 180 ditëve.

24. “Ndalim hyrjeje” është masa administrative kufizuese ndaj një të huaji, të shprehur në një vendim administrativ ose gjyqësor, me anë të së cilës, të huajit i ndalohet hyrja dhe qëndrimi në territorin e Republikës së Shqipërisë për një periudhë të caktuar kohore.

25. “Persona vulnerabël” janë të miturit e huaj, të miturit e pashoqëruar, persona me aftësi të kufizuara, të moshuar, femra shtatzëna, prind i vetëm me fëmijë të mitur, si dhe persona, të cilët kanë qenë objekt i torturës, përdhunimit ose formave të tjera të dhunimeve të rënda psikologjike, fizike dhe seksuale.

26. “Punëtor ndërkufitar” është i huaji, që lëviz nga territori i zonave në afërsi të kufirit ndërmjet dy vendeve, për/në Republikën e Shqipërisë, për ushtrimin e veprimtarive të punësimit, me kusht që të rikthehet në vendbanimin e tij të përhershëm çdo ditë ose të paktën një ditë në javë.

27. “Refugjat” është çdo person, i cilësuar i tillë, në përputhje me legjislacionin në fuqi për azilin në Republikën e Shqipërisë.

28. “Ripranim” është detyrimi ndërkombëtar i Republikës së Shqipërisë të ripranojë të huajt e kthyer nga shteti, me të cilin ka një marrëveshje ndërkombëtare, sipas detyrimeve të përcaktuara në marrëveshje.

29. “Shërbimi vullnetar” është një program aktivitetesh solidarizuese, bazuar në veprimtari të njohura në Republikën e Shqipërisë, në zbatim të objektivave të interesit të përgjithshëm.

30. “Studiues dhe specialistë” janë të huajt që kanë njohuri të specializuara, thelbësore, për shërbimin, pajisjet kërkimore dhe nivel të lartë kualifikimi për aktivitetin që ushtron ndërmarrja ose institucioni kërkimor.

31. “I mitur i pashoqëruar” është i mituri i huaj, i cili hyn në territorin e Republikës së Shqipërisë i pashoqëruar nga një person madhor përgjegjës, sipas ligjit dhe për sa kohë që nuk merret efektivisht në përkujdesje prej tij, ose i mituri që lihet i pashoqëruar, pas hyrjes në territorin e Republikës së Shqipërisë.

32. “Vizë” është autorizimi, i lëshuar në formën e një vize pullë nga autoritetet kompetente, sipas procedurave të këtij ligji, në një dokument të vlefshëm udhëtimi, i cili  lejon të huajin të hyjë, të qëndrojë ose të kalojë transit në Republikën e Shqipërisë, në përputhje me legjislacionin në fuqi, formati i së cilit, miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

33. “Ofrues shërbimesh biznesi” janë personat fizikë, përfaqësues të një ofruesi shërbimesh jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë, të cilët kërkojnë hyrje të përkohshme në territorin e Republikës së Shqipërisë, me qëllim negocimin e shitjes së shërbimeve ose lidhjen e marrëveshjeve për shitjen e shërbimeve, për llogari të ofruesit të shërbimeve. Ata nuk angazhohen në shitje të drejtpërdrejta për publikun e gjerë dhe nuk marrin shpërblim nga një burim brenda territorit të Republikës së Shqipërisë.

34. “Ofrues shërbimesh kontraktuale” janë personat fizikë të punësuar nga një person juridik jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë, i cili ka një kontratë për të ofruar shërbime me një konsumator në territorin e Republikës së Shqipërisë dhe kërkon praninë e punonjësve të tij, në një degë të përkohshme në territorin e Republikës së Shqipërisë, në mënyrë që të përmbushë kontratën e ofrimit të shërbimeve.

35. “Profesionistë të pavarur” janë personat fizikë të angazhuar në ofrimin e një shërbimi, të cilët janë të regjistruar si të vetëpunësuar jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë dhe kanë një kontratë, për ofrimin e shërbimeve,  me një përfitues në Republikën e Shqipërisë.

36. “Person me statusin e mbrojtjes plotësuese” ka kuptimin sipas përkufizimit të bërë në ligjin nr. 121/2014 “Për azilin në Republikën e Shqipërisë”.

37. “Mbrojtja e përkohshme” i jepet të huajit, sipas procedurës dhe kritereve të parashikuara në ligjin nr. 121/2014 “Për azilin në Republikën e Shqipërisë.

38. “Ministri” është ministri përgjegjës për rendin dhe sigurinë publike.

 

Neni 4

Autoritetet përgjegjëse për trajtimin e të huajve

(Ndryshuar pika 2 dhe 5 me ligjin nr. 74/2016, date 14.7.2016)

 

Sipas kuptimit të këtij ligji:

1. Autoriteti shtetëror qendror përgjegjës për trajtimin e të huajve që kërkojnë të hyjnë dhe të qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë është struktura përgjegjëse për kufirin dhe migracionin.

2. Autoriteti shtetëror qendror përgjegjës për trajtimin e të huajve që kërkojnë mbrojtje (azil) dhe për refugjatët apo për personat, të cilët janë nën mbrojtje plotësuese, është autoriteti përgjegjës për azilin dhe refugjatët, sipas përcaktimit të bërë në ligjin nr. 121/2014 “Për azilin në Republikën e Shqipërisë”.

3. Autoriteti shtetëror përgjegjës, në nivel rajonal/vendor, për trajtimin e të huajve që kërkojnë të hyjnë dhe të qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë është struktura rajonale që mbulon çështjet e kufirit dhe migracionit.

4. Autoriteti shtetëror qendror, përgjegjës për trajtimin e kërkesave për vizë, është struktura përgjegjëse për çështjet konsullore.

5. Autoriteti përgjegjës për pranimin e kërkesave për vizë dhe lëshimin e vizave janë përfaqësitë diplomatike, zyrat konsullore jashtë vendit, zyrat konsullore të nderit të Republikës së Shqipërisë, si dhe agjentë të tjerë të kontraktuar në shtete të huaja, si dhe autoriteti përgjegjës vendor për çështjet e kufirit dhe migracionit në pikat e kalimit kufitar, për rastet e përcaktuara në këtë ligj.

6. Autoriteti shtetëror qendror, përgjegjës për trajtimin e marrëdhënieve të punësimit të të huajve në Republikën e Shqipërisë, është autoriteti përgjegjës për çështjet e migracionit në ministrinë që mbulon çështjet e punësimit.

7. Autoriteti shtetëror përgjegjës, në nivel vendor, për punësimin e të huajve, është zyra përkatëse e punësimit.

8. Autoriteti shtetëror bashkërendues në përcaktimin e kuotave vjetore të punësimit për të huajt është ministria përgjegjëse për ekonominë.

9. Autoriteti shtetëror përgjegjës për vlerësimin e sigurisë kombëtare është struktura që mbulon shërbimin informativ shtetëror në nivel qendror.

10. Autoriteti shtetëror përgjegjës për vlerësimin e cenimit të sigurisë publike është struktura përgjegjëse e Policisë së Shtetit.

11. Autoriteti shtetëror përgjegjës për vlerësimin e rrezikut për shëndetin publik është ministria përgjegjëse për shëndetësinë.

12. Autoriteti shtetëror qendror përgjegjës për hartimin dhe zbatimin e programit kombëtar të integrimit social të të huajve, janë ministria përgjegjëse për punën dhe çështjet sociale, ministria përgjegjëse për arsimin dhe shkencën dhe ministria përgjegjëse për turizmin, kulturën, rininë dhe sportet.

 

Neni 5

Detyrime dhe kufizime të veçanta për të huajin

 

1. I huaji zbaton Kushtetutën, ligjet në fuqi si dhe vendimet e autoriteteve shtetërore gjatë hyrjes, qëndrimit dhe largimit nga territori i Republikës së Shqipërisë.

2. I huaji, lëvizja e të cilit kufizohet brenda një zone të caktuar, është i detyruar të lëvizë vetëm brenda kësaj zone.

KREU II

HYRJA NË REPUBLIKËN E SHQIPËRISË

SEKSIONI I

KUSHTE TË PËRGJITHSHME

 

Neni 6

Kriteret për hyrjen, qëndrimin, daljen dhe kalimin transit

 

1. I huaji, i cili ka për qëllim të hyjë, të qëndrojë, të dalë, ose të kalojë transit në/nga Republika e Shqipërisë, me përjashtim të rasteve të azilkërkimit, si dhe kur me marrëveshje dy ose shumëpalëshe është përcaktuar ndryshe, duhet të paraqitet në pikën e kalimit kufitar, duke plotësuar kushtet si më poshtë:

a) të ketë një dokument udhëtimi të njohur nga Republika e Shqipërisë, me një afat vlefshmërie të paktën 3 muaj para datës së përfundimit të tij;

b) të jetë i pajisur me vizë hyrëse të vlefshme, nëse kërkohet, ose të jetë i pajisur me leje të vlefshme qëndrimi, të lëshuar nga autoriteti kompetent shqiptar, apo të lëshuar nga vende të tjera dhe të njohur nga Republika e Shqipërisë;

c) të mos përbëjë kërcënim për rendin dhe sigurinë publike, për sigurinë kombëtare, si dhe të mos cenojë marrëdhëniet ndërkombëtare të Republikës së Shqipërisë me shtete të tjera;

ç) të mos ketë shënime në regjistrin elektronik kombëtar për të huajt që kufizojnë hyrjen e tij;

d) të mos përbëjë rrezik për shëndetin publik në Republikën e Shqipërisë;

dh) të mos jetë debitor ndaj masave administrative të vëna ndaj tij, sipas dispozitave të këtij ligji;

e) mbi bazën e vlerësimit, rast pas rasti, të huajit mund t’i kërkohet paraqitja e dokumenteve të tjera shtesë, lloji i të cilave miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

2. Hyrja në dhe dalja nga Republika e Shqipërisë e të huajit brenda ditës llogaritet një ditë qëndrimi.

3. Në rast transiti në Republikën e Shqipërisë, i huaji duhet të dokumentojë se i lejohet hyrja në vendin e destinacionit dhe se do të largohet nga territori i Republikës së Shqipërisë.

4. I mituri, nëse nuk është i martuar, duhet të shoqërohet nga persona madhorë. Në rastet kur ai nuk shoqërohet nga persona madhorë, kalimi në pikat e kalimit kufitar bëhet duke qenë i pajisur me autorizim nga prindi ose nga kujdestari ligjor. Në rastet kur i mituri, nxënës i sistemit parashkollor, hyn i organizuar në grupe, duhet të shoqërohet së paku nga një përfaqësues i autorizuar i institucionit të cilit i përket, i cili duhet të disponojë listën emërore kolektive të nënshkruar nga titullari i institucionit arsimor parauniversitar.

5. I huaji, i cili është regjistruar në dokumentin e udhëtimit të një personi tjetër, mund të hyjë dhe të dalë nga Republika e Shqipërisë vetëm nëse është i shoqëruar nga personi në dokumentin e të cilit ai/ajo është i/e regjistruar.

6. I huaji që mban me shumë se një shtetësi gjatë qëndrimit dhe largimit nga Republika e Shqipërisë përdor dokumentin e udhëtimit, me të cilin ka hyrë në Republikën e Shqipërisë.

7. Anëtarët e ekuipazheve të mjeteve lundruese shqiptare apo të huaja, posedues të një dokumenti identifikimi me fotografi, të lëshuar nga autoritetet portuale të vendit të origjinës, kanë të drejtë të hyjnë dhe të kalojnë transit nëpër territorin e Republikës së Shqipërisë nga një pikë kalimi kufitar në një port, të qëndrojnë deri në 90 ditë për 180 ditë në territorin ku ndodhet porti pa u pajisur me leje qëndrimi. Për qëndrim mbi 90 ditë për 180 ditë, anëtarët e ekuipazhit të mjeteve lundruese pajisen me leje qëndrimi, sipas procedurave të përcaktuara në legjislacionin në fuqi.

8. Anëtarët e ekuipazhit të një avioni, posedues të një dokumenti identifikimi me fotografi, të lëshuar nga autoriteti i aviacionit civil të vendit të origjinës, kanë të drejtë të hyjnë dhe të dalin në territorin e Republikës së Shqipërisë, në funksion të fluturimeve që janë pjesë e angazhimit normal të punës së tyre, pa u pajisur me vizë në dokumentin e tyre të udhëtimit. Anëtarët e ekuipazhit të avionit dalin nga Republika e Shqipërisë në fluturimin pasardhës të planifikuar në itinerarin e tyre.

9. Punonjësit e stafit të trenave të mallrave apo të pasagjerëve mund të udhëtojnë me tren dhe mund të qëndrojnë në një pikë kalimi kufiri hekurudhor nëse ata disponojnë një dokument identifikimi me fotografi, të miratuar specifikisht me marrëveshje të trafikut hekurudhor ndërmjet vendeve kufitare.

10. Banorët e zonave kufitare, të përcaktuar në marrëveshje dypalëshe, të njohura nga Republika e Shqipërisë, mund të hyjnë dhe të qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë duke përdorur një dokument kufitar, të lëshuar në zbatim të këtyre marrëveshjeve për qarkullim të vogël ndërkufitar.

11. Personeli i organizatave ndërkombëtare, në kuadër të kryerjes së detyrave dhe misioneve të ngarkuara prej tyre, mund të hyjnë, të qëndrojnë, të kalojnë transit dhe të dalin nga Republika e Shqipërisë duke përdorur leje kalimi të lëshuar prej tyre ose ndonjë dokument tjetër, që është i vlefshëm në kuadër të marrëveshjeve ndërkombëtare, të njohura nga Republika e Shqipërisë.

 

Neni 7

Hyrja e parregullt e të huajit në Republikën e Shqipërisë

 

1. I huaji vlerësohet se ka hyrë në mënyrë të parregullt në Republikën e Shqipërisë nëse:

a) kalon kufirin shtetëror jashtë pikave dhe orarit të përcaktuar për kalimin e kufirit;

b) shmang kontrollin kufitar;

c) hyn në territorin e Republikës së Shqipërisë gjatë periudhës për të cilën ekziston ndalimi i hyrjes dhe qëndrimit në Republikën e Shqipërisë;

ç) hyn në territorin e Republikës së Shqipërisë duke përdorur një dokument të një personi tjetër, ose dokument të falsifikuar, apo një dokument të paautorizuar për të hyrë në territorin e Republikës së Shqipërisë.

2. I huaji vlerësohet se ka hyrë në mënyrë të parregullt në Republikën e Shqipërisë, kur nuk ka shënime zyrtare, të bëra sipas procedurave ligjore në fuqi në dokumentin e tij të udhëtimit apo shënime në sistemet elektronike të kontrollit kufitar.

 

Neni 8

Dalja e të huajve nga Republika e Shqipërisë

 

1. Të huajt mund të dalin lirisht nga territori i Republikës së Shqipërisë.

2. I huaji konsiderohet se ka dalë apo ka plotësuar detyrimin për të dalë nga Republika e Shqipërisë, kur ka shënime zyrtare të bëra sipas procedurave ligjore në fuqi në dokumentin e tij të udhëtimit apo shënime në sistemet elektronike të kontrollit kufitar.

3. Të huajit i ndalohet dalja nga Republika e Shqipërisë nëse vepron në kundërshtim me legjislacionin shqiptar duke kryer veprimet e mëposhtme:

a) gjatë largimit nga Republika e Shqipërisë ai/ajo përdor dokumentin e udhëtimit të një personi tjetër apo një dokument të falsifikuar, ose dokument të pavlefshëm për të udhëtuar;

b) është regjistruar në dokumentin e udhëtimit të një personi tjetër dhe në dalje nga Republika e Shqipërisë nuk është i shoqëruar nga personi, në dokumentin e të cilit ai/ajo është i regjistruar;

c) kur synon t’i shmanget ndjekjes për një vepër penale, ndalimit, arrestimit, ose ekzekutimit të një vendimi të dënimit me burg.

Neni 9

Personat e padëshiruar

 

1. Ministri i Brendshëm, për interesa të rëndësishme të shtetit, të rendit kushtetues dhe atij juridik, të sigurisë kombëtare e të rendit publik, me urdhër të argumentuar shpall person të padëshiruar një të huaj në rast se:

a) vepron ose propagandon kundër sovranitetit të Republikës së Shqipërisë, sigurisë kombëtare, rendit kushtetues dhe rendit e sigurisë publike;

b) është anëtar i organizatave terroriste, ose përkrah e kryen veprime anarkiste kundër shtetit ligjor;

c) përbën kërcënim për vendin, ose cenon marrëdhëniet e Republikës së Shqipërisë me shtete të tjera;

ç) ekzistojnë dyshime se do të hyjë ose do të qëndrojë në territorin e Republikës së Shqipërisë, për të kryer një vepër penale apo veprime, që përbëjnë kërcënim për Republikën e Shqipërisë;

d) është i përfshirë në krimin e organizuar, në trafikimin e qenieve njerëzore, drogë, si dhe në çdo trafik tjetër të paligjshëm, sipas të dhënave të marra nga institucionet përgjegjëse të sigurisë kombëtare.

2. I huaji shpallet “person i padëshiruar” për një periudhë jo më pak se 5 vjet nga data e shpalljes dhe i refuzohet hyrja ose qëndrimi në Republikën e Shqipërisë gjatë kësaj periudhe.

3. Ministri i Brendshëm, me kërkesë të të huajit, mund të rishikojë kërkesën për hyrje, vizë ose leje qëndrimi, në rast se i huaji madhor ka kryer njërin nga aktet e përmendura më sipër në moshë të mitur.

4. Procedura e shpalljes së të huajit person i padëshiruar nga Ministri i Brendshëm dhe modeli i urdhrit të ministrit për shpalljen e një të huaji person i padëshiruar miratohen me udhëzim të përbashkët të Ministrit të Brendshëm, Ministrit të Punëve të Jashtme dhe Drejtorit të Shërbimit Informativ Shtetëror.

Neni 10

Refuzimi i hyrjes në kufi

(Ndryshuar fjalë në pikën 1 dhe shtuar shkronja “c”, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Përveç rasteve të mosplotësimit të njërit prej kushteve të përgjithshme, të kërkuara, të përcaktuara në nenin 6, të këtij ligji, autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin refuzon hyrjen e të huajit në kufi, të pajisur ose jo me vizë, në rast se:

a) kanë ndryshuar kushtet konkrete, në bazë të të cilave është bërë i mundur lëshimi i vizës;

b) kanë ndryshuar kushtet konkrete, në bazë të të cilave është bërë i mundur lëshimi i lejes së qëndrimit apo leja e qëndrimit është anuluar, sipas përcaktimeve në këtë ligj.

c) përdor në hyrje një dokument të një personi tjetër ose dokument/vizë të falsifikuar apo një dokument të paautorizuar për të hyrë në territorin e Republikës së Shqipërisë.

2. Bëjnë përjashtim nga kushtet e përcaktuara në shkronjën “c” të pikës 1 të nenit 6 të këtij ligji të huajt, të cilët:

a) janë me qëndrim të ligjshëm në Republikën e Shqipërisë, të pajisur me leje qëndrimi;

b) janë shtetas të huaj që kërkojnë azil apo mbrojtje të përkohshme;

c) janë të pajisur me vizë të tipit “D”;

ç) janë të pajisur me pasaportë diplomatike.

3. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, në rast të refuzimit të hyrjes në kufi, pajis të huajin me urdhër të refuzimit të hyrjes, në të cilin, përveç të tjerash, shënon dhe arsyet e refuzimit të hyrjes. Procedura e refuzimit të hyrjes, si dhe formati i urdhrit të refuzimit të hyrjes miratohen me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

4. Kundër urdhrit të refuzimit të hyrjes, i huaji ka të drejtën e ankimit.

 

Neni 11

Masa për ekzekutimin e refuzimit të hyrjes

 

1. Autoriteti vendor përgjegjës për kufirin dhe migracionin ekzekuton urdhrin e refuzimit të hyrjes në Republikën e Shqipërisë në rastet e përcaktuara në nenin 10 të këtij ligji.

2. Kur refuzohet hyrja, pas njoftimit në gjuhën apo formën e komunikimit që i huaji kupton, autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin merr masa që i huaji:

a) të kthehet në vendin e origjinës;

b) të kthehet në territorin e vendit, nga i cili ka ardhur;

c) të niset në vendin, me të cilin ka një marrëveshje ripranimi, nëse është bërë subjekt ripranimi;

ç) të shkojë në çdo shtet tjetër, ku ka të drejtë të hyjë apo të qëndrojë.

3. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, në rast se refuzon hyrjen e të huajit, për shkaqe të përmendura në nenin 10 të këtij ligji, vendos simbolin e përcaktuar me udhëzim të Ministrit të Brendshëm në pasaportë apo në dokumentin e udhëtimit të të huajit, të barasvlershëm me të, si dhe njofton për këtë të interesuarin në gjuhën që ai kupton, me anë të një akti refuzimi, formati i të cilit miratohet me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

4. I huaji, i cili ka mbërritur në Republikën e Shqipërisë dhe nuk mund të kthehet menjëherë, për arsye të ndryshme, qëndron në zonën e caktuar për këtë kategori personash deri në mbërritjen e shoqërisë apo të subjektit të transportit që e ka sjellë.

5. Procedura e ndalimit në këtë zonë e të huajve, subjekt prapësimi në kufi, miratohet me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

Neni 12

Ftuarja e të huajit

 

1. Ftuesi është shtetasi shqiptar ose i huaji, banor në Republikën e Shqipërisë, ose personi juridik shqiptar apo i huaj që ushtron veprimtari sipas legjislacionit shqiptar, i cili deklaron me shkrim se merr përsipër përgjegjësitë për qëndrimin dhe largimin e të huajit në/nga Republika e Shqipërisë, sipas dispozitave ligjore në fuqi.

2. Një person fizik ose juridik, shqiptar, ose i huaji, banor në Republikën e Shqipërisë, mund t’i bëjë ftesë një të huaji të hyjë në vend me vizë, nëse plotëson kushtet dhe angazhohet si më poshtë:

a) t’i sigurojë të huajit pritje, akomodimin gjatë kohës së qëndrimit në Republikën e Shqipërisë, si dhe kthimin e tij në vendin e origjinës apo vendin nga ka ardhur i huaji;

b) të mbulojë shpenzimet e kthimit në vendin e destinacionit, në rast se për të huajin është nxjerrë një urdhër largimi ose dëbimi dhe kur ky nuk ka mjete financiare.

3. Ftesa i dërgohet të huajit dhe domosdoshmërisht një kopje e saj depozitohet nga ftuesi në autoritetin rajonal përgjegjës për kufirin dhe migracionin ku ftuesi ka vendbanimin ose vendqëndrimin.

4. Autoriteti qendror përgjegjës për çështjet e kufirit dhe migracionit, në bashkëpunim me autoritetet përgjegjëse në ministrinë përgjegjëse për punët e jashtme, për periudha të caktuara kohe, për aq kohë sa vlerësohet e nevojshme, në interes të parandalimit të migracionit të paligjshëm, mund të kërkojë pajisjen me ftesë para se të hyjnë në Republikën e Shqipërisë dhe të shtetasve të vendeve, të cilët hyjnë pa vizë në vend. Procedura e marrjes së një vendimi të tillë miratohet me udhëzim të përbashkët të Ministrit të Brendshëm dhe Ministrit të Punëve të Jashtme.

5. Forma dhe përmbajtja e ftesës miratohen me udhëzim të përbashkët të Ministrit të Brendshëm dhe Ministrit të Punëve të Jashtme.

 

Neni 13

Garancia financiare

 

1. I huaji, i cili aplikon për vizë ose për leje qëndrimi, depoziton një shumë të caktuar të hollash në llogari bankare, me qëllim garancie financiare.

2. Garanci financiare është shuma e nevojshme financiare, që depozitohet nga vetë i huaji ose nga garanti për llogari të të huajit, me qëllim që të mbulohen shpenzimet e jetesës dhe pasojat e një dëmi, që mund të shkaktohet nga një veprim apo mosveprim i të huajit, në kundërshtim me legjislacionin në fuqi, për një periudhë të caktuar të qëndrimit të tij në Republikën e Shqipërisë.

3. Garancia financiare për llogari të të huajit mund të depozitohet dhe nga ftuesi i tij në Republikën e Shqipërisë.

4. Kufiri i garancisë financiare, si dhe procedurat e depozitimit dhe kthimit të garancisë financiare, caktohen me udhëzim të përbashkët të Ministrit të Brendshëm dhe Ministrit të Punëve të Jashtme, sipas standardeve mesatare të jetesës, në përputhje me kriteret dhe procedurat e parashikuara në legjislacionin shqiptar

SEKSIONI II

DOKUMENTET E UDHËTIMIT

 

Neni 14

Dokumenti i huaj i udhëtimit

 

1. Dokumenti i vlefshëm i udhëtimit i të huajit përmban së paku emrin e mbajtësit, datën e lindjes, seksin, shtetësinë, vlefshmërinë, autoritetin lëshues dhe vendin ku është lëshuar dokumenti. Përveç kësaj, dokumenti përmban një fotografi ku mbajtësi i saj është lehtësisht i dallueshëm.

2. Nëse dokumenti i udhëtimit nuk përcakton një zonë specifike vlefshmërie, ai konsiderohet se është dokument udhëtimi i vlefshëm për të hyrë dhe qëndruar në Republikën e Shqipërisë.

 

Neni 15

Pasaporta e grupit

(Shtuar fjalë në pikën 2, me ligjin nr. 74/2016, date 14.7.2016)

 

1. Një dokument i vlefshëm udhëtimi që përmban emrat dhe datëlindjet e një grupi të huajsh, të cilët udhëtojnë së bashku, njihet si pasaportë grupi.

2. Pasaporta e grupit përmban vetëm shtetas të vendit që ka lëshuar atë ose shtetas të huaj me leje qëndrimi në atë shtet.

3. Drejtuesi i grupit mban një dokument tjetër personal të vlefshëm udhëtimi.

4. Çdo person, i cili përfshihet në pasaportën e grupit, duhet të ketë një dokument tjetër të vlefshëm identifikimi, të lëshuar nga autoritetet e vendit të tij të lindjes nëse pasaporta e grupit nuk përmban fotografinë/të e anëtarëve të grupit.

5. Me hyrjen dhe largimin nga territori i Republikës së Shqipërisë, drejtuesi i grupit, sipas kërkesës, duhet t’i paraqesë autoriteteve të kontrollit kufitar listën e të gjithë personave që udhëtojnë me pasaportën e grupit.

 

Neni 16

Lëshimi i letërnjoftimit dhe dokumentit të udhëtimit për të huajt

 

1. Përfaqësitë diplomatike të Republikës së Shqipërisë lëshojnë dokumente të udhëtimit, leje kalimi me një hyrje, për të huajin, i cili është banor në Republikën e Shqipërisë, dokumentet e të cilit kanë humbur ose janë dëmtuar gjatë qëndrimit të tij jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë e nuk mund të zëvendësohen, për arsye të mungesës së përfaqësisë diplomatike apo konsullore të vendit të origjinës së të huajit në vendin ku ka humbur dokumentin e tij të udhëtimit dhe, për rrjedhojë, i huaji nuk mund të kthehet në Republikën e Shqipërisë.

2. Autoriteti qendror përgjegjës për kufirin dhe migracionin lëshon, me kërkesën e të interesuarit, kur dokumenti i tij i udhëtimit ka humbur ose është shkatërruar dhe nuk mund të zëvendësohet, dokument udhëtimi për të huajin, i cili është banor në Republikën e Shqipërisë dhe do të udhëtojë jashtë vendit, për një afat deri në 2 vjet, duke i dhënë atij të drejtë të kthehet në vend edhe pse nuk ka një dokument të vlefshëm udhëtimi të vendit të origjinës e nuk mund ta zëvendësojë atë, për arsye që nuk varen prej tij.

3. Për qëllime udhëtimi jashtë, autoriteti qendror përgjegjës për kufirin dhe migracionin, sipas kushteve të përcaktuara në konventa ndërkombëtare të njohura nga Republika e Shqipërisë, i lëshon një dokument udhëtimi të huajit pa shtetësi, i cili është banor në Republikën e Shqipërisë, duke i dhënë të drejtën të rikthehet në Republikën e Shqipërisë brenda periudhës së vlefshmërisë. Ky dokument është i vlefshëm për një periudhë 2-vjeçare nga data e lëshimit.

4. Dokumentet e udhëtimit për të huajt lëshohen pavarësisht nga mosha e tyre.

5. Letërnjoftimi për të huajt lëshohet për të gjithë të huajt, banorë në Republikën e Shqipërisë që kanë mbushur moshën 16 vjeç.

6. Dokumenti i udhëtimit për personat pa shtetësi lëshohet sipas kushteve të përcaktuara në konventa ndërkombëtare.

7. Zyra vendore e gjendjes civile, ku i huaji është banor, pajis të huajin me letërnjoftim për të huajt.

8. Forma dhe përmbajtja e dokumentit të udhëtimit, letërnjoftimit për të huajt, si dhe lejes së kalimit për të huajt mira  tohen me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

Neni 17

Lëshimi i lejekalimit për të huajt

(Ndryshuar shkronja “a” e pikës 1 dhe pika 2, me ligjin nr. 74/2016, date 14.7.2016)

 

1. Lejekalimi për të huajt i lëshohet me afat deri në 30 ditë një të huaji që nuk ka një dokument udhëtimi nëse:

a) i revokohet statusi i refugjatit dhe/ose është subjekt i largimit/dëbimit nga territori i Republikës së Shqipërisë.

b) shteti i tij nuk ka përfaqësi diplomatike apo zyrë konsullore në Republikën e Shqipërisë dhe interesat e tij për të shkuar jashtë vendit nuk përfaqësohen nga një shtet tjetër;

c) ka humbur dokumentin e udhëtimit për refugjatët, ose dokumentin e udhëtimit për personat pa shtetësi jashtë vendit, të lëshuar nga policia për t’u kthyer në Republikën e Shqipërisë.

2. Lëshimi i lejes së kalimit për të huajt, të cilët do të kthehen në vendin ku pranohen, në vendin e rezidencës apo të origjinës, bëhet nga autoritetet rajonale për kufirin dhe migracionin në juridiksionin territorial ku i huaji ka pasur së fundmi vendqëndrimin e tij dhe nga autoritetet konsullore të Republikës së Shqipërisë, kur i huaji ndodhet jashtë shtetit.

3. Formati i lejes së kalimit për të huajt miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

Neni 18

Refuzimi i lëshimit të dokumentit të udhëtimit dhe lejekalimit

për të huajin

 

Dokumenti i udhëtimit për të huajin dhe leja e kalimit nuk i lëshohet të huajit:

a) kundër të cilit është pezull një procedim për vepër penale, nëse organi shtetëror që drejton procedurën nuk ka dhënë miratimin e tij;

b) të dënuar me burg derisa të vuajë dënimin, apo ndaj të cilit është vënë një gjobë derisa të paguajë gjobën.

 

Neni 19

Humbja/dëmtimi i dokumenteve të lëshuara

 

1. I huaji raporton menjëherë humbjen ose dëmtimin e letërnjoftimit, dokumentit të udhëtimit, lejes së kalimit ose të lejes së qëndrimit tek autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin, ku ka vendqëndrimin e përkohshëm ose të përhershëm. Në këtë rast, të huajit i lëshohet një dokument i përkohshëm.

2. Dokumenti i lëshuar, sipas pikës 1 të këtij neni, është i vlefshëm deri në marrjen e letërnjoftimit, dokumentit të ri të udhëtimit ose të lejes së qëndrimit të humbur, dokument i cili i kthehet në këtë rast nga autoriteti përgjegjës lëshues. Formati i dokumentit të lëshuar, sipas kësaj pike, miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

3. Procedurat dhe autoritetet përgjegjëse për shpalljen në kërkim të dokumentit të udhëtimit ose lejes së qëndrimit të të huajit miratohen me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

 

 

KREU III

VIZAT

SEKSIONI I

LLOJET E VIZAVE

 

Neni 20

Viza e tipit “A”

 

1. Viza e tipit “A” është viza transit në aeroport që i jep të drejtën mbajtësit të hyjë dhe të qëndrojë në zonën për qarkullim ndërkombëtar të aeroportit deri në nisjen e fluturimit për në vendin e destinacionit. Vlefshmëria e kësaj vize jepet në përputhje me kohën dhe rezervimet e biletave për udhëtimin/et, në të cilin/at aplikuesi parashikon të kalojë transit.

2. Viza e tipit “A” mund të jepet me shumë hyrje-dalje dhe me vlefshmëri maksimumi deri në gjashtë muaj në rastet kur:

a) aplikuesi dokumenton se e ka të nevojshme të kalojë transit shpesh ose rregullisht;

b) aplikuesi është i besueshëm, apo ka përdorur me korrektesë vizat e mëparshme që ka pasur, përfshirë edhe ato jo transit, si dhe situata e tij ekonomike garanton udhëtimin në vendin e destinacionit.

3. Vendet, për të cilat aplikohet viza e tipit “A”, përjashtohen nga detyrimi për pajisjen me këtë vizë këto kategori:

a) mbajtësit e një vize Shengen të vlefshme ose lejeje qëndrimi të një prej vendeve të zonës Shengen, si dhe të Andorrës, Kanadasë, Japonisë, San Marinos dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës;

b) mbajtësit e pasaportave diplomatike;

c) anëtarët e ekuipazheve të mjeteve të transportit ajror, të cilët janë shtetas të një pale kontraktuese të Konventës së Çikagos mbi Aviacionin Civil Ndërkombëtar, si dhe Konventës së Detit Montego Bay;

ç) mbajtësit e një vize apo lejeje qëndrimi të vlefshme shqiptare.

4. Vendet për të cilat mund të aplikohet kjo vizë përcaktohen me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

Neni 21

Viza e tipit “C”

 

1. Viza e tipit “C” është viza, e cila i jep të drejtën mbajtësit të saj të hyjë dhe të qëndrojë në Republikën e Shqipërisë deri në 90 ditë brenda 180 ditëve, duke filluar nga data e hyrjes së parë.

2. Viza e tipit “C” mund të lëshohet me një, dy ose shumë hyrje. Periudha e vlefshmërisë nuk mund t’i kalojë 5 vjet.

3. Viza e tipit “C” mund të lëshohet me shumë hyrje dhe vlefshmëri, duke filluar nga 6 muaj deri në 5 vjet kur përmbushen kushtet e mëposhtme:

a) aplikuesi provon nevojën dhe justifikon qëllimin për të udhëtuar rregullisht, për shkak të detyrimeve familjare, të biznesit, të shërbimit civil, angazhimeve në organizata të shoqërisë civile, udhëton për qëllime trajnimesh, edukimi apo vjen rregullisht të kontribuojë pranë organizatave ndërkombëtare të vendosura në Republikën e Shqipërisë;

b) aplikuesi provon integritetin e tij dhe ka krijuar besueshmëri, duke përdorur me korrektesë vizat e lëshuara më parë, si dhe situata e tij ekonomike në vendin e origjinës garanton kryerjen e udhëtimeve dhe kthimin brenda afateve të parashikuara (90 ditë në 180 ditë).

4. Në rastet e dhënies së kësaj vize për të kaluar transit në territorin e Republikës së Shqipërisë, koha e qëndrimit dhe vlefshmëria e saj duhet të përputhen me kohën e nevojshme për të kryer kalimin/et transit në territor, por nuk mund të kalojë 5 ditë.

5. Viza e tipit “C” me një hyrje mund të jepet dhe si vizë grupi e hedhur në një pasaportë grupi, me qëllim transiti ose qëndrimi maksimalisht deri 30 ditë dhe për 5 deri në 50 persona, të cilët kanë për qëllim të marrin pjesë në aktivitete artistike, shkencore apo sportive, apo kur hyjnë dhe dalin nga territori së bashku si turistë. Kjo vizë grupi u lëshohet me kufizime rajonale ekuipazheve të mjeteve të lundrimit, të cilat transferohen në ose nga një anije së bashku.

 

Neni 22

Viza e tipit “D”

(Shtuar fjalë në pikën 3, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Viza e tipit “D” është viza, e cila jepet për shtetas të huaj, të cilët kërkojnë të qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë më shumë se 90 ditë për 180 ditë dhe kur, për t’u pajisur me leje qëndrimi, për këta shtetas kërkohet vizë.

2. Viza e tipit “D” jepet me vlefshmëri njëvjeçare, kohë qëndrimi 90 ditë, me një, dy apo më shumë hyrje-dalje, e cila i jep të drejtë mbajtësit të aplikojë për t’u pajisur me leje qëndrimi pas hyrjes në Republikën e Shqipërisë.

3. Përjashtohen nga rregulli i qëndrimit 90 ditë, mbajtësit e vizave të tipit “D/H” lëshuar për motive humanitare dhe të tipit “D/DS”, lëshuar për motiv shërbimi, të cilat mund të jepen, nëse konsiderohet e nevojshme, me kohë qëndrimi deri në 180 ditë.

4. Në varësi të qëllimit të hyrjes, ky tip vize ndahet në viza për:

a) veprimtari ekonomike                                             “D/AE”;

b) veprimtari profesionale                                           “D/AP”;

c) veprimtari tregtare                                                   “D/AT”;
ç) veprimtari punësimi                                     “D/APU”;

d) qëllime studimi                                                       “D/ST”;
dh) bashkim familjar                                                   “D/BF”;

e) veprimtari humanitare ose fetare                             “D/VHF”;

ë) vizë diplomatike ose vizë shërbimi                         “D/DS”;

f) vizë për qëllime punësimi stinor                              “D/PS”;

g) vizë për motive humanitare                                     “D/H”.

5. Kriteret, procedurat dhe dokumentacioni për pajisjen me vizë, sipas llojeve të përcaktuara në nenet 20, 21 dhe 22 të këtij ligji, si dhe formati i vizës pullë përcaktohen me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

SEKSIONI II

LËSHIMI I VIZËS

 

Neni 23

Autoritetet për lëshimin e vizave

 

1. Ministria e Punëve të Jashtme është institucioni përgjegjës për pajisjen me vizë të të huajit, për të cilin kërkohet vizë për të hyrë, qëndruar ose transituar në Republikën e Shqipërisë.

2. Përfaqësitë e vendeve të treta, në bazë të marrëveshjeve dy ose shumëpalëshe, pajisin të huajt me vizë për të hyrë, për të qëndruar ose për të kaluar transit në Republikën e Shqipërisë.

3. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, për raste përjashtimore dhe të përcaktuara në këtë ligj, pajis të huajt me vizë në kufi për të hyrë, për të qëndruar ose për të kaluar transit në Republikën e Shqipërisë, sipas kritereve të përcaktuara në nenin 26 të këtij ligji, si dhe mund të zgjasë afatet e vlefshmërisë, të përcaktuara në vizat e lëshuara, sipas përcaktimeve në nenin 27 të këtij ligji.

4. Ministria e Punëve të Jashtme bashkëpunon me Ministrinë e Brendshme dhe Shërbimin Informativ të Shtetit në procedurën e lëshimit të vizave.

5. Bashkëpunimi ndërmjet Ministrisë së Punëve të Jashtme, Ministrisë së Brendshme dhe Shërbimit Informativ të Shtetit përcaktohet me udhëzim të përbashkët të këtyre institucioneve.

 

Neni 24

Kërkesa për vizë

(Ndryshuar pika 6, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Aplikimi për vizë nga i huaji bëhet jo më shumë se 90 ditë përpara datës së planifikuar për të ardhur në Republikën e Shqipërisë, pranë përfaqësive diplomatike dhe/ose konsullore të Republikës së Shqipërisë jashtë vendit, ose në rastet e marrëveshjeve dy ose shumëpalëshe me vende të tjera, në përfaqësitë përkatëse të këtyre vendeve. Formati i aplikimit përcaktohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

2. Aplikimi për të miturit firmoset nga një/dy prej prindërve, ose nga personi që e ka në ngarkim ose në kujdestari ligjore të miturin.

3. Të miturit pajisen me vizë në pasaportën personale të tyre. Të miturit, të cilit, për arsye të ndryshme ligjore, në vendin e tij të origjinës, nuk i mundësohet pajisja e tij me pasaportë, viza i shënohet në vizën e prindit ose të kujdestarit ligjor, në pasaportën e të cilit i/të mituri/t është regjistruar.

4. Për të aplikuar për vizë, aplikuesi duhet të paraqitet personalisht në konsullatë, të paktën kur kryen për herë të parë aplikimin. Pas aplikimit të parë, në rast se e ka të pamundur, aplikuesi përjashtohet nga detyrimi i paraqitjes personale për një periudhë prej 59 muajsh nga aplikimi i parë, me kusht që formulari i aplikimit për vizë të nënshkruhet nga aplikuesi. Në raste të dyshimta, aplikuesit mund t’i rikërkohet paraqitja personale edhe brenda këtij afati.

5. Përjashtimi nga detyrimi i paraqitjes personale bëhet për raste të veçanta, të përcaktuara me vendim të Këshillit të Ministrave.

6. Në rast se nuk ka përfaqësi diplomatike/ konsullore shqiptare në shtetin e aplikuesit ose në vendin ku ai është banor, i huaji bën kërkesë me postë në përfaqësinë diplomatike të Republikës së Shqipërisë në vendin e parashikuar, sipas një liste të miratuar me urdhër të ministrit të Punëve të Jashtme, e cila publikohet në përputhje me legjislacionin në fuqi. Paraqitja personalisht për marrjen e vizës nga i huaji bëhet sipas pikës 4 të këtij neni.

7. Periudha e vlefshmërisë së vizës së kërkuar nuk duhet të jetë më shumë se 3 muaj para mbarimit të vlefshmërisë së pasaportës.

Neni 25

Lëshimi i vizës nga autoritetet kompetente

(Ndryshuar pika 2, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. I huaji, i cili kërkon të hyjë në Republikën e Shqipërisë, pajiset me vizë nga përfaqësitë diplomatike dhe postet konsullore të Republikës së Shqipërisë jashtë shtetit apo nga përfaqësitë e vendeve të treta, sipas marrëveshjeve dy ose shumëpalëshe, duke e stampuar vizën në dokumentin e udhëtimit.

2. Lëshimi i vizës bëhet vetëm pasi ka përfunduar procedura e vlerësimit të kërkesës për vizë nga autoritetet përgjegjëse të përcaktuara në pikat 4 dhe 5 të nenit 23 të këtij ligji, sipas përcaktimeve me udhëzim të përbashkët të Ministrit të Punëve të Jashtme, Ministrit të Brendshëm dhe Drejtorit të Shërbimit Informativ të Shtetit.

3. Procedura e vlerësimit të kërkesës për vizë zgjat jo më shumë se 15 ditë nga data e pranimit të aplikimit për vizë. Në raste përjashtimore, ky afat mund të shtyhet deri në 30 ditë.

4. Pajisja me vizë nuk është garanci që të huajit do t’i lejohet hyrja në Republikën e Shqipërisë.

 

Neni 26

Lëshimi i vizës në kufi

 

1. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin, përjashtimisht, mund të pajisë të huajin me vizë në pikën e kalimit kufitar, për rastet e përcaktuara në pikën 2 të këtij neni, nëse ai përmbush kushtet si më poshtë:

a) përmbush kushtet e përgjithshme për të hyrë në territorin e Republikës së Shqipërisë, të përcaktuara në nenin 6 të këtij ligji;

b) nuk ka pasur mundësi reale të aplikojë për vizë paraprakisht, sipas dispozitave të përcaktuara në këtë ligj, duke provuar arsyen e paparashikuar dhe të menjëhershme të udhëtimit në Republikën e Shqipërisë;

c) kthimi i tij në vendin e origjinës apo vendin transit nga ka ardhur është i sigurt.

2. Viza e lëshuar në kufi është e njëjtë për nga forma dhe përmbajtja e vizës së zakonshme dhe lëshohet për një afat qëndrimi deri në 15 ditë, në varësi të qëllimit të kërkuar dhe kushteve të plotësuara në pikën 1 të këtij neni, për rastet si më poshtë:

a) në kushte emergjence, shkaktuar nga fatkeqësi natyrore, përmbytje apo aksidente;

b) në raste vdekjeje, sëmundjesh të rënda të anëtarëve të familjes së të huajit me qëndrim në Republikën e Shqipërisë, të vërtetuara me dokumentacionin përkatës;

c) në rast fatkeqësie, kur, për shkak të një defekti teknik, moti të keq apo rreziku nga ndonjë sulm terrorist, ekuipazhi i anijeve ose avionëve duhet të futet në territorin e Republikës së Shqipërisë;

ç) për ekuipazhet e mjeteve të lundrimit, shqiptare apo të huaja, të cilat kërkojnë leje për t’u imbarkuar apo riimbarkuar, për t’u kthyer në vendin e tyre pas mbarimit të kontratës së punës, si dhe në rastet e ndryshimit të ekuipazhit;

d) sipas kërkesës së Ministrisë së Punëve të Jashtme, për rastet e interesave shtetërorë dhe të detyrimeve ndërkombëtare.

3. Të huajit, për të cilin gjykohet se procedura e aplikimit dhe verifikimit për t’u pajisur me vizë është e domosdoshme, mund t’i refuzohet pajisja me vizë në kufi.

4. Në rastet e aplikimit për vizë në kufi, i huaji përjashtohet nga detyrimi për t’u pajisur me siguracion shëndetësor në udhëtim, në rast se lëshimi i këtij siguracioni në kufi është i pamundur, si dhe në rastet kur viza lëshohet për motive humanitare. Në këto raste i huaji duhet të pranojë t’i nënshtrohet ekzaminimeve mjekësore dhe masave të shëndetit publik, nëse kjo gjë i kërkohet.

5. Vendimi për refuzimin e lëshimit të vizës i komunikohet të huajit me shkrim, sipas formatit të miratuar me udhëzim të Ministrit të Brendshëm. Kundër vendimit për refuzimin e lëshimit të vizës i huaji mund të ankohet, në përputhje me legjislacionin në fuqi.

6. Procedura e lëshimit të vizës në kufi miratohet me udhëzim të përbashkët të Ministrit të Brendshëm, Ministrit të Punëve të Jashtme dhe Drejtorit të Shërbimit Informativ Shtetëror.

 

Neni 27

Zgjatja e afatit të qëndrimit

(Ndryshuar pika 1 me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin zgjat afatin e qëndrimit të përcaktuar në vizën e lëshuar apo afatin e lejuar të qëndrimit pa vizë, nëse i huaji kërkon zgjatjen e qëndrimit para përfundimit të afatit të vlefshëm të qëndrimit, vetëm për motive që vlerësohen të një rëndësie të veçantë, të një force madhore ose humanitare, kur nuk ka pasur mundësi të largohet nga territori i Republikës së Shqipërisë para përfundimit të afatit të lejuar.

2. Zgjatja e afatit të qëndrimit bëhet falas dhe në kohëzgjatje të lidhur rreptësisht me nevojën për t’iu përgjigjur forcës madhore apo arsyes humanitare.

3. Procedura e zgjatjes së afatit të qëndrimit, si dhe dokumenti me të cilin pajiset i huaji, të cilit i zgjatet ky afat, miratohen me udhëzim të Ministrit të Punëve të Jashtme dhe Ministrit të Brendshëm.

4. Vendimi, lidhur me kërkesën për zgjatjen e afatit të qëndrimit, merret brenda 3 ditëve nga paraqitja e kërkesës. Deri në marrjen e vendimit, i huaji mund të qëndrojë në Republikën e Shqipërisë.

 

Neni 28

Anulimi i vizës

 

1. Viza mund të anulohet nga ambasadat apo postet konsullore të Republikës së Shqipërisë jashtë vendit ose nga zyra konsullore e Ministrisë së Punëve të Jashtme në territorin e Republikës së Shqipërisë për shkaqet e mëposhtme:

a) viza është lëshuar në kundërshtim me dispozitat ligjore në fuqi;

b) i huaji ka paraqitur të dhëna të rreme ose dokumente të falsifikuara për marrjen e vizës;

c) viza i është lëshuar gabimisht personit;

ç) i huaji është shpallur “person i padëshiruar” më vonë nga data e lëshimit të vizës;

d) në mënyrë të përsëritur, i huaji nuk respekton rregullat e vendosura nga autoritetet doganore dhe nga autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, për kalim të kufirit shtetëror.

2. Anulimi i vizës i komunikohet të huajit menjëherë, duke vendosur në dokumentin e tij të udhëtimit, ku është stampuar viza, mbishkrimin “ANULUAR”.

3. Viza mund të anulohet edhe nga autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, në rastet kur ajo është lëshuar sipas nenit 26 të këtij ligji.

4. Viza anulohet në rastet kur konstatohet se në çastin e hyrjes dhe gjatë qëndrimit i huaji nuk përmbush më kushtet, për të cilat është lëshuar viza, ose qëllimi, për të cilin është lëshuar ajo, ka ndryshuar apo nuk ekziston më. Anulimi i vizës mund të bëhet edhe me kërkesën e mbajtësit të vizës ose të ftuesit të tij në Republikën e Shqipërisë.

5. Akti administrativ për anulimin e vizës, si dhe arsyet e nxjerrjes së këtij akti i njoftohen të huajit me shkrim. Kundër aktit administrativ për anulimin e vizës i huaji ka të drejtën të ankohet në rrugë administrative në Ministrinë e Punëve të Jashtme.

 

Neni 29

Refuzimi i vizës

 

1. Lëshimi i vizës mund të refuzohet nëse aplikuesi:

a) paraqet një dokument udhëtimi të falsifikuar;

b) nuk justifikon qëllimin dhe nuk plotëson kushtet e ardhjes dhe qëndrimit;

c) nuk zotëron burime të mjaftueshme financiare për kohën e qëndrimit në Republikën e Shqipërisë dhe për udhëtimin e kthimit në vendin e tij;

ç) ka tejkaluar më parë afatet e qëndrimit në Republikën e Shqipërisë;

d) ka plotësuar qëndrimin 90 ditë për 180 ditë në territorin e Republikës së Shqipërisë, sipas vizës së lëshuar;

dh) rezulton të ketë ndalim hyrjeje;

e) konsiderohet se përbën kërcënim për sigurinë ose shëndetin publik;

ë) nuk vërteton besueshmëri në deklaratat e paraqitura apo nuk garanton daljen e tij nga territori i Republikës së Shqipërisë brenda afatit të vizës, për të cilën ka aplikuar.

2. Akti administrativ për refuzimin e vizës i njoftohet aplikuesit, sipas formatit të miratuar me udhëzim të përbashkët të Ministrit të Punëve të Jashtme, Ministrit të Brendshëm dhe Drejtorit të Shërbimit Informativ Shtetëror.

3. Të huajit, të cilit i refuzohet viza, i njihet e drejta e ankimit pranë strukturës përkatëse në Ministrinë e Punëve të Jashtme.

4. Pas refuzimit të vizës, i huaji ka të drejtë të riaplikojë vetëm pasi të ketë mbyllur procedurat e ankimit, në rast se e ka ushtruar këtë të drejtë ose, në të kundërt, pasi të kenë kaluar tre muaj nga data e marrjes së vendimit për refuzim.

5. Pagesa për vizën dhe shërbimin nuk kthehet në rastet e refuzimit të lëshimit të vizës.

 

Neni 30

Hyrja pa vizë

(Hequr fjalë në pikën 2, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Lista e vendeve, shtetasit e të cilëve hyjnë pa vizë në Republikën e Shqipërisë, miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

2. Të huajt e përjashtuar nga detyrimi i pajisjes me vizë kanë të drejtë të hyjnë dhe të qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë për një afat deri në 90 ditë brenda 180 ditëve nga hyrja, përveç rasteve kur në marrëveshje ndërkombëtare dy ose shumëpalëshe në fuqi, ose bazuar në parimin e reciprocitetit, apo qëndrimin e njëanshëm, të shprehur me vendim të Këshillit të Ministrave, parashikohet ndryshe.

3. I huaji i përmendur në pikën 2 të këtij neni, i cili përpara mbarimit të periudhës 180-ditëshe përdor periudhën e qëndrimit 90 ditë për 180 ditë, mund të rihyjë dhe të qëndrojë pasi të ketë mbaruar periudha prej 180 ditësh. Procedura e përllogaritjes së afateve të qëndrimit përcaktohet me udhëzim të përbashkët të Ministrit të Punëve të Jashtme, Ministrit të Brendshëm dhe Drejtorit të Shërbimit Informativ Shtetëror.

4. I huaji i përmendur në pikën 2 të këtij neni, i cili ka qëndruar në territorin e Republikës se Shqipërisë, i pajisur me leje qëndrimi të përkohshme, pas mbarimit të afatit të lejes së qëndrimit dhe largimit nga territori i Republikës së Shqipërisë, gëzon të drejtën e qëndrimit 90 ditë për 180 ditë, duke filluar numërimin nga hyrja e parë pas mbarimit të afatit të lejes së qëndrimit.

5. Pas hyrjes në territorin e Republikës së Shqipërisë, si rregull, të huajt regjistrohen në autoritetin përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin ku kanë vendqëndrimin, brenda 10 ditëve nga dita e hyrjes.

6. Lista e vendeve që bëjnë përjashtim nga përcaktimet e pikës 5 të këtij neni miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

7. Procedura e regjistrimit e të huajit në autoritetin përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin përcaktohet me udhëzim të përbashkët të Ministrit të Brendshëm dhe Ministrit të Punëve të Jashtme.

 

 

Neni 31

Vizat diplomatike dhe të shërbimit

 

1. Anëtarët e trupit diplomatik dhe konsullor, të akredituar në Republikën e Shqipërisë, aplikojnë pranë përfaqësive diplomatike të Republikës së Shqipërisë, sipas listave të miratuara të vendeve, për vizë të tipit “D/DS”, me afat qëndrimi 90 ditë për 180 ditë, me përjashtim të rasteve kur me marrëveshje dypalëshe është vendosur ndryshe.

2. Familjarët e stafit diplomatik dhe teknik, si bashkëshortja/i, bashkëjetuesi/ja fëmijët deri në moshën 18 vjeç të pamartuar dhe që bashkëjetojnë me prindërit, përfitojnë të drejtën e pajisjes me vizë dhe të akreditimit. Në rast se janë të regjistruar në shkollë në Republikën e Shqipërisë, fëmijët që përmbushin kushtet e mësipërme, përfitojnë këtë të drejtë deri në moshën 21 vjeç.

3. Protokolli i Shtetit, pranë Ministrisë së Punëve të Jashtme, pajis me leje qëndrimi diplomatike anëtarët e trupit diplomatik dhe konsullor, të akredituar në  Republikën e Shqipërisë, me vlefshmëri gjatë gjithë kohës së akreditimit.

4. Të njëjtin regjim vizash dhe pajisje me leje qëndrimi diplomatike përfitojnë dhe përfaqësuesit e organizatave ndërkombëtare, që kanë marrëveshje të veçanta me Republikën e Shqipërisë.

 

KREU IV

QËNDRIMI NË REPUBLIKËN E SHQIPËRISË

SEKSIONI I

RREGULLA TË PËRGJITHSHME

Neni 32

Qëndrimi në Republikën e Shqipërisë

 

1. I huaji mund të qëndrojë në Republikën e Shqipërisë për një periudhë afatshkurtër, për një periudhë të përkohshme, si dhe të përhershme.

2. Qëndrimi për një periudhë afatshkurtër nuk mund të kalojë afatin 90 ditë për 180 ditë, në bazë të vizës së lëshuar apo hyrjes pa vizë, përjashtuar kur përcaktohet ndryshe në këtë ligj ose në marrëveshje të njohura nga Republika e Shqipërisë.

3. Qëndrimi për një periudhë të përkohshme dhe të përhershme mund të realizohet vetëm nëpërmjet pajisjes së të huajit me leje qëndrimi.

 

Neni 33

Llojet e lejeve të qëndrimit

(Hequr fjalë në pikën 1, shkronja “a”, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin pajis me njërën nga llojet e lejeve të qëndrimit të mëposhtme të huajt, të cilët kërkojnë të qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë për një afat më shumë se 90 ditë në 180 ditë dhe që plotësojnë kushtet e përcaktuara në këtë ligj:

a) leje qëndrimi e tipit “A”, e cila i jep të drejtën mbajtësit të qëndrojë në Republikën e Shqipërisë brenda afatit kohor për të cilën ajo lëshohet;

b) leje qëndrimi e tipit “B”, e ripërtëritshme, e cila lëshohet me afat të përcaktuar dhe i jep të drejtën mbajtësit të hyjë, të qëndrojë dhe të dalë në/nga Republika e Shqipërisë brenda afateve të përcaktuara në të;

c) leje qëndrimi e tipit “C”, e cila lëshohet me afat të përhershëm dhe i jep të drejtën mbajtësit të hyjë, të qëndrojë dhe të dalë në/nga Republika e Shqipërisë;

ç) leje qëndrimi e tipit “S”, e ripërtëritshme pas një ndërprerjeje 6-mujore, e cila lëshohet për punëtorët stinorë dhe i jep të drejtë mbajtësit të hyjë, të qëndrojë dhe të dalë në/nga Republika e Shqipërisë brenda afateve të përcaktuara në të;

d) leje qëndrimi “Kartë Blu AL”, e ripërtëritshme, e cila lëshohet me afat të përcaktuar vetëm për punonjës me  kualifikim të lartë dhe i jep të drejtën mbajtësit të hyjë, të qëndrojë dhe të dalë në/nga Republika e Shqipërisë brenda afateve të përcaktuara në të;

dh) leje qëndrimi “Kartë Blu AL-C”, e cila lëshohet me afat të përhershëm vetëm për punonjës me  kualifikim të lartë dhe i jep të drejtën mbajtësit të hyjë, të qëndrojë dhe të dalë në/nga Republika e Shqipërisë.

2. Forma dhe përmbajtja e lejeve të qëndrimit miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

Neni 34

Lëshimi i lejes së qëndrimit

 

1. I huaji, i cili ka hyrë dhe qëndron në Republikën e Shqipërisë me një vizë qëndrimi afatgjatë, të tipit “D”, ose ai që hyn pa vizë, brenda afateve të përcaktuara në këtë ligj, ose në marrëveshje ndërkombëtare, i bën një kërkesë autoritetit vendor përgjegjës për kufirin dhe migracionin, për t’u pajisur me leje qëndrimi. Motivi i lejes së qëndrimit duhet të përputhet me motivin e vizës, me të cilën i huaji ka hyrë në Republikën e Shqipërisë. Në rastin e marrëveshjeve ndërkombëtare kërkesa për lejen e qëndrimit mund të paraqitet edhe nëpërmjet sistemeve elektronike të parashikuara për këtë qëllim. Kushtet për krijimin dhe funksionimin e këtij sistemi, për paraqitjen e kërkesave për leje qëndrimi, parashikohen me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

2. Autoriteti shtetëror qendror përgjegjës për trajtimin e të huajve, duke u konsultuar me Shërbimin Informativ të Shtetit, miraton procedurën e pajisjes me leje qëndrimi, ndërsa autoriteti shtetëror përgjegjës në nivel rajonal/vendor për trajtimin e të huajve, pajis të huajin me lejen e qëndrimit.

3. Bashkëpunimi ndërmjet Ministrisë së Brendshme dhe Shërbimit Informativ të Shtetit përcaktohet me udhëzim të përbashkët të këtyre institucioneve.

4. Leja e qëndrimit, nëse nuk është përcaktuar ndryshe në këtë ligj apo vendim të Këshillit të Ministrave, ose me marrëveshje ndërkombëtare të ratifikuara nga Republika e Shqipërisë, jepet me një afat:

a) 3 muaj, 6 muaj ose 1 vit, e cila mund të ripërtërihet jo më shumë se 5 herë radhazi;

b) 2 vjet, e cila mund të ripërtërihet jo më shumë se një herë;

c) 5 vjet, sipas përcaktimeve të këtij ligji;

ç) e përhershme, në rast se i huaji ka pasur qëndrim të ligjshëm për 5 vjet radhazi në Shqipëri dhe ka lidhje ose veprimtari të qëndrueshme në vend.

5. Kërkesa për leje qëndrimi bëhet nga i huaji, sipas kritereve dhe dokumentacionit të miratuar me vendim të Këshillit të Ministrave.

6. Procedura e lëshimit të lejes së qëndrimit miratohet me udhëzim të Ministrit të Brendshëm dhe Drejtorit të Shërbimit Informativ të Shtetit.

 

Neni 35

Refuzimi i lëshimit, ripërtëritjes apo anulimit të lejes së qëndrimit

(Ndryshuar shkronja “c” e pikës 1 dhe pika 2, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Lëshimi ose ripërtëritja e lejes së qëndrimit mund të refuzohet apo mund të anulohet nëse:

a) i huaji nuk ka arritur ta dorëzojë kërkesën apo të plotësojë dokumentacionin e nevojshëm brenda afatit të përcaktuar dhe nuk paraqet arsye të besueshme që të justifikojë moskryerjen e këtij veprimi;

b) i huaji nuk është në gjendje të vërtetojë se plotëson ose nuk plotëson më kushtet e kërkuara për qëndrim, sipas kritereve të kërkuara;

c) i huaji përbën kërcënim për rendin dhe sigurinë publike dhe bërë subjekt i largimit nga territori i Republikës së Shqipërisë;

ç) është zgjidhur martesa, në rast se i huaji ka përfituar lejen e qëndrimit për shkak të bashkimit familjar;

d) arsyet për të cilat është lëshuar leja e qëndrimit nuk ekzistojnë më, me përjashtim të dispozitave të përcaktuara në pikën 2 të këtij neni.

2. Në rrethana të jashtëzakonshme, leja e qëndrimit mund të lëshohet ose ripërtërihet, nëse qëllimi i qëndrimit nuk ekziston më ose ka ndryshuar për shkak të trajtimit mjekësor, ndërprerja e të cilit kërcënon humbjen e jetës, bashkimit familjar ose për arsye humanitare.

3. Refuzimi i lëshimit, ripërtëritjes, apo anulimit të lejes së qëndrimit i njoftohet kërkuesit/mbajtësit me shkrim, sipas formatit të miratuar me udhëzim të Ministrit të Brendshëm dhe duhet të përmbajë, ndër të tjera, arsyen e refuzimit, detyrimet që rrjedhin për të huajin, si pasojë e refuzimit të lëshimit, ripërtëritjes, apo anulimit të lejes së qëndrimit, si dhe të drejtën e ankimit.

4. Procedura e lëshimit, e refuzimit të lëshimit, e ripërtëritjes, apo e anulimit të lejes së qëndrimit miratohen me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

 

Neni 36

Ankimi kundër urdhrit të refuzimit të lëshimit, të ripërtëritjes

apo të anulimit të lejes së qëndrimit

(Ndryshuar pika 1 dhe 2, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Kundër urdhrit të refuzimit të lëshimit, të ripërtëritjes apo të anulimit të lejes së qëndrimit, i huaji ka të drejtën e ankimit administrativ tek autoriteti epror i drejtpërdrejtë i autoritetit që ka nxjerrë urdhrin, sipas afateve të përcaktuara në Kodin e Procedurave Administrative.

2. Procedura e shqyrtimit të ankimit administrativ duhet të përfundojë brenda 30 ditëve nga data e depozitimit të ankimit administrativ. Kundër vendimit të organit epror bëhet ankim në gjykatën kompetente për çështjet administrative, sipas legjislacionit në fuqi.

3. Për arsye shëndetësore të provuara apo humanitare, autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin mund të shtyjë afatin e ekzekutimit të masave detyruese ndaj të huajit, subjekt i urdhrit të refuzimit të lëshimit, të ripërtëritjes apo të anulimit të lejes së qëndrimit, apo të akteve të tjera të nxjerra në vijim të këtij urdhri.

 

SEKSIONI II

LEJA E PËRKOHSHME E QËNDRIMIT

 

Neni 37

Kritere për lëshimin e lejeve të përkohshme të qëndrimit

 

1. I huaji pajiset me leje të përkohshme qëndrimi, e cila është e vlefshme për periudhën e përcaktuar në aplikim, por jo më shumë se një vit kur aplikohet për herë të parë, nëse nuk është e përcaktuar ndryshe në këtë ligj apo marrëveshje ndërkombëtare të ratifikuar nga Republika e Shqipërisë.

2. I huaji, i pajisur me leje të përkohshme qëndrimi, i cili largohet përkohësisht nga territori i Republikës së Shqipërisë për një afat deri në 6 muaj, ka të drejtë për të rihyrë në vend brenda afatit të lejes së qëndrimit.

3. I huaji, i pajisur me leje të përkohshme të qëndrimit me afat të paktën 1-vjeçar, quhet banor i përkohshëm në Republikën e Shqipërisë vetëm pasi regjistrohet në zyrat e gjendjes civile të njësisë së qeverisjes vendore, ku ka vendqëndrimin e përkohshëm, si dhe duhet të njoftojë autoritetet përgjegjëse sa herë ndryshon vendqëndrimin, në përputhje me legjislacionin në fuqi. Procedura dhe formulari i regjistrimit të të huajit në gjendjen civile miratohet me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

4. Ka të drejtë të aplikojë për leje të përkohshme qëndrimi për të miturit prindi ose kujdestari ligjor apo institucioni i ngarkuar me trajtimin e të miturve të pashoqëruar.

 

Neni 38

Kërkesa për lëshimin dhe ripërtëritjen e lejes së përkohshme

të qëndrimit

(Ndryshuar pika 1 me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. I huaji, brenda 30 ditëve pas hyrjes në territorin e Republikës së Shqipërisë, bën kërkesë për lëshimin e lejes së përkohshme të qëndrimit dhe 60 ditë përpara përfundimit të afatit të lejes ekzistuese të qëndrimit bën kërkesë për ripërtëritjen e saj, duke plotësuar formularin standard dhe listën e dokumenteve të përcaktuara me vendim të Këshillit të Ministrave.

2. Formulari i kërkesës përmban të dhënat personale të të huajit, shtetësinë e tij (statusi, nëse është pa shtetësi), të dhëna të tjera të pasaportës, kualifikimet arsimore, profesionin, gjendjen civile, qëllimin, vendin dhe mjetet financiare, arsyet për qëndrimin e tij të planifikuar, të dhënat e regjistrimit të automjetit, kur gjatë qëndrimit në Republikën e Shqipërisë ka në përdorim një automjet të regjistruar në një vend jashtë Republikës së Shqipërisë.

3. Autoritetet përgjegjëse të kufirit dhe migracionit, brenda 60 ditëve, shqyrtojnë kërkesën për pajisjen ose ripërtëritjen e lejes së qëndrimit. Nëse gjatë pranimit të kërkesës dhe dokumentacionit të paraqitur nga i huaji rezulton se nuk përmbushen kushtet e kërkuara për pajisjen apo ripërtëritjen e lejes së qëndrimit, autoriteti rajonal për kufirin dhe migracionin, ku është depozituar kërkesa, njofton të huajin mbi mangësitë e konstatuara dhe i kërkon atij plotësimin e mangësive brenda afatit 30-ditor. Koha e shtyrjes për plotësimin e dokumentacionit shtyn afatin e procedurës së shqyrtimit dhe miratimit të lejes së qëndrimit.

4. Pas pranimit të kërkesës, i huaji pajiset me një leje provizore, e cila zëvendëson krejtësisht vlefshmërinë e lejes, për të cilën ka aplikuar i huaji dhe dorëzohet në çastin e marrjes së lejes së qëndrimit. Formati i lejes provizore të qëndrimit miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

SEKSIONI III

LEJA E QËNDRIMIT PËR MOTIVE PUNËSIMI

 

Neni 39

Leja e përkohshme e qëndrimit për persona të punësuar

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin pajis të huajin me “leje qëndrimi si person i punësuar”, kur përmbush kushtet dhe vlerësohet se dokumentacioni i paraqitur plotëson kërkesat për marrjen e një “lejeje qëndrimi si person i punësuar”.

2. “Leja e qëndrimit si person i punësuar” jepet në përputhje me lejen e punës.

3. Pas lëshimit të “lejes së qëndrimit si person i punësuar” mbajtësi i saj është i detyruar të njoftojë autoritetet përgjegjëse për çdo ndryshim të kushteve, mbi të cilat është lëshuar leja, në rast se ndryshimi lidhet me:

a) emrin dhe adresën e vendit të punës, si dhe adresën e tij të punës e të banimit;

b) kontratën e punës së vlefshme.

4. Për shtetasit e Bashkimit Europian/zonës Shengen, si dhe ata të parashikuar me marrëveshje ndërkombëtare, nuk zbatohen dispozitat e pikave 2 dhe 3 të këtij neni.

 

Neni 40

Revokimi dhe anulimi i lejes së qëndrimit për persona të punësuar

(Ndryshuar pika 5, shkronja “a”,  me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin mund të revokojë dhe anulojë “lejen e qëndrimit si person i punësuar” kur është marrë me mashtrim.

2. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin mund të revokojë dhe anulojë “lejen e qëndrimit si person i punësuar”, kur kushtet për të cilat është lëshuar leja nuk janë në përputhje me këtë ligj, si dhe kur nuk janë zbatuar kërkesat e nenit 39 pika 3 shkronjat “a” dhe “b” të këtij ligji.

3. “Leja e qëndrimit si person i punësuar” nuk mund të revokohet dhe anulohet për arsye të cenimit të shëndetit publik, kur mbajtësi i saj vuan nga një sëmundje ose bëhet i paaftë për punë pas pajisjes me leje qëndrimi.

4. “Leja e qëndrimit si person i punësuar” e lëshuar nuk mund të ndërpritet për arsye të ndryshimeve në tregun e brendshëm të punës.

5. Papunësia në vetvete nuk përbën arsye të mjaftueshme për heqjen e “lejes së qëndrimit si person i punësuar” përveçse kur periudha e papunësisë tejkalon kohëzgjatjen e mëposhtme:

a) tre muaj brenda periudhës 12-mujore për mbajtësin e “lejes së qëndrimit si person i punësuar”, i cili ka ushtruar ligjërisht aktivitete si punëmarrës deri në 3 vjet;

b) gjashtë muaj brenda periudhës 12-mujore për mbajtësin e “lejes së qëndrimit si person i punësuar”, i cili ka ushtruar ligjërisht aktivitete si punëmarrës për më shumë se 3 vjet.

 

Neni 41

Leja e qëndrimit për persona të vetëpunësuar

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin pajis të huajin me “leje qëndrimi si person i vetëpunësuar” kur vlerësohet se dokumentacioni i paraqitur plotëson kërkesat për marrjen e një “lejeje qëndrimi si person i vetëpunësuar”.

2. “Leja e qëndrimit si person i vetëpunësuar” jepet e kufizuar në ushtrimin e aktivitetit, sipas përcaktimeve në lejen e punës mbi motivin e punësimit të synuar, rajonin specifik ku është autorizuar punësimi, si dhe afatet e përcaktuara në lejen e punës.

3. Pas lëshimit të “lejes së qëndrimit si person i vetëpunësuar” mbajtësi i saj është i detyruar të njoftojë autoritetet kompetente për çdo ndryshim të kushteve, mbi të cilat është lëshuar leja, dhe të kërkojë miratimin e saj në rast se ndryshimi lidhet me:

a) emrin dhe adresën e tij të punës dhe të banimit;

b) aktivitetet e autorizuara si person i vetëpunësuar.

4. Për shtetasit e Bashkimit Europian/zonës Shengen, si dhe ata të parashikuar me marrëveshje ndërkombëtare nuk zbatohen dispozitat e pikave 2 dhe 3 të këtij neni.

 

Neni 42

Revokimi dhe anulimi i lejes së qëndrimit për persona të vetëpunësuar

(Ndryshuar pika 5, shkronja “a”,  me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin mund të revokojë dhe anulojë “lejen e qëndrimit si person i vetëpunësuar”, e cila provohet se është marrë me mashtrim.

2. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin mund të revokojë dhe anulojë “lejen e qëndrimit si person i vetëpunësuar”, kur ndryshojnë kushtet për të cilat është lëshuar leja e qëndrimit, si dhe kur nuk janë zbatuar kërkesat e nenit 39 pika 3 shkronjat “a” dhe “b” të këtij ligji.

3. “Leja e qëndrimit si person i vetëpunësuar” nuk mund të revokohet dhe anulohet për arsye të cenimit shëndetit publik, kur mbajtësi i saj vuan nga një sëmundje ose është bërë i paaftë për punë, pas pajisjes me leje qëndrimi.

4. “Leja e qëndrimit si person i vetëpunësuar”, e lëshuar, nuk mund të ndërpritet për arsye të ndryshimeve në tregun e brendshëm të punës.

5. Vështirësitë financiare nuk përbëjnë arsye të mjaftueshme për revokimin dhe anulimin e “lejes së qëndrimit si person i vetëpunësuar” përveç rasteve kur periudha, gjatë së cilës mbajtësi i lejes së qëndrimit nuk është në gjendje të përballojë koston e jetesës, sipas kritereve të miratuara me vendim të Këshillit të Ministrave për këtë qëllim, tejkalon kohëzgjatjen e mëposhtme:

a) tre muaj brenda periudhës 12-mujore për mbajtësin e “lejes së qëndrimit si person i vetëpunësuar”, i cili ka ushtruar ligjërisht aktivitete si person i vetëpunësuar deri në 2 vjet;

b) gjashtë muaj brenda periudhës 12-mujore për mbajtësin e “lejes së qëndrimit si person i vetëpunësuar”, i cili ka ushtruar ligjërisht aktivitete si person i vetëpunësuar mbi 2 vjet.

 

Neni 43

Leje qëndrimi për ekuipazhin e mjeteve të lundrimit

 

1. Ekuipazhi i mjeteve të lundrimit, i punësuar në një mjet lundrimi detar të regjistruar në Republikën e Shqipërisë, i cili kryen aktivitetin si i punësuar më shumë se 90 ditë për 180 ditë, si dhe ekuipazhi që kryen aktivitetin si i punësuar në një mjet lundrimi detar të huaj, por që për specifika të natyrës së aktivitetit qëndron më shumë se 90 ditë për 180 ditë në portet shqiptare, pajiset me leje qëndrimi.

2. Përjashtohen nga kufizimet e këtij neni shtetasit e vendeve të Bashkimit Europian dhe zonës Shengen.

 

Neni 44

Leja e qëndrimit për punonjës me kualifikim të lartë “Karta Blu AL”

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin pajis të huajin me leje qëndrimi “Kartë Blu AL” për punë me kualifikim të lartë vetëm nëse është pajisur me leje pune të posaçme për punonjës të kualifikuar dhe kur përmbush kushtet për marrjen e një lejeje qëndrimi “Kartë Blu AL”.

2. Leja e qëndrimit “Kartë Blu AL” për punë me kualifikim të lartë lëshohet për një afat 2-vjeçar dhe mund të ripërtërihet për një periudhe 3-vjeçare. Në rast se leja e punës për punonjësin me kualifikim të lartë është lëshuar për një kohëzgjatje më pak se 2 vjet, leja e qëndrimit “Kartë Blu AL” lëshohet për kohën e lejes së punës, plus 3 muaj.

3. Mbajtësi i lejes së qëndrimit “Kartë Blu AL” njofton autoritetet përgjegjëse për ndryshimet në marrëdhëniet e tij/saj të punësimit.

4. Shtetasit e vendeve të Bashkimit Europian dhe zonës Shengen përjashtohen nga detyrimi i pajisjes me leje pune.

 

 

Neni 45

I huaji që nuk përfiton leje qëndrimi “Kartë Blu AL”

 

Nuk përfitojnë leje qëndrimi për punë me kualifikim të lartë “Kartë Blu AL” të huajt, të cilët:

a) qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë si kërkues për mbrojtje ndërkombëtare apo sipas skemave të mbrojtjes së përkohshme;

b) janë refugjatë apo kanë paraqitur kërkesë për të marrë statusin e refugjatit dhe kjo kërkesë e tyre ende nuk ka marrë formën e një vendimi përfundimtar;

c) kanë paraqitur kërkesë pranë autoriteteve të kufirit dhe migracionit në Republikën e Shqipërisë për t’u pajisur apo janë pajisur me leje qëndrimi si kërkues/studiues, me qëllim kryerjen e një projekti studimor/kërkimor;

ç) gëzojnë statusin e banorit afatgjatë dhe ushtrojnë të drejtën e tyre për të qëndruar në Republikën e Shqipërisë, me qëllim ushtrimin e një aktiviteti ekonomik, si punëmarrës apo i vetëpunësuar;

d) hyjnë në Republikën e Shqipërisë, sipas angazhimeve të parashikuara në marrëveshjet ndërkombëtare të njohura nga Republika e Shqipërisë, që lehtësojnë hyrjen dhe qëndrimin e përkohshëm të disa kategorive tregtare dhe personave fizikë, të lidhur me investime;

dh) për arsye ligjore u është pezulluar dëbimi.

 

Neni 46

Refuzimi i lëshimit, revokimi, anulimi dhe refuzimi i ripërtëritjes së lejes së qëndrimit

“Kartë Blu AL”

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin refuzon një kërkesë për leje qëndrimi “Kartë Blu AL”. Refuzimi i lëshimit, revokimit, anulimi dhe refuzimi i ripërtëritjes së lejes së qëndrimit “Kartë Blu AL” bëhet sipas përcaktimeve në pikat 1, 2, 3 dhe 4 të nenit 40 të këtij ligji.

2. Papunësia në vetvete nuk përbën arsye për anulimin e lejes së qëndrimit “Kartë Blu AL”, përveçse kur periudha e papunësisë tejkalon tre muaj të njëpasnjëshëm.

 

SEKSIONI IV

LEJA E QËNDRIMIT PËR RASTE TË VEÇANTA

 

Neni 47

Leja e qëndrimit për punësim stinor

 

1. Autoriteti  përgjegjës për kufirin dhe migracionin pajis të huajin me “leje qëndrimi për punësim stinor”, nëse plotëson kushtet për pajisje me leje qëndrimi, me afat jo më shumë se 6 muaj brenda një viti kalendarik, me të drejtë ripërtëritje deri në 5 vite radhazi, njëri pas tjetrit, me kusht që koha nga një leje në tjetrën të kalojë afatin 6 muaj.

2. Ky nen nuk zbatohet për shtetasit e vendeve të Bashkimit Europian dhe zonës Shengen, si dhe rasteve kur zbatohet një regjim i posaçëm i parashikuar me marrëveshje ndërkombëtare.

 

Neni 48

Leja e qëndrimit për të trajnuarin pa pagesë

 

1.  Autoriteti  përgjegjës për kufirin dhe migracionin mund të pajisë të huajin, që ka hyrë në territorin e Republikës së Shqipërisë dhe është trajnuar pa pagesë, në zbatim të legjislacionit në fuqi, me “leje qëndrimi për të trajnuarin pa pagesë”, me afat jo më shumë se 1 vit,  kur vlerësohet se dokumentacioni i paraqitur plotëson kërkesat për marrjen e një lejeje qëndrimi dhe vetëm kur rezulton se aktiviteti i synuar është i lidhur ngushtësisht me rritjen e aftësive, kualifikimin e të huajit dhe i kufizuar në kohëzgjatje.

2. Leja e qëndrimit, përjashtimisht, mund të zgjatet për të përfituar  një  kualifikim profesional të njohur nga Republika e Shqipërisë në fushën e aktivitetit të të trajnuarit.

3. Ky nen nuk zbatohet për shtetasit e vendeve të Bashkimit Europian dhe zonës Shengen, si dhe rasteve kur zbatohet një regjim i posaçëm, i parashikuar me marrëveshje ndërkombëtare.

 

Neni 49

Leja e qëndrimit për shkëmbime rinore

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin pajis të huajin me “leje qëndrimi për shkëmbime rinore”, me afat jo më shumë se 1 vit, vetëm kur aktiviteti i synuar është i lidhur ngushtësisht me shkëmbimin rinor apo skemën e lëvizshmërisë rinore, të parashikuar në marrëveshjet dy ose shumëpalëshe në fuqi në Republikën e Shqipërisë dhe i kufizuar me kohëzgjatje, si dhe kur plotëson kërkesat për marrjen e “lejes së qëndrimit për shkëmbime rinore”.

2. Leja e qëndrimit mund të zgjatet përjashtimisht, nëse një gjë e tillë është e parashikuar në marrëveshjet e lidhura për këtë qëllim dhe të njohura nga Republika e Shqipërisë.

3. Ky nen nuk zbatohet për shtetasit e vendeve të Bashkimit Europian dhe zonës Shengen, si dhe rasteve kur zbatohet një regjim i posaçëm, i parashikuar me marrëveshje ndërkombëtare.

 

Neni 50

Leja e qëndrimit për shërbime vullnetare

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin pajis të huajin me “leje qëndrimi për shërbime vullnetare” me afat jo më shumë se 1 vit, vetëm kur aktiviteti i synuar është i lidhur ngushtësisht me skemën e shërbimit vullnetar, ligjërisht të njohur në Republikën e Shqipërisë dhe i kufizuar në kohëzgjatje, si dhe kur plotëson kërkesat për marrjen e “lejes së qëndrimit për shërbime vullnetare”.

2. Vlefshmëria e lejes së qëndrimit nuk mund të tejkalojë afatet e programit përkatës vullnetar, për të cilin kërkohet të lëshohet leja e qëndrimit.

3. Leja e qëndrimit mund të zgjatet përjashtimisht nëse kohëzgjatja e programit përkatës është më shumë se 1 vit.

4. Ky nen nuk zbatohet për shtetasit e vendeve të Bashkimit Europian dhe zonës Shengen, si dhe rasteve kur zbatohet një regjim i posaçëm, i parashikuar me marrëveshje ndërkombëtare.

 

Neni 51

Leja e qëndrimit për kërkim shkencor

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin pajis me “leje qëndrimi për kërkim shkencor” me afat jo më shumë se 1 vit, të huajin i cili ka lidhur një marrëveshje me një institucion shqiptar për këtë qëllim dhe që plotëson kushtet e përgjithshme për pajisje me leje qëndrimi, sipas nenit 37 të këtij ligji.

2. Ky nen nuk zbatohet për shtetasit e vendeve të Bashkimit Europian dhe zonës Shengen, si dhe rasteve kur zbatohet një regjim i posaçëm, i parashikuar me marrëveshje ndërkombëtare.

 

Neni 52

Leja e qëndrimit për studentë dhe nxënës shkolle

 

1. I huaji, i cili ka hyrë dhe qëndron në Republikën e Shqipërisë për qëllime studimi, pranë një institucioni arsimor publik apo privat të njohur nga shteti shqiptar, ka të drejtë të aplikojë për leje qëndrimi, sipas kritereve të përgjithshme të përcaktuara në nenet 34, 37 dhe 38 të këtij ligji.

2. I huaji, i pranuar në një institucion arsimor, apo që merr pjesë në trajnime ose praktika profesionale, pajiset me leje qëndrimi, me afat jo më shumë se një vit, kur lëshohet për herë të parë dhe mund të shtyhet çdo herë me një vit deri në përfundimin e shkollës, të studimeve ose të praktikës. Në rast se kohëzgjatja e kursit është më e vogël se një vit, afati i lejes së qëndrimit është  i barabartë me kohëzgjatjen e kursit.

3. I huaji duhet të provojë se është pranuar nga institucioni arsimor, se ka njohuri të mjaftueshme të gjuhës së shkollimit ose trajnimit, si dhe disponon mjete financiare të mjaftueshme për jetesën në Republikën e Shqipërisë gjatë studimeve. Për ripërtëritjen e lejes së qëndrimit, përveç të tjerash, i huaji duhet të provojë mbi progresin e bërë në drejtim të studimeve, sipas legjislacionit në fuqi.

4. I huaji i pajisur me leje qëndrimi si student, pas vitit të parë të studimeve, jashtë kohës së tij të studimit, në bazë të lejes përkatëse të punës, ka të drejtë të punësohet dhe mund t’i jepet e drejta e ushtrimit të aktivitetit të vetëpunësimit, duke respektuar limitin maksimal 20 orë në javë, ose ekuivalenti me ditë ose muaj në vit. Përjashtohen nga detyrimi i lejes së punës shtetasit e vendeve të Bashkimit Europian dhe zonës Shengen.

5. Gjatë periudhës së studimeve, leja e qëndrimit për studentin nuk mund të zëvendësohet në leje qëndrimi për motiv punësimi. Pas përfundimit të studimeve, i huaji, nëse pajiset me leje pune, ndërsa shtetasit e Bashkimit Europian nëse regjistrohen në një zyrë punësimi në bazë të një kontrate pune, mund të ripërtërijnë lejen e qëndrimit për motive punësimi. Koha e qëndrimit për motive studimi llogaritet sa gjysma e saj.

 

Neni 53

Lëshimi i lejes së qëndrimit për raste humanitare

(Ndryshuar pika 2,  me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin, për motive humanitare, pajis me leje të përkohshme qëndrimi të tipit “A” të huajin edhe nëse kushtet e përcaktuara në nenin 34 të këtij ligji apo kriteret e tjera të përgjithshme të përcaktuara në këtë ligj nuk plotësohen, në rast se i huaji:

a) ka paraqitur përpara autoriteteve të azilit një kërkesë për t’u njohur si refugjat;

b) është viktimë ose viktimë e mundshme e trafikimit;

c) ka qenë subjekt i kushteve të punës shfrytëzuese në Republikën e Shqipërisë dhe bashkëpunon në një proces penal kundër punëdhënësit, deri në përfundimin e procesit dhe i huaji të këtë marrë shumën e dëmshpërblimit të tij që përcaktohen nga procesi;

ç) ka bashkëpunuar ose pranon të bashkëpunojë me organet e drejtësisë, me propozim të organeve shtetërore ose të atyre të sigurisë kombëtare;

d) është përcaktuar nga autoritetet përgjegjëse se është person pa shtetësi;

dh) është i mitur i braktisur, ose ka mbetur pa mbrojtje prindërore, kujdestari apo shoqërues për arsye të tjera;

e) është grua shtatzënë mbi 6 muaj.

2. Leja e qëndrimit, e lëshuar për këtë motiv, shërben vetëm për qëndrimin e të huajit dhe nuk mundëson rihyrjen në territorin e Republikës së Shqipërisë, në rast se i huaji del nga territori. Leja e qëndrimit për këtë motiv lëshohet me afat 1-vjeçar dhe rinovohet vetëm në rastet, kur:

a) vlerësohet se qëndrimi i saj/i tij nuk përbën kërcënim për sigurinë publike dhe atë kombëtare;

b) vlerësohet se ekziston një vullnet i qartë i personit për të bashkëpunuar me organet e drejtësisë gjatë hetimit ose procedimit penal;

c) është në pritje të vlerësimit të statusit nga autoritetet kompetente.

3. I huaji, të cilit i jepet leje e përkohshme qëndrimi, sipas pikës 1 të këtij neni, gëzon të drejtat për të qëndruar dhe lëvizur brenda territorit të Republikës së Shqipërisë, të garantuara si për të huajt që kanë leje qëndrimi të përkohshme, sipas procedurave normale. Ai bashkëpunon me organet përgjegjëse për përcaktimin e identitetit të vet, por mungesa e provës, që vërteton identitetin, nuk mjafton si bazë për refuzimin e lëshimit të lejes së përkohshme të qëndrimit. I huaji përfiton kujdes shëndetësor, ndihmë financiare dhe mbështetje, sipas dispozitave ligjore në fuqi.

 

Neni 54

Lëshimi i lejes së qëndrimit për viktimat e trafikimit

të qenieve njerëzore

 

1. Autoriteti i përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin pajis me leje të përkohshme qëndrimi të tipit “A”, për një afat 3-mujor, të huajin, pavarësisht nga vullneti i tij/saj për të bashkëpunuar me drejtësinë, kur ka shkaqe të arsyeshme për të besuar se i huaji është viktimë ose viktimë e mundshme e trafikimit, e identifikuar si e tillë nga strukturat përgjegjëse për identifikimin dhe referimin e viktimave të trafikimit. Kjo leje qëndrimi i jepet viktimës ose viktimës së mundshme të trafikimit me qëllim që të rimarrë veten, si dhe të trajtohet sipas gjendjes fizike dhe mendore për marrjen e një vendimi të mirinformuar për të bashkëpunuar ose jo me organet e drejtësisë.

2. Gjatë periudhës së rikuperimit dhe reflektimit, viktimat ose viktimat e mundshme të trafikimit gëzojnë të gjitha të drejtat dhe shërbimet që përfitojnë viktimat e trafikimit, sipas legjislacionit shqiptar në fuqi.

3. Leja e qëndrimit, e lëshuar për periudhën e rikuperimit dhe reflektimit, mund të revokohet nëse provohet se viktima ose viktima e mundshme e trafikimit e ka fituar apo pretenduar këtë status në mënyrë të padrejtë, ka rivendosur aktivisht, vullnetarisht dhe/apo me iniciativën e saj/të tij marrëdhënie me personat e dyshuar për trafikimin e qenieve njerëzore ose konsiderohet se qëndrimi i saj/tij në territor përbën rrezik për sigurinë kombëtare. Revokimi i lejes së qëndrimit për periudhën e rikuperimit dhe reflektimit i komunikohet viktimës apo viktimës së mundshme të trafikimit në formë të shkruar, në gjuhën që ajo/ai kupton, duke e informuar atë për arsyet e revokimit, me përjashtim të rastit kur leja e qëndrimit ndërpritet për arsye të sigurisë kombëtare.

4. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin pajis me leje qëndrimi të tipit “B” të huajin viktimë e trafikimit në Republikën e Shqipërisë, të identifikuar si të tillë nga strukturat përgjegjëse për identifikimin dhe referimin e viktimave të trafikimit, në njërën ose tjetrën prej dy situatave të mëposhtme ose në të dyja këto situata:

a) vlerëson se qëndrimi i saj/tij është i nevojshëm për shkak të situatës sociale dhe personale;

b) vlerëson se qëndrimi i saj/tij është i nevojshëm për qëllim të bashkëpunimit me organet e drejtësisë gjatë hetimit ose procedimit penal.

5. Dhënia e lejes së qëndrimit nuk kushtëzohet me ekzistencën e mjeteve të mjaftueshme financiare të viktimës për të mbuluar shpenzimet për kohën e qëndrimit apo nga mungesa e dokumenteve identifikuese të viktimës apo viktimës së mundshme të trafikimit.

 

SEKSIONI V

LEJA E QËNDRIMIT PËR MOTIVE

TË BASHKIMIT FAMILJAR

 

Neni 55

Bashkimi familjar i të huajit me një shtetas/e shqiptar/e

 

1. I huaji, i cili është anëtar i familjes së një shtetasi/e shqiptar/e, pajiset me leje qëndrimi me afat jo më shumë se një vit për herë të parë, nëse nuk është përcaktuar ndryshe në marrëveshje apo në këtë ligj. Leja e qëndrimit ripërtërihet më pas për një periudhë dyvjeçare. Ky përcaktim për bashkëshortin/en e një shtetasi/e shqiptar/e vlen edhe për të miturin, i cili nuk është i martuar dhe për të cilin i huaji është kujdestar ligjor.

2. I huaji nuk pajiset me leje qëndrimi ose i anulohet leja e qëndrimit, nëse provohet se martesa është fiktive, sipas nenit 59 të këtij ligji.

 

Neni 56

Bashkimi familjar i të huajit me anëtarët e familjes

 

1. I huaji, i pajisur me leje qëndrimi në Republikën e Shqipërisë, mund të bëjë kërkesë pranë autoritetit përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin për bashkim familjar, nëse plotëson kushtet e mëposhtme:

a) anëtarët e familjes së tij ndodhen jashtë territorit të Republikës  së Shqipërisë. Përjashtimisht, për arsye humanitare, sipas kritereve të miratuara me vendim të Këshillit të Ministrave dhe procedurave të miratuara me udhëzim të Ministrit të Brendshëm, kërkesa mund të bëhet dhe kur anëtari/ët e familjes ndodhen në territorin e Republikës së Shqipërisë;

b) është i pajisur me leje qëndrimi me afat së paku 1-vjeçar në Republikën e Shqipërisë dhe ka mundësi ta ripërtërijë lejen, në përputhje me dispozitat përkatëse të këtij ligji;

c) siguron strehim në kushte normale jetese, sipas standardeve të përgjithshme mbi shëndetin dhe sigurinë;

ç) ka sigurim shëndetësor për vete dhe familjen e tij, për të cilët kërkon bashkimin familjar;

d) garanton burime të qëndrueshme të të ardhurave financiare për të mbajtur veten dhe familjen e tij, pa iu drejtuar skemës së ndihmës ekonomike;

dh) paraqet dokumentacionin, sipas përcaktimeve të vendimit të Këshillit të Ministrave.

2. Leja e qëndrimit për bashkim familjar jepet për herë të parë për një periudhë kohe 1-vjeçare, e ripërtëritshme, nëse nuk është përcaktuar ndryshe në marrëveshje apo në këtë ligj.

3. Leja e qëndrimit për bashkim familjar, në rast se plotësohen kushtet e kërkuara, në këtë ligj dhe kriteret e miratuara me vendim të Këshillit të Ministrave, ripërtërihet sipas përcaktimeve në nenin 38 të këtij ligji.

4. Fëmijët e pamartuar, si dhe paraardhësit e kërkuesit (ftuesit), që janë objektivisht të pamundur të plotësojnë nevojat e tyre, për arsye të gjendjes shëndetësore, mund të pajisen me leje qëndrimi si raste përjashtimore.

5. Fëmijët e pamartuar mund të aplikojnë për leje qëndrimi për bashkim familjar deri në moshën 30 vjeç, me kusht që i huaji kërkues (ftuesi) të garantojë mbulimin e të gjitha shpenzimeve të jetesës për ta.

6. Në rast se refuzohet dhënia e lejes së qëndrimit për bashkim familjar, i huaji ose familjarët e tij kanë të drejtën e ankimit, sipas legjislacionit në fuqi.

 

Neni 57

Leja e qëndrimit autonome

 

1. Bashkëshorti/ja apo bashkëjetuesi/ja, si dhe fëmijët që kanë arritur moshën madhore, të pajisur me leje qëndrimi për bashkim familjar, pasi kanë qëndruar në mënyrë të vazhdueshme së paku 5 vjet në territorin e Republikës së Shqipërisë me leje qëndrimi për bashkim familjar dhe me kusht që të mos kenë marrë leje qëndrimi për arsye të ndryshme nga ajo e bashkimit familjar, gjatë kësaj periudhe qëndrimi, gëzojnë të drejtën e përfitimit të lejes së qëndrimit autonome.

2. Në rast të zgjidhjes së marrëdhënies familjare të bashkëshortit/es, apo të partnerit/es së pamartuar, brenda periudhës 5-vjeçare nga përfitimi i lejes së parë të qëndrimit, për efekt të bashkimit familjar, kjo e drejtë humbet.

3. Në rast të vdekjes së të huajit kërkues (ftuesit), bashkëshorti/ja apo paraardhësit dhe pasardhësit, të cilët kanë qëndruar në Republikën e Shqipërisë me leje qëndrimi për motiv të bashkimit familjar së paku 3 vjet, gëzojnë të drejtën e aplikimit për leje qëndrimi në mënyrë të pavarur, nëse ata plotësojnë kushtet e përgjithshme të përcaktuara në këtë ligj, si dhe duke vlerësuar interesin më të lartë të fëmijës.

4. Në rast se fëmijët që mbushin moshën madhore, janë të pajisur me leje qëndrimi të përhershme, aplikimi për herë të parë për leje qëndrimi autonome bëhet për leje qëndrimi të përhershme, duke plotësuar kushtet e përcaktuara në nenin 61 të këtij ligji.

 

Neni 58

Bashkimi familjar i refugjatëve

 

1. Për anëtarët e familjes së refugjatit, që gëzojnë të drejtën e bashkimit familjar, zbatohen dispozitat e legjislacionit në fuqi për refugjatët.

2. Autoriteti përgjegjës rajonal për kufirin dhe migracionin, mbi bazën e kërkesës nga autoriteti shtetëror për shtetësinë dhe refugjatët, pajis anëtarin e familjes së refugjatit me leje qëndrimi.

 

Neni 59

Martesa fiktive

 

1. Martesa fiktive, sipas këtij ligji, është martesa e lidhur me qëllim për të shmangur përmbushjen e kushteve për hyrjen dhe qëndrimin e të huajve në Republikën e Shqipërisë.

2. Martesa mund të konsiderohet fiktive, nëse plotësohet një nga rrethanat e mëposhtme:

a) bashkëshortët, pas bashkimit familjar, nuk jetojnë së bashku pa ndonjë arsye;

b) bashkëshortët, pas bashkimit familjar, nuk përmbushin detyrimet martesore ndaj njëri-tjetrit;

c) bashkëshortët nuk janë takuar përpara se ata të lidhnin martesën;

ç) bashkëshortët nuk janë në gjendje të japin të dhëna personale të njëri-tjetrit që përputhen në mes tyre;

d) bashkëshortët nuk flasin një gjuhë apo formë komunikimi të kuptueshme nga të dy;

dh) për lidhjen e martesës ose bashkimin familjar janë paguar shuma financiare ose janë shkëmbyer pasuritë martesore, përveç rastit kur këto pasuri janë pjesë e pajës dhe bashkëshortët vijnë nga vende ku shkëmbimi i pajës është traditë;

e) ka prova të një martese fiktive të mëparshme të njërit prej bashkëshortëve në Republikën e Shqipërisë ose në ndonjë vend tjetër.

3. I huaji nuk pajiset me leje qëndrimi për bashkim familjar në rast të martesave fiktive.

 

Neni 60

Anulimi i lejes së qëndrimit të marrë për shkak të bashkimit familjar

 

Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin anulon lejen e qëndrimit për të huajin, i cili e ka marrë atë për shkak të bashkimit familjar, në rast se provohet se:

a) i huaji kërkues (ftues) dhe përfituesi kanë lidhur një martesë fiktive për përfitimin e lejes së qëndrimit;

b) i huaji kërkues (ftues) ose përfituesi ka mashtruar në paraqitjen e të dhënave ose ka paraqitur të dhëna të rreme;

c) është lëshuar për shkak të bashkimit familjar dhe martesa është zgjidhur brenda 5 vjetëve nga marrja e lejes dhe, për shkak të vdekjes së bashkëshortit, brenda 3 viteve nga marrja e lejes, si dhe kanë pushuar të drejtat për kujdestari prindërore, me përjashtim të rastit kur i huaji ka qëndruar në Republikën e Shqipërisë me leje qëndrimi për të paktën 5 vjet;

ç) të dy prindërve, ose njërit nga prindërit apo kujdestarit/ve ligjorë, i është hequr leja e qëndrimit dhe të miturit nuk i garantohet qëndrimi nga prindi tjetër apo kujdestari ligjor.

 

SEKSIONI VI

LEJA E PËRHERSHME E QËNDRIMIT

 

Neni 61

Lëshimi i lejes së përhershme të qëndrimit

 

1. I huaji bën kërkesë për pajisje me leje të përhershme qëndrimi të tipit “C” pranë autoritetit përgjegjës rajonal për kufirin dhe migracionin ku ka vendqëndrimin, 60 ditë para mbarimit të afatit të lejes së qëndrimit. Shqyrtimi i kërkesës dhe dokumentacionit të paraqitur, si dhe pajisja e të huajit me leje qëndrimi të përhershme bëhet brenda 60 ditëve, në rast se rezulton të jenë përmbushur kushtet si më poshtë:

a) ka qëndruar në mënyrë të ligjshme dhe të vazhdueshme si banor në Republikën e Shqipërisë, për të paktën 5 vite nga paraqitja e parë e kërkesës për leje qëndrimi, përjashtuar rastet kur përcaktohet ndryshe në këtë ligj, me marrëveshje ndërkombëtare të njohura nga Republika e Shqipërisë apo vendim të Këshillit të Ministrave. Periudha e mungesës në territor deri në 6 muaj, kur në total nuk i kalojnë 10 muaj brenda 5 viteve të qëndrimit me leje qëndrimi, nuk konsiderohet pengesë për lëshimin e lejes së qëndrimit të përhershme. Për arsye specifike të argumentuara ose të jashtëzakonshme, si dhe kur i huaji dërgohet jashtë territorit për motive punësimi, në kuadër të shërbimeve ndërkufitare, pranohet një periudhë më e gjatë e mungesës se ajo e përmendur në këtë paragraf, me kusht që autoriteti përgjegjës rajonal për kufirin dhe migracionin të jetë njoftuar më parë për ekzistencën e këtyre kushteve nga mbajtësi i lejes së qëndrimit, punëdhënësi i tij apo i huaji kërkues;

b) provon se zotëron të ardhura dhe burime financiare të ligjshme, të cilat janë të mjaftueshme dhe garantojnë qëndrueshmëri dhe vazhdimësi për jetesën e tij/saj, si dhe anëtarëve të familjes së tij/saj, pa pasur nevojë t’i drejtohen sistemit të asistencës sociale;

c) provon se ka të mbuluar sigurimin shëndetësor, sipas sistemit të sigurimit shëndetësor për shtetasit shqiptarë në Republikën e Shqipërisë;

ç) ka të garantuar strehim të përshtatshëm për vete dhe anëtarët e familjes së tij në Republikën e Shqipërisë;

d) provon se ka paguar rregullisht të gjitha taksat dhe detyrimet në Republikën e Shqipërisë gjatë kohës së qëndrimit;

dh) gëzon statusin ligjor të refugjatit në Republikën e Shqipërisë, të fituar në përputhje me legjislacionin në fuqi për azilin.

2. Afatet e qëndrimit, për efekt të marrjes së lejes së qëndrimit afatgjatë për të huajin që ka qëndruar në Republikën e Shqipërisë për motiv studimi apo formimi profesional, përllogariten sa gjysma e periudhave të qëndrimit.

3. Nëse gjatë shqyrtimit të kërkesës dhe dokumentacionit të paraqitur nga i huaji rezulton se nuk përmbushen kushtet e kërkuara në pikën 1 të këtij neni, atëherë autoriteti përgjegjës rajonal për kufirin dhe migracionin ku është depozituar kërkesa njofton të huajin mbi mangësitë e konstatuara dhe i kërkon atij plotësimin e mangësive brenda afatit 1-mujor.

4. Leja e përhershme e qëndrimit për punëtorë me kualifikim të lartë jepet e veçantë nga leja e qëndrimit afatgjatë e zakonshme dhe përmban shënimin “Kartë Blu AL-C”.

5. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin kontrollon të paktën një herë në dy vjet kushtet e qëndrimit të të huajit, të pajisur me leje qëndrimi të përhershme.

6. Dokumenti “leje e përhershme qëndrimi” zëvendësohet çdo 7 vjet me një procedurë automatike aprovimi.

7. Kalimi i afatit 7-vjeçar të dokumentit “leje e përhershme qëndrimi” asnjëherë nuk sjell anulimin apo humbjen e statusit të banorit afatgjatë.

 

Neni 62

Përjashtimi nga e drejta e pajisjes me leje qëndrimi të përhershme

 

Nuk përfitojnë nga rrethanat e përmendura në nenin 61 të këtij ligji për të përfituar vendbanimin e përhershëm të huajt që:

a) qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë për motiv të vazhdimit të studimeve apo formimit profesional;

b) qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë në bazë të mbrojtjes së përkohshme, apo kanë paraqitur kërkesë për të qëndruar në këtë bazë dhe janë në pritje të një vendimi, lidhur me statusin e tyre;

c) qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë, në bazë të një forme ndihmëse (shtesë) mbrojtjeje, në zbatim të detyrimeve ndërkombëtare, legjislacionit vendas, ose që kanë paraqitur kërkesë për të qëndruar në këtë bazë dhe janë në pritje të një vendimi, lidhur me statusin e tyre;

ç) janë azilkërkues, ndërkohë që kjo kërkesë e tyre ende nuk ka marrë vendim përfundimtar;

d) qëndrojnë vetëm për motive të përkohshme si punëtorë stinorë, ose si ofrues të shërbimeve ndërkufitare apo në rastet kur leja e tyre e qëndrimit është kufizuar zyrtarisht.

 

 

Neni 63

Refuzimi i lëshimit të lejes së përhershme të qëndrimit

 

1. Të huajit i refuzohet lëshimi i lejes së përhershme të qëndrimit në rast se:

a) nuk plotëson kushtet e përcaktuara në nenin 61 të këtij ligji, si dhe përfshihet në kategoritë e përcaktuara në nenin 62 të këtij ligji;

b) ndaj tij ka filluar dhe nuk ka përfunduar një procedim gjyqësor penal për krime në Republikën e Shqipërisë;

c) qëndrimi i tij në vend përbën kërcënim për sigurinë kombëtare ose rendin dhe sigurinë publike.

2. Në rast se refuzimi i lëshimit të lejes së qëndrimit nuk shoqërohet me një urdhër largimi, i huaji ka të drejtë të kërkojë leje qëndrimi të përkohshme nëse vazhdon të plotësojë kushtet e përcaktuara në këtë ligj për t’u pajisur me leje të tillë qëndrimi.

 

Neni 64

Humbja e statusit të banorit afatgjatë

 

1. I huaji humbet statusin e banorit afatgjatë në rast se:

a) provohet se ka paraqitur të dhëna ose fakte të rreme për marrjen e këtij statusi;

b) është subjekt dëbimi;

c) përbën rrezik serioz për rendin dhe sigurinë publike, por ky rrezik nuk është arsye për dëbim, siç përcaktohet në nenin 111 të këtij ligji;

ç) është larguar nga territori i Republikës së Shqipërisë për një periudhë, pa ndërprerje, më shumë se 12 muaj;

d) ka pushuar ose është hequr statusi i tij i refugjatit.

2. I huaji, i cili sëmuret ose bëhet i paaftë pas pajisjes me leje qëndrimi të përhershme, nuk mund t’i anulohet leja e qëndrimit të dhënë, apo t’i refuzohet ripërtëritja e lejes së përkohshme të qëndrimit në leje të përhershme, si dhe nuk i hiqet leja e përhershme e qëndrimit për këtë shkak.

 

Neni 65

Lëshimi i lejes së përhershme të qëndrimit për raste të veçanta

(Ndryshuar pika 2,  me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin pajis me leje të përhershme qëndrimi të huajin nëse:

a) provohet se ka prindërit ose gjyshërit me shtetësi shqiptare;

b) fëmija ka lindur në Republikën e Shqipërisë, me prindër që kanë leje të përhershme qëndrimi, pa marrë parasysh kriteret, që duhet të plotësohen për t’u pajisur me leje qëndrimi të përhershme.

2. Pajiset me leje të përhershme qëndrimi i huaji, familjarët e tij dhe personeli i tij kyç, i cili ka kryer një investim në Republikën e Shqipërisë, në sektorë strategjikë, në vlerën jo më pak se 2 milionë euro dhe dokumenton se ka krijuar mbi 100 vende pune, minimalisht për një periudhë 1-vjeçare.

3. Kriteret, procedurat dhe dokumentacioni për pajisje me leje të përhershme qëndrimi, për raste të veçanta, miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

Neni 66

Leja e qëndrimit për banorin afatgjatë të një shteti tjetër

 

1. Banori afatgjatë i një shteti tjetër, në kushtet e reciprocitetit, të mundësuar nga një marrëveshje dy apo shumëpalëshe në fuqi në Republikën e Shqipërisë, mund të paraqesë kërkesën për leje qëndrimi në Republikën e Shqipërisë, nëse plotëson kushtet e nenit 37 të këtij ligji dhe për arsyet e mëposhtme:

a) ushtrimin e aktiviteteve, me cilësinë e punëmarrësit apo të vetëpunësuarit;

b) vazhdimin e studimeve apo formimin profesional;

c) motive të tjera.

2. Kushtet dhe kriteret e hyrjes dhe qëndrimit në territorin e Republikës së Shqipërisë të banorit afatgjatë të një shteti tjetër, të mundësuar nga marrëveshje dy apo shumëpalëshe në fuqi në Republikën e Shqipërisë, zbatohen në bazë reciprociteti për banorët afatgjatë në Republikën e Shqipërisë, për të qëndruar në një territor tjetër respektiv.

 

Neni 67

Kushtet e hyrjes dhe qëndrimit për banorin afatgjatë

të një shteti tjetër

 

1. Banori afatgjatë i një shteti tjetër, sipas kushteve të përcaktuara në nenin 66 të këtij ligji, mund të hyjë dhe të qëndrojë deri në 90 ditë në 180 ditë në Republikën e Shqipërisë pa pasur nevojë për vizë, dhe të aplikojë për leje qëndrimi brenda 60 ditëve nga dita e hyrjes, nëse plotëson kushtet e mëposhtme:

a) disponon një dokument të vlefshëm udhëtimi, si dhe një leje qëndrimi afatgjatë në shtetin, me të cilin Republika e Shqipërisë ka marrëveshje për lëvizjen e ndërsjellë të banorëve afatgjatë:

b) disponon dokumentacion që provon se ka siguruar strehimin e rregullt në Republikën e Shqipërisë;

c) provon se disponon burime të qëndrueshme financiare, që janë të mjaftueshme për mbajtjen e tij dhe të pjesëtarëve të familjes së tij;

ç) disponon sigurimin shëndetësor, që mbulon të gjitha rreziqet sipas legjislacionit në fuqi;

d) në rastin e ushtrimit të një aktiviteti ekonomik, disponon një leje pune të vlefshme;

dh) në rast se është i vetëpunësuar, përveç lejes së nevojshme për të ushtruar këtë aktivitet, nëse disponon mjete të mjaftueshme financiare për ta ushtruar këtë aktivitet;

e) në rast studimesh apo formimi profesional, prova të regjistrimit në një institucion arsimor apo të formimit profesional të njohur në Republikën e Shqipërisë.

2. Pas përfitimit të lejes së qëndrimit, i huaji ka të drejtë të kërkojë bashkim familjar me anëtaret e familjes së tij, nëse janë të pajisur me leje qëndrimi në vendin ku ai ishte banor afatgjatë.

3. Për t’u pajisur me leje qëndrimi për bashkim familjar, familjarët e të huajit, që ka përfituar leje qëndrimi në kushtet e këtij neni, duhet të paraqesin:

a) një dokument të vlefshëm udhëtimi, si dhe fotokopjen e faqes së parë të tij;

b) fotokopjen e lejes së qëndrimit të të huajit kërkues (ftuesi) në Republikën e Shqipërisë;

c) fotokopje të noterizuar të lejes së qëndrimit të banorëve afatgjatë në vendin ku kishin vendbanimin më parë;

ç) nëse është e nevojshme, prova se kanë qëndruar si anëtarë të familjes së banorit afatgjatë në vendin tjetër para se të vinin në Republikën e Shqipërisë;

d) sigurimin shëndetësor, që mbulon të gjitha rreziqet, sipas legjislacionit në fuqi, si dhe dëshmi të vaksinimit, sipas sëmundjeve që mbulon kalendari i vaksinimit shqiptar;

dh) prova se zotërojnë burime të qëndrueshme financiare, të mjaftueshme për mbajtjen e tyre pa iu drejtuar ndihmës ekonomike ose që banori afatgjatë kërkues ka burime të tilla të mjaftueshme për to.

4. Nëse familja e të huajit që ka përfituar leje qëndrimi në kushtet e këtij neni nuk ndodhet në shtetin ku i huaji ishte banor afatgjatë, atëherë për bashkimin familjar zbatohen përcaktimet në nenin 56 të këtij ligji.

5. Në rast të pajisjes me leje qëndrimi afatgjatë të një të huaji, që ka ardhur në Republikën e Shqipërisë si banor afatgjatë, sipas kushteve të këtij neni, atëherë lind detyrimi për njoftimin mbi këtë vendim të shtetit të parë nga i huaji ka ardhur.

 

Neni 68

Anulimi i lejes së qëndrimit dhe detyrimi i ripranimit

 

1. Leja e qëndrimit e lëshuar për të huajin, banorët afatgjatë të një vendi tjetër, sipas nenit 67 të këtij ligji, si dhe për familjarët e tyre mund të anulohet, t’i refuzohet ripërtëritja, si dhe të kërkohet largimi i tyre nga territori në rastet si më poshtë:

a) kur personi në fjalë paraqet kërcënim për shëndetin dhe sigurinë publike;

b) kur provohet se leja e qëndrimit është marrë me mashtrim dhe duke përdorur dokumente të falsifikuara;

c) kur mbajtësi i lejes së qëndrimit nuk qëndron në territorin e Republikës së Shqipërisë, sipas përcaktimeve në këtë ligj.

2. Në rast anulimi apo refuzimit të ripërtëritjes së lejes së qëndrimit, i huaji bëhet subjekt ripranimi në shtetin prej nga ka ardhur në Republikën e Shqipërisë dhe ku kishte statusin e banorit afatgjatë.

 

Neni 69

Rregulla të përgjithshme për anëtarët e familjes së të huajit

 

1. I mituri, i cili ka hyrë në Republikën e Shqipërisë për shkak të bashkimit familjar, kur mbush moshën madhore, ka të drejtë të aplikojë në mënyrë të pavarur nga anëtarët e familjes, për t’u pajisur me leje qëndrimi.

2. Bashkëjetuesit trajtohen njëlloj për aq sa është e zbatueshme, si bashkëshortët, lidhur me bashkimin familjar.

3. I huaji, në rast të martesave poligame, ka të drejtë të kërkojë bashkim familjar me njërën nga bashkëshortet, si dhe fëmijët e lindur nga kjo bashkëshorte.

4. Të huajt, të pajisur me leje qëndrimi, të cilëve u ka lindur një fëmijë në Republikën e Shqipërisë, njoftojnë autoritetin përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin për aktin e lindjes brenda 30 ditëve dhe ky i fundit u lëshon leje të përkohshme qëndrimi për fëmijën.

 

Neni 70

Të drejtat e banorëve afatgjatë

(Hiqen fjalë në pikën 1, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. I huaji, i pajisur me leje të përhershme qëndrimi, quhet banor afatgjatë dhe duhet të regjistrohet në zyrën përkatëse të gjendjes civile. I huaji, nëse plotësojnë kriteret, pajisen me letërnjoftim për të huajt, mund të punësohen, vetëpunësohen ose të merren me veprimtari biznesi të drejtpërdrejtë, pa pasur nevojë të pajisen me leje punësimi.

2. Banorët afatgjatë gëzojnë të drejtat ekonomike, shëndetësore dhe sociale të njëjta me shtetasit shqiptarë, në përputhje me legjislacionin në fuqi.

3. Formati i letërnjoftimit për banorët e huaj në Republikën e Shqipërisë përcaktohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

KREU V

PUNËSIMI I TË HUAJVE NË REPUBLIKËN E SHQIPËRISË

SEKSIONI I

KRITERE TË PËRGJITHSHME

 

Neni 71

Punësimi i të huajve

 

1. I huaji mund të punësohet në Republikën e Shqipërisë duke u pajisur me leje pune, apo me certifikatë regjistrimi pune, përveç rasteve kur parashikohet ndryshe në këtë ligj, me marrëveshje ndërkombëtare të njohura nga Republika e Shqipërisë apo qëndrim të njëanshëm të shprehur me vendim të Këshillit të Ministrave.

2. Veprimet paraprake për hapjen e një aktiviteti biznesi apo shërbimesh nuk konsiderohen si punë.

3. Kërkesa për leje pune për një të huaj mund të bëhet nga vetë i huaji, me qëndrim të ligjshëm në Republikën e Shqipërisë, ose nga punëdhënësi.

4. Punëdhënësi ka të drejtë të bëjë kërkesë për leje pune për të huajin vetëm pasi ka publikuar për 4 javë vendin e lirë të punës, si dhe brenda kuotave të miratuara, ose për kategoritë e përcaktuara në nenin 83 të këtij ligji.

5. Shqyrtimi i kërkesës dhe lëshimi i lejes së punës, kur plotësohen kriteret e kërkuara nga legjislacioni në fuqi, bëhet brenda 30 ditëve nga dita e aplikimit.

6. Punëdhënësi nuk mund të punësojë një të huaj që qëndron në mënyrë të parregullt në Republikën e Shqipërisë.

7. Kur punëdhënësi punëson një të huaj, duhet të njoftojë zyrën përkatëse të punësimit dhe autoritetin përgjegjës rajonal për kufirin dhe migracionin brenda 8 ditëve pas fillimit të punës së të huajit.

8. Kriteret, procedurat dhe dokumentacioni për pajisjen e të huajve me leje pune apo me certifikatë regjistrimi, sipas këtij ligji, përcaktohen me vendim të Këshillit të Ministrave.

9. Shtetasit e vendeve të Bashkimit Europian dhe zonës Shengen përjashtohen nga përcaktimet e pikës 1 të këtij neni dhe gëzojnë të drejta të barabarta me shtetasit shqiptarë në fushën e punësimit dhe të vetëpunësimit.

 

Neni 72

Përjashtimi nga detyrimi për pajisje me leje pune dhe certifikatë regjistrimi pune

 

Nuk pajisen me leje pune apo me certifikatë regjistrimi pune të huajt:

a) shtetas të një prej vendeve anëtare të Bashkimit Europian edhe zonës Shengen, që janë me qëndrim të ligjshëm në territorin e Republikës së Shqipërisë, të cilët gëzojnë të drejtën e punësimit, sikurse edhe shtetasit shqiptarë, përjashtuar rastet kur punësimi lidhet posaçërisht me pasjen e shtetësisë shqiptare, sipas legjislacionit shqiptar. Deklarimi për punësimin e tyre bëhet në zyrën përkatëse të punësimit nga punëdhënësi ose vetë i huaji i vetëpunësuar apo investitor, pranë zyrës së punësimit në vendin ku kryhet aktiviteti;

b) për qëndrim deri në 1 muaj brenda 1 viti si:

i) persona që negociojnë për një marrëveshje apo përkujdesen për një pavijon në një panair;

ii) vizitorë biznesi;

iii) pjesëtarë të ekuipazheve të anijeve apo të avionëve;

iv) lektorë, studiues apo specialistë të huaj, në fushën e kërkimit shkencor, që hyjnë në territorin e Republikës së Shqipërisë, në kuadër të marrëveshjeve dypalëshe qeveritare apo të vetë institucioneve arsimore;

v) trajnues që vijnë në kuadër të bashkëpunimit midis institucioneve qeveritare apo të vetë institucioneve arsimore;

vi) personel i organizatave humanitare që veprojnë sipas programeve ndërkombëtare të bashkëpunimit.

 

Neni 73

Pajisja me certifikatë regjistrimi në punë

(Ndryshuar shkronja “b” e pikës 2, shkronja “c” e pikës 3 dhe shtuar shkronja “dh” në pikën 3, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Pajisen me certifikatë regjistrimi për një periudhe qëndrimi deri në 60 ditë brenda 1 viti të huajt:

a) ofrues shërbimesh auditimi dhe konsulence;

b) lektorë që marrin pjesë në seminare të përbashkëta;

c) artistë dhe staf teknik që marrin pjesë në aktivitete kulturore si opera, balet, teatër, koncerte, autorë apo aktorë të filmave ose shfaqjeve televizive;

ç) të huaj që punojnë në cirk apo aktivitete të tjera argëtuese për publikun;

d) të huaj që punojnë në panaire apo ekspozita;

dh) persona që instalojnë makineritë apo konstruksionet, që dorëzohen nga një shoqëri e huaj dhe bëjnë shërbimin e riparimin e makinerive, si dhe trajnimin e punonjësve, shqiptarë ose të huaj, për shfrytëzimin e tyre.

2. Pajisen me certifikatë regjistrimi pune, për një periudhë qëndrimi deri në 90 ditë brenda 1 viti, të huajt që hyjnë në Republikën e Shqipërisë si:

a) personeli i transportit ndërkufitar të mallrave dhe njerëzve, në territorin shqiptar, selitë e të cilëve janë regjistruar jashtë vendit;

b) ofrues shërbimesh biznesi, të cilët nuk angazhohen në shitje të drejtpërdrejta për publikun e gjerë dhe nuk marrin shpërblim nga një burim që gjendet brenda territorit të Republikës së Shqipërisë;

c) punonjës shkencorë, përfaqësues të institucioneve shkencore dhe shkencëtarë që marrin pjesë në zbatimin e projekteve të rëndësishme për Republikën e Shqipërisë mbi bazën e marrëveshjeve qeveritare apo programeve të bashkëpunimit midis institucioneve;

ç) lektorë, mësues, studiues, specialistë të huaj, staf administrativ, që vijnë në territorin e Republikës së Shqipërisë si pjesë e një programi mësimor bashkëpunimi, apo që janë pjesë e stafit të institucionit arsimor qendror, nëse ky institucion ka degë në Republikën e Shqipërisë;

d) pjesëtarë të ekuipazheve të anijeve apo të avionëve;

dh) personel që kryejnë shërbime humanitare pa shpërblim në organizata jofitimprurëse apo institucione, në bazë të rregulloreve të veçanta apo të programeve ndërkombëtare të bashkëpunimit;

e) trajnues që vijnë në Republikën e Shqipërisë nga kompani të huaja ose degë të tyre në vende të tjera për aktivitet trajnimi për formim profesional, në bazë programesh bashkëpunimi midis institucioneve;

ë) ekspertë në fushën e mbrojtjes së trashëgimisë kulturore, bibliotekave apo arkivave;

f) nxënës apo studentë që vijnë në kuadër të marrëdhënieve të bashkëpunimit, trajnimit apo të shkëmbimit të eksperiencës.

3. Pajisen me certifikatë regjistrimi pa afat të huajt:

a) e misioneve e të asistencës teknike pranë institucioneve qendrore, institucioneve të pavarura, apo institucioneve me varësi të drejtpërdrejtë nga këto institucione;

b) konsulentët apo këshilltarët pranë institucioneve qendrore shtetërore, institucioneve të pavarura, apo institucioneve me varësi të drejtpërdrejtë nga këto institucione, në kuadër të marrëveshjeve qeveritare apo projekteve të organizatave ndërkombëtare;

c) përfaqësuesit dhe stafi i organizatave jofitimprurëse, të njohura dhe të regjistruara në organet përgjegjëse të Republikës së Shqipërisë, të cilët nuk shpërblehen për punën e tyre;

ç) zyrtarët civilë dhe ushtarakë që vijnë të punojnë në Republikën e Shqipërisë, në kuadrin e një marrëveshjeje me qeverinë e vendit nga vijnë;

d) përfaqësuesit e masmedias, reporterët apo korrespondentët e huaj, të akredituar në Republikën e Shqipërisë, që punojnë për një punëdhënës të huaj;

dh) lektorët, studiuesit apo specialistët e huaj, që vijnë në territorin e Republikës së Shqipërisë, në kuadër të marrëveshjeve dypalëshe qeveritare apo të vetë institucioneve arsimore.

e) përfaqësuesit dhe stafi i bashkësive fetare, të njohura dhe të regjistruara në organet përgjegjëse të Republikës së Shqipërisë, të cilët kryejnë aktivitete të lidhura ekskluzivisht me shërbimin fetar apo bamirës dhe nuk shpërblehen për punën e tyre.

4. Kriteret, dokumentacioni dhe procedurat për pajisjen me certifikatë regjistrimi caktohen me vendim të Këshillit të Ministrave.

5. Formati dhe përmbajtja e certifikatës së regjistrimit miratohet me urdhër të ministrit të ngarkuar me çështjet e migracionit për punësim.

 

Neni 74

Detyrimi për t’iu përmbajtur motivit të punësimit

 

1. I huaji në Republikën e Shqipërisë ka detyrimin t’i përmbahet motivit të lëshimit të lejes së punës, për të cilin ka imigruar.

2. I huaji i pajisur me leje pune është i detyruar të njoftojë autoritetet përgjegjëse për çdo ndryshim të kushteve, mbi të cilat është lëshuar leja e punës dhe të kërkojë miratimin e saj në rast se ndryshimi lidhet me:

a) emrin dhe adresën e punëdhënësit;

b) kontratën e vlefshme të punës që mbulon kohën, për të cilën është lëshuar leja e punës;

c) aktivitetet e autorizuara si person i punësuar.

 

Neni 75

Dokumenti zëvendësues i lejes së punës

 

1. Nëse leja e punës humbet, dëmtohet apo bëhet e pavlefshme, sipas përcaktimeve të nenit 79 të këtij ligji, i huaji duhet të njoftojë menjëherë me shkrim autoritetin shtetëror përgjegjës të punësimit, i cili ka lëshuar lejen e punës.

2. Autoriteti shtetëror përgjegjës për punësim pajis të huajin me dublikatë të lejes së punës, formati i së cilës miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

Neni 76

Ripërtëritja e lejes së punës

 

1. Kërkesa për ripërtëritjen e lejes së punës, përveç lejes së punës stinore, bëhet brenda 30 ditëve para mbarimit të afatit të lejes ekzistuese, nëse kushtet kryesore të lëshimit të lejes së mëparshme të punës nuk kanë ndryshuar. Ajo ripërtërihet brenda periudhës prej 30 ditëve nga data e aplikimit për ripërtëritjen e lejes së punës.

2. Pas aplikimit për ripërtëritjen e lejes së punës, i huaji pajiset me një dokument, i cili zëvendëson tërësisht në funksion lejen e punës për periudhën deri në lëshimin lejes së re të punës.

3. Kriteret, dokumentacioni dhe procedurat për ripërtëritjen e lejes së punës përcaktohen me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

Neni 77

Refuzimi i lëshimit dhe ripërtëritjes së lejes së punës

 

Leja e punës refuzohet të lëshohet kur:

a) punëdhënësi, 6 muaj para se të paraqesë kërkesë për leje pune për një të huaj, ka larguar punëmarrësin për një periudhë të pacaktuar kohore;

b) marrëdhëniet dhe kushtet e shprehura në kontratë nuk përmbushin kërkesat e legjislacionit shqiptar dhe të konventave ndërkombëtare për kushtet e punës e të punësimit;

c) informacioni dhe dokumentet e kërkuara nuk janë të plota ose pasqyrojnë të dhëna apo fakte të rreme;

ç) punëmarrësi i huaj nuk e paraqet kërkesën brenda afatit të përcaktuar në këtë ligj dhe nuk paraqet arsye të besueshme që të justifikojë moskryerjen e këtij veprimi;

d) nuk plotësohen kriteret e përcaktuara në dispozitat e këtij ligji për ripërtëritjen e lejes së punës;

dh) punëdhënësi ka refuzuar të punësojë një punëkërkues të papunë, ofruar nga zyra përkatëse e punësimit, i cili plotësonte kushtet e përcaktuara nga autoritetet shtetërore përgjegjëse, sipas dispozitave të këtij ligji;

e) punëdhënësi paraqet kërkesën për leje pune për një të huaj, brenda periudhës kohore prej 12 muajsh nga data e ndëshkimit për shkelje, të parashikuara në dispozitat e këtij ligji, si dhe për shkelje të legjislacionit të punës në fuqi;

ë) pagat e marra nga punëtorët kanë qenë nën nivelin e përcaktuar nga marrëveshjet kolektive;

f) punëdhënësi apo punëmarrësi i huaj nuk ka shlyer detyrimet për taksat dhe kontributet e sigurimeve shoqërore;

g) ka arsye të besueshme se i huaji përbën rrezik për rendin, sigurinë dhe shëndetin publik në Republikën e Shqipërisë, me përjashtim të rasteve kur gjendja shëndetësore e të huajit nuk ka ndikim në punën, për të cilën ai rekrutohet.

 

Neni 78

Përfundimi i lejes së punës

 

Leja e punës përfundon kur:

a) plotësohet afati kohor, për të cilin ajo është lëshuar;

b) i huaji dorëzon para afatit lejen e punës.

 

Neni 79

Pavlefshmëria e lejes së punës

 

Leja e punës bëhet e pavlefshme kur:

a) nuk mund të ripërtërihet periudha e vlefshmërisë së saj, për çfarëdo lloj arsyeje;

b) vlefshmëria kohore e pasaportës apo e dokumentit të identifikimit të të huajit nuk mund të shtyhet;

c) i huaji qëndron jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë për më shumë se 6 muaj pa ndërprerje, duke përjashtuar rastet e forcës madhore për këtë mungesë;

ç) i huaji nuk fillon veprimtarinë brenda 3 muajve nga data e lëshimit të lejes së punës.

 

Neni 80

Anulimi i lejes së punës

(Shtuar shkronja “e” e pikës 1, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Autoriteti shtetëror përgjegjës për punësim ka të drejtë të anulojnë lejen e punës përpara afatit kohor të vlefshmërisë së saj kur:

a) është marrë me mashtrim ose duke paraqitur informacion të rremë;

b) pas lëshimit të lejes së punës, provohet se dokumentacioni që shoqëron kërkesën nuk është i saktë;

c) i huaji vepron ose propagandon kundër sovranitetit të Republikës së Shqipërisë, sigurisë kombëtare, rendit kushtetues dhe rendit publik;

ç) është anuluar leja e qëndrimit të përkohshëm;

d) i huaji nuk është i pranishëm në Republikën e Shqipërisë për një periudhë të pandërprerë mbi 6 muaj, përveç rasteve kur dërgohet nga punëdhënësi në një vend tjetër, ose nuk është i pranishëm për shkak arsimimi dhe formimi profesional, sëmundjeje, përkujdesjeje për fëmijët apo për shkak të shërbimit ushtarak të detyrueshëm;

dh) i huaji kryen punë tjetër nga ajo, për të cilën është lëshuar leja e punës, me përjashtim të të huajve, të cilët kanë një leje pune të përhershme.

e) kur i huaji ndërpret kontratën e punës, për arsye të ndryshme, dhe largohet nga vendi i punës për të cilin ka marrë lejen.

Në këtë rast, punëdhënësi informon, brenda 2 javëve, autoritetet përgjegjëse ku i huaji është pajisur me lejen e punës dhe atë të qëndrimit.

2. Papunësia nuk përbën arsye të mjaftueshme për anulimin e një lejeje pune, përveçse kur periudha e papunësisë vazhdon më shumë se:

a) tre muaj, brenda periudhës 12-mujore, në rastin e mbajtësit të lejes së qëndrimit për punëmarrësin, i cili ka ushtruar ligjërisht veprimtari si punëmarrës apo i vetëpunësuar në Republikën e Shqipërisë, për më pak se tre vjet;

b) gjashtë muaj, brenda periudhës 12-mujore, në rastin e mbajtësit të lejes së qëndrimit për punëmarrësin, i cili ka ushtruar ligjërisht veprimtari, si punëmarrës apo i vetëpunësuar në Republikën e Shqipërisë, për tre vjet dhe më shumë.

3. Autoriteti shtetëror përgjegjës për punësim, pas anulimit të lejes së punës, brenda shtatë ditëve pune, duhet të njoftojë autoritetin përgjegjës për kufirin dhe migracionin.

4. Vështirësitë financiare nuk përbëjnë arsye të mjaftueshme për anulimin e lejes së punës, si person i vetëpunësuar, përveç rastit kur mbajtësi nuk është në gjendje të përballojë koston e jetesës.

 

Neni 81

Ankimi ndaj refuzimit apo anulimit të lejes së punës

 

1. Në rast refuzimi apo anulimi të lejes së punës, i huaji njoftohet me shkrim.

2. Brenda 15 ditëve nga data e njoftimit të refuzimit apo anulimit të lejes së punës, i huaji mund të ankohet me shkrim te ministri i ngarkuar me çështjet e migrimit dhe punësimit, i cili kthen përgjigje brenda 15 ditëve nga data e marrjes së ankesës.

 

SEKSIONI II

TREGU I PUNËS

 

Neni 82

Kuotat vjetore për punësimin e të huajve

 

1. Për punësimin e të huajve në Republikën e Shqipërisë, brenda afatit 1 tetor të çdo viti, caktohen kuota vjetore për vitin pasardhës.

2. Ministria e Punës, Çështjeve Sociale dhe Shanseve të Barabarta, në bashkëpunim me Ministrinë e Ekonomisë, Tregtisë dhe Energjetikës, në bashkëpunim me institucione shtetërore qendrore që kontribuojnë në fushën e punësimit, i propozon Këshillit të Ministrave miratimin e kuotave vjetore për punësimin e të huajve, të cilat miratohen me vendim të Këshillit të Ministrave.

3. Kuotat vjetore për punësimin e të huajve përcaktohen në përputhje me politikën e migracionit dhe situatën në tregun e punës.

4. Kuota vjetore për punësimin e të huajve përcakton aktivitetet dhe profesionet, në të cilën puna është e lejuar, si dhe numrin e lejeve të punës, sipas aktiviteteve dhe profesioneve.

5. Kuota vjetore për punësimin e të huajve mund të përcaktojë dhe kuotën për punësim sezonal, sipas rastit.

6. Procedurat e bashkëpunimit institucional dhe ndërinstitucional, në përcaktimin e kuotave vjetore për punësim, miratohen me udhëzim të përbashkët të Ministrit të Punës, Çështjeve Sociale dhe Shanseve të Barabarta dhe Ministrit të Ekonomisë, Tregtisë dhe Energjetikës.

 

Neni 83

Përjashtimi nga kuotat vjetore të punësimit

 

Lejet e punës mund të lëshohen jashtë kuotave vjetore për të huajt, në rastet kur janë:

a) punëtorë imigrantë ditorë mbi bazën e marrëveshjeve dypalëshe;

b) personel që mbajnë poste kryesore në kompani, degët dhe zyrat përfaqësuese të tyre;

c) të transferuar brenda ndërmarrjeve apo kompanive, si pjesë e transferimeve të brendshme brenda stafit të tyre, në kuadër të marrëveshjeve apo bashkëpunimeve të bazuara në programe bashkëpunimi;

ç) të vetëpunësuar në një kompani që ata vetë drejtojnë ose që zotërojnë më shumë se 51 për qind të aksioneve;

d) ofrues të shërbimeve kontraktuese në Republikën e Shqipërisë për llogari të një punëdhënësi të huaj;

dh) mësues dhe pedagogë në institucionet arsimore, që ushtrojnë mësimdhënie në lëndët e mësimit të gjuhës për pakicat kombëtare;

e) sportistë që punojnë në Republikën e Shqipërisë;

ë) artistë të huaj që punojnë në Republikën e Shqipërisë;

f) punonjës në bazë kontratash dhe që shpërblehen për punën e tyre në një organizatë të huaj, të regjistruar si një organizatë jofitimprurëse në Republikën e Shqipërisë;

g) anëtarë të bordit drejtues të një fondacioni fetar apo humanitar të njohur dhe të regjistruar në Republikën e Shqipërisë që punojnë në bazë kontratash dhe që shpërblehen për punën e tyre;

gj) punonjës në kuadrin e aktiviteteve të shkëmbimeve rinore në Republikën e Shqipërisë në bashkëpunim me shtete të tjera;

h) punonjës kërkimorë shkencorë në institucione kërkimore shkencore, arsimore apo në subjekte juridike, me objekt pune kërkimin shkencor dhe mësimdhënien në specialitete të munguara në Republikën e Shqipërisë;

i) profesorë universiteti, lektorë, instruktorë dhe pedagogë të tjerë të ftuar nga universitetet apo shkolla të gjuhëve të huaja shqiptare;

j) të huaj që punojnë në bazë të një marrëveshjeje ndërkombëtare.

 

 

Neni 84

Nevojat e tregut të punës për punëmarrësit

(Ndryshuar pika 1 dhe 2, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Leja e punës për të huajin, si punëmarrës, brenda kuotave të caktuara, lëshohet duke mbajtur parasysh zhvillimet dhe nevojat e tregut të punës në Republikën e Shqipërisë, me kusht që numri i të huajve, që punojnë për një punëdhënës, të mos tejkalojë 10 për qind të numrit të përgjithshëm të personelit në listë-pagesat për 12 muajt paraardhës kur subjekti ka aktivitet në vazhdimësi dhe 10 për qind të totalit të të punësuarve në momentin e aplikimit, për subjektet e hapura rishtas.

2. Autoriteti shtetëror përgjegjës për punësim, përpara miratimit të kërkesës së të huajit për plotësimin e një vendi të lirë pune, propozon, brenda afatit kohor të publikimit të vendit të lirë të punës, kandidatë të përshtatshëm, sipas profilit të kërkuar, të gatshëm të punojnë në vendin vakant të punës, si më poshtë:

a) punëkërkues të papunë shqiptarë;

b) të huaj, anëtarë të familjes së shtetasve shqiptarë;

c) shtetas të vendeve anëtare të Bashkimit Europian dhe zonës Shengen;

ç) anëtarë të familjes së të huajit, me qëndrim të ligjshëm në Republikën e Shqipërisë;

d) shtetas të vendeve, me të cilat Republika e Shqipërisë ka nënshkruar marrëveshje punësimi dy apo shumëpalëshe;

dh) të huaj, që gëzojnë përparësi për përfshirje në tregun shqiptar të punës, sipas dispozitave të këtij ligji.

3. Kërkesa për plotësimin e një vendi të lirë pune bëhet publike nga punëdhënësi apo autoritetet shtetërore përgjegjëse, për një periudhë të paktën katërjavore.

4. Autoriteti shtetëror përgjegjës për punësim përcakton radhën e shqyrtimit të parapëlqyer, përparësitë e kërkuesit dhe paraqitjen kronologjike të kërkesës, në rastet kur kërkesat për vende të lira pune tejkalojnë numrin e vendeve të lira të publikuara apo kuotën vjetore.

5. Ministri i ngarkuar me çështje të migracionit për punësim mund të lejojë miratimin e lëshimit të lejeve të punës nga autoriteti përgjegjës për politikat e migracionit, për raste të veçanta, kur numri i të huajve, që punojnë për një punëdhënës, tejkalon 10 për qind të numrit të përgjithshëm të personelit në listë-pagesat për 12 muajt paraardhës.

 

Neni 85

Përparësia në lëshimin e lejes së punës

 

Leja e punës lëshohet pa marrë parasysh gjendjen dhe zhvillimet e tregut të punës dhe pa kufizime të tjera, sipas dispozitave të këtij ligji, nëse i huaji:

a) është bashkëshort/e i/e një shtetasi/e shqiptar/e dhe zotëron një leje qëndrimi njëvjeçare;

b) është punësuar në kuadër të zbatimit të marrëveshjeve ndërkombëtare apo ndërqeveritare, përveçse kur marrëveshjet parashikojnë ndryshe;

c) ka përfunduar një shkollë të mesme profesionale, publike ose private, në Republikën e Shqipërisë;

ç) ka ardhur në Republikën e Shqipërisë për formim profesional;

d) ka statusin e të transferuarit brenda ndërmarrjes;

dh) cilësohet si punonjës “me kualifikim të lartë”.

 

SEKSIONI III

LEJET E PUNËS

Neni 86

Tipat e lejeve të punës

 

1. I huaji, që do të ushtrojë një veprimtari ekonomike në territorin e Republikës së Shqipërisë, pajiset me:

a) leje pune të tipit “A”, për veprimtari ekonomike si punëmarrës:

i) leje pune të tipit “A/P” për punëmarrësit;

ii) leje pune të tipit “A/PS”, për punë stinore;

iii) leje pune të tipit “A/TN”, për të transferuarit brenda ndërmarrjes;

iv) leje pune të tipit “A/S”, për studentët;

v) leje pune të tipit “A/NK”, për punësim ndërkufitar;

vi) leje pune të tipit “A/FP”, për formim profesional;

vii) leje pune të tipit “A/SHV”, për personat që ofrojnë shërbime vullnetare;

viii)leje pune të tipit “A/AF”, për anëtarët e familjes, të cilët vijnë në territorin e Republikës së Shqipërisë, në kuadër të ribashkimit familjar;

ix) leje pune të tipit “A/KL”, për punonjës me kualifikim të lartë;

x) leje pune të tipit “A/SP”, për sportistët;

xi) leje pune të tipit “A/PSH”, për punëtorët shtëpiakë;

b)leje pune të tipit “B”, për veprimtari të pavarur ekonomike:

i) leje pune të tipit “B/VP”, për të vetëpunësuarit;

ii) leje pune të tipit “B/I”, për investitorët;

c) leje pune të tipit “C” për raste të veçanta;

i) leje pune të tipit “C/SHK”, për shërbime kontraktuese;

ç) leje pune të tipit “D”, për të huajt që pajisen me leje pune të përhershme.

2. Kriteret, dokumentacioni dhe procedura për pajisjen, ripërtëritjen, refuzimin, anulimin e lejes së punës së të huajve, sipas tipave të përshkruar në pikën 1 shkronjat “a”, “b”, “c” e “ç” të këtij neni, përcaktohen me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

Neni 87

Leje pune për punëmarrësit e tipit “A/P”

(Shtuar pika 3, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Të huajit me qëndrim të rregullt në Republikën e Shqipërisë i jepet leje pune si punëmarrës, nëse plotësohen kriteret e pikës 4 të nenit 71 të këtij ligji, si dhe nëse pozicioni i punës që i ofrohet në rajonin gjeografik, ku punëdhënësi i tij ushtron veprimtarinë ekonomike, nuk mund të plotësohet nga kategoritë e përcaktuara në pikën 2 të nenit 84 të këtij ligji.

2. Leja e punës e tipit “A/P” jepet:

a) me afat njëvjeçar, për lejen fillestare të punës;

b) me afat dyvjeçar, e ripërtëritshme dy herë radhazi, nëse nuk kanë ndryshuar kushtet, për të cilat është dhënë leja e mëparshme fillestare e punës;

c) e përhershme, pas përfundimit të afatit të vlefshmërisë së lejes së dytë, me afat dyvjeçar, nëse nuk kanë ndryshuar kushtet, për të cilat është lëshuar leja e fundit e punës.

3. Në  rastet kur i huaji nuk i plotëson kriteret e përcaktuara në nenin 103, të këtij ligji, për t’u pajisur me leje pune të përhershme dhe nëse nuk kanë ndryshuar kushtet e punës, për të cilat është lëshuar leja e fundit e punës, i huaji pajiset me leje pune të tipit “A/P”, me afat njëvjeçar, e ripërtëritshme dy herë radhazi me afat dyvjeçar.

 

Neni 88

Leje pune për punëtorët stinorë e tipit “A/PS”

(Ndryshuar pika 1, 2, dhe shtuar pika 5, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Të huajit i jepet leje pune si punëtor stinor, me afat deri në gjashtë muaj, për çdo vit kalendarik, për rajone, punëdhënës, profesione dhe kontratë pune, me afat kohor të përcaktuar.

2. Në rast se kontrata/oferta e punës e të huajit përcakton se aktiviteti që do të ushtrojë është një profesion i rregulluar, i huaji duhet të plotësojë kushtet e përcaktuara në përputhje me të drejtën kombëtare të ushtrimit të profesioneve të rregulluara.

3. Në vitin pasardhës kalendarik, punëdhënësi mund të paraqesë kërkesë për leje pune, si punëtor stinor, për të njëjtin të huaj, me kusht që të jetë përmbushur një ndërprerje e detyrueshme kohore prej 6 muajsh.

4. Leja e punës për punë stinore nuk jepet më shumë se 5 herë radhazi.

5. Pas përfundimit të kontratës së punës, i huaji duhet të rikthehet në vendin e tij të origjinës, me përjashtim të rasteve kur plotëson  kriteret, sipas legjislacionit në fuqi, për t’u pajisur me leje qëndrimi.

 

Neni 89

Leje pune për të transferuarit brenda ndërmarrjes/shoqërisë

e tipit “A/TN”

(Ndryshuar pika 1, shkronja “c”e pikës 2, pika 7 dhe pika 8, shfuqizuar shkronja “ç” e pikës 2 dhe pika 3, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Të huajt, të cilët transferohen nga një ndërmarrje/shoqëri jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë në një degë të saj (duke përfshirë departamentet ose sektorët) në territorin e Republikës së Shqipërisë, duhet të kenë qenë të punësuar për këtë ndërmarrje/shoqëri, për një periudhë:

a) gjashtëmujore të pandërprerë, që paraprin menjëherë këtë transferim, për kategoritë:

i) administrator;

ii) specialistë.

b) tremujore të pandërprerë, që paraprin menjëherë këtë transferim, për kategorinë “praktikantë të diplomuar”.

2. I huaji pajiset me leje pune të tipit “A/TN”, si i transferuar brenda ndërmarrjes, ose kompanisë, nëse plotëson kushtet si më poshtë:

a) është punonjës i punësuar nga një punëdhënës i huaj, sikurse përmendet në pikën 3 të këtij neni, me kusht që punëdhënësi i huaj vepron në kuadrin e marrëdhënieve të bashkëpunimit të shërbimeve për një periudhë kohe të kufizuar;

b) transferohet si punonjës në Republikën Shqipërisë për llogari dhe nën drejtimin e punëdhënësit të huaj, bazuar në një kontratë të lidhur ndërmjet tij dhe punëdhënësit të huaj, i cili e cakton atë për një punë apo shërbim të caktuar, në kuadrin e biznesit të punëdhënësit të huaj në Republikën e Shqipërisë, me kusht që të jetë në marrëdhënie pune me punëdhënësin e huaj gjatë periudhës së transferimit;

c) transferohet në një institucion ose në një ndërmarrje/shoqëri në pronësi të të njëjtit grup, të cilit punëdhënësi i huaj i takon, me kusht që të jetë në marrëdhënie punësimi me punëdhënësin gjatë periudhës së transferimit;

ç) Shfuqizohet.

3. Shfuqizohet.

4. Punonjësi i transferuar është një punonjës/e, i/e transferuar nga një punëdhënës i huaj për të kryer punën e tij në Republikën e Shqipërisë, për një periudhë të kufizuar kohore mbi 3 muaj, i cili duhet të jetë i garantuar nga punëdhënësi për:

a) kohëzgjatjen maksimale dhe minimale të përcaktuar të orarit të punës;

b) kohëzgjatjen e pushimit vjetor të paguar;

c) pagën minimale, përfshirë pagat në rritje për punën jashtë orarit;

ç) shëndetin dhe sigurinë në punë;

d) masat mbrojtëse për punën e grave shtatzëna, gratë që sapo kanë lindur apo ushqejnë fëmijët me gji, si dhe të miturit;

dh) ndalimin e diskriminimit.

5. Punëdhënësi i huaj konfirmon në deklaratën e transferimit, që punonjësi i transferuar është i punësuar ligjërisht, në përputhje me rregullat e një shteti, në të cilin punëdhënësi i huaj është i regjistruar si person juridik.

6. Kushtet e punës, të parashikuara në pikat 3 dhe 4 të këtij neni, nuk zbatohen për punëtorin e kualifikuar të transferuar nga një punëdhënës i huaj në Republikën e Shqipërisë për një periudhë më pak se 8 ditë, nëse punëdhënësi i huaj e dërgon atë si punonjës të kualifikuar për të kryer veprimet fillestare thelbësore për fillimin e aktivitetit që do të kryejë në Republikën e Shqipërisë.

7. Të transferuarve brenda ndërmarrjes/shoqërisë u jepet leje pune, pa qenë e nevojshme të paraqesin dokumente, për të provuar se plotësojnë kërkesat e përcaktuara në pikën 2 të nenit 84 të këtij ligji, por me kusht që të vlerësohen si “administratorë” apo “specialistë”. Të transferuarit e tjerë brenda ndërmarrjes/shoqërisë pajisen me leje pune sipas pikës 1 të nenit 84 të këtij ligji.

8. Periudha fillestare e vlefshmërisë së lejes së punës për të transferuarit brenda ndërmarrjes/ shoqërisë, të cilët bëjnë pjesë në kategoritë administratorë apo specialistë, është e barabartë me kohëzgjatjen e kërkuar për kryerjen e punës së përcaktuar, duke filluar nga koha e transferimit të tij deri në një periudhë maksimale të vlefshmërisë prej pesë vjetësh.

9. Për llogaritjen e periudhës së punës për të njëjtin vend pune, llogaritet gjithë periudha e kryer për atë vend pune nga punonjës të ndryshëm të huaj, për llogari të punëdhënësit.

10. Në mungesë të marrëveshjeve dypalëshe apo shumëpalëshe, i huaji që pajiset me leje pune të tipit “A/TN” i nënshtrohet legjislacionit vendas të mbrojtjes shoqërore.

 

Neni 90

Deklarata e transferimit brenda ndërmarrjes

(Shtuar shkronja “dh” e pikës 1, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Punëdhënësi i huaj, që bën transferimin, sipas neni 89 të këtij ligji, duhet të dorëzojë një deklaratë transferimi jo më vonë se 7 ditë përpara fillimit të punës së të transferuarit, ku duhet të përfshihet si më poshtë:

a) emri dhe subjekti i regjistruar, emri, mbiemri dhe adresa e punëdhënësit të huaj dhe detajet e kontaktit telefonik dhe elektronik të tij;

b) emri dhe mbiemri i punëtorit të transferuar dhe informacion mbi punën e punëtorit të transferuar;

c) fillimi dhe kohëzgjatja e parashikuar e transferimit;

ç) emri dhe selia e subjektit ose emri, mbiemri dhe adresa e përfituesit, vendi i ofrimit të shërbimeve dhe një përshkrim i shkurtër i shërbimit;

d) informacion mbi datën e lëshimit, afati i vlefshmërisë, numri dhe organi kompetent që ka lëshuar lejen e punës dhe të qëndrimit të punëtorit të transferuar.

dh) në rastin e “Praktikantëve të diplomuar”, punëdhënësi paraqet një marrëveshje trajnimi, e cila përmban programin e trajnimit, kohëzgjatjen e tij, si dhe kushtet në të cilat praktikanti do të mbikëqyret.

2. Punëdhënësi i huaj, që bën transferimin, sipas nenit 89 të këtij ligji, raporton çdo ndryshim të të dhënave të referuara në pikën 1 të këtij neni, gjatë periudhës së transferimit.

3. Deklarata e përmendur në pikën 1 të këtij neni dorëzohet në formë të shkruar ose elektronike pranë autoritetit shtetëror përgjegjës për punësimin dhe ruhet në dosjen e aplikimit për transferimin e të huajit.

 

Neni 91

Leje pune për studentët e tipit “A/S”

 

1. Studentit të huaj i jepet leje pune për punësim, me kohë të pjesshme apo me kohë të përcaktuar, në veprimtari me pagesë, nëse ndjek studime të rregullta universitare, me kusht që:

a) punëdhënësi i tij të njoftojë autoritetet shtetërore përgjegjëse për fillimin dhe përfundimin e punësimit;

b) studenti të punojë deri në 20 orë në javë.

2. Leja e punës mund të ripërtërihet çdo vit, nëse mbajtësi i saj provon se vazhdon të plotësojë kërkesat për lëshimin e lejes së parë dhe se plotëson edhe kërkesat e institucionit arsimor që ndjek, duke vërtetuar se ka kryer me sukses studimet në vitin pararendës.

 

Neni 92

Leje pune për punëtor ndërkufitar e tipit “A/NK”

 

1. Punëtorit të huaj, nga një vend fqinj me Republikën e Shqipërisë, i cili gjendet me qëndrim të ligjshëm në territorin e Republikës së Shqipërisë, i jepet leje pune për punësim ndërkufitar si punëmarrës, punëdhënës ose i vetëpunësuar, në një zonë gjeografike kufitare të territorit të Republikës së Shqipërisë, të përcaktuara nga marrëveshje dypalëshe në fuqi për qarkullimin ndërkufitar, me kusht që të rikthehet në vendbanimin e tij të përhershëm çdo ditë ose të paktën një ditë në javë, duke ruajtur vendbanimin dhe vendqëndrimin në vendin e origjinës.

2. Në mungesë të marrëveshjeve dypalëshe apo shumëpalëshe, punëtori i huaj që pajiset me leje pune të tipit “A/NK” i nënshtrohet legjislacionit vendas të mbrojtjes shoqërore.

 

Neni 93

Leje pune për formim profesional e tipit “A/FP”

 

1. Punëtorit të huaj i jepet leje pune për kryerjen e një kursi të formimit profesional në Republikën e Shqipërisë, që kufizohet në kohëzgjatje dhe lidhet ngushtë me zgjerimin e aftësive dhe të kualifikimeve në profesion, pas pranimit paraprak në kurs nga një subjekt i formimit profesional, i licencuar nga autoritetet përkatëse në vend.

2. Leja e punës për formim profesional jepet me vlefshmëri kohore të njëjtë me atë të veprimtarisë së formimit profesional të tij, me kusht që të provojë se ky formim është i lidhur ngushtë me rritjen e aftësive dhe të kualifikimit të tij.

 

Neni 94

Leje pune për anëtarë të familjes e tipit “A/AF”

 

1. Çdo anëtar madhor i familjes së punëtorit të huaj me leje qëndrimi në Republikën e Shqipërisë, me motiv bashkimin familjar, ka të drejtë të pajiset me leje pune për një vit, mbi bazën e një kontrate pune me një punëdhënës ose një vërtetimi punësimi në biznesin familjar.

2. Leja e punës për anëtarët e familjes së punëtorit të huaj lëshohet me kusht që ky anëtar të ketë banuar me të huajin, rregullisht dhe pa ndërprerje, të paktën për tre vjet.

 

Neni 95

Leje pune për shërbime vullnetare e tipit “A/SHV”

 

Punëtorët e huaj, që ndjekin veprimtari si persona të punësuar, në kuadër të shkëmbimeve rinore, apo skemave të shërbimeve vullnetare, pajisen me leje pune pa qenë e nevojshme të provojnë se plotësojnë kushtet e përcaktuara në nenin 84 të këtij ligji, me kusht që veprimtaria e tyre të jetë e kufizuar në kohëzgjatje deri në një vit, me përjashtim të rasteve, kur legjislacioni i Republikës së Shqipërisë në fuqi e parashikon ndryshe.

 

Neni 96

Leje pune për punëtor shtëpiak “A/PSH”

 

1. Punëtori i huaj me qëndrim të ligjshëm në territorin e Republikës së Shqipërisë, që punësohet për kryerje të shërbimeve të punësimit shtëpiak, pajiset me leje si punëtor shtëpiak, mbi bazën e një kontrate me punëdhënësin, në përputhje me formimin e tij.

2. Punëtorit të huaj i ripërtërihet leja e punës si punëtor shtëpiak, nëse ka një kontratë pune të vlefshme, në përputhje me punën e ushtruar prej tij si punëtor shtëpiak, por jo domosdoshmërisht me punëdhënësin që ka përfituar lejen e mëparshme të tipit “A/PSH”.

 

Neni 97

Leje pune për sportistë “A/SP”

 

1. Sportisti i huaj me qëndrim të ligjshëm në territorin e Republikës së Shqipërisë, me profesion sportist, pajiset me leje pune si sportist, mbi bazën e një kontrate pune me një punëdhënës/klub sportiv, në përputhje me profesionin e tij, nëse për punësimin e tij është marrë federimi nga federata përkatëse sportive, sipas kërkesës së paraqitur nga klubi sportiv.

2. Sportistit të huaj i ripërtërihet leja e punës e tipit “A/SP”, si sportist, nëse ka një kontratë pune të vlefshme, në përputhje me profesionin e tij si sportist, por jo domosdoshmërisht me punëdhënësin/klubin sportiv që ka përfituar lejen e mëparshme të tipit “A/SP”.

 

Neni 98

Leje pune për punonjës me kualifikim të lartë “A/KL”

(Ndryshuar pika 1, 2 dhe shtuar pika 3, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Punëtorit të huaj i jepet leje pune e tipit “A/KL” në rast se përmbush kriteret si më poshtë:

a) paraqet një kontratë të vlefshme pune për një profesion, për të cilin kërkohen cilësi dhe kualifikim i veçantë me kohëzgjatje minimale 1 vit në Republikën e Shqipërisë;

b) plotëson kushtet e përcaktuara në legjislacionin në fuqi për ushtrimin e një profesioni të rregulluar në Republikën e Shqipërisë, të specifikuar në kontratën e punës;

c) nëse, për profesionet e parregulluara, paraqet dokumentet që vërtetojnë kualifikimet e larta profesionale në profesionin apo sektorin e specifikuar në kontratën e punës;

ç) nëse paga minimale e përcaktuar në kontratën e tij të punës me punëdhënësin është sa trefishi i pagës minimale bruto mujore e përcaktuar sipas legjislacionit në fuqi.

2. Leja e punës e tipit “A/KL”, nëse plotësohen kriteret e kërkuara, jepet për herë të parë me një afat jo më pak se 1 vit, ripërtërihet më pas dy herë të tjera me një afat 2-vjeçar dhe më pas me afat të përhershëm.

3. Në rastet kur i huaji nuk i plotëson kriteret e përcaktuara në nenin 103, të këtij ligji, për t’u pajisur me leje pune të përhershme dhe nëse nuk kanë ndryshuar kushtet e punës, për të cilat është lëshuar leja e fundit e punës, i huaji pajiset me leje pune të tipit “A/KL”, me afat 1-vjeçar, e ripërtëritshme dy herë radhazi me afat 2-vjeçar.

Neni 99

Leje pune për të vetëpunësuar e tipit “B/VP”

 

1. Punëtorit të huaj për veprimtari të pavarur ekonomike, si i vetëpunësuar, i jepet leja e punës e tipit “B/VP”, e kufizuar në kohë, hapësirë dhe profesion, sipas përcaktimeve në lejen e përfituar për ushtrim të aktivitetit.

2. Punëtorit të huaj i jepet leje pune si person i vetëpunësuar vetëm pasi është regjistruar në degën e tatim-taksave ku do të kryejë aktivitetin.

 

Neni 100

Leje pune për investitorë e tipit “B/I”

(Ndryshuar fjalë në pikën 1 dhe shtuar pikat 1/1, 1/2 dhe 1/3, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Investitorit të huaj, për veprimtari të pavarur ekonomike, i jepet leja e punës e tipit “B/l”, me një afat kohor dyvjeçar, kur:

a) bën një investim, të paktën në vlerën 200 mijë euro;

b) raporti i të punësuarve në aktivitetin ekonomik të jetë për çdo të huaj, pesë shtetas shqiptarë dhe ky raport të ruhet edhe në bordin drejtues dhe organet e tjera drejtuese apo kontrolluese;

c) paga e tyre të jetë të paktën sa mesatarja e pagës së paguar në Republikën e Shqipërisë për këto poste të vitit pararendës;

ç) subjekti të zotërojë dokumente të rregullta, me të cilat të provojë se aktiviteti i tij nuk është me humbje dhe dokumente të rregullta të regjistrimit dhe shlyerjes së detyrimeve në organet tatimore.

1/1. Leja e punës për investitorin e huaj është e ripërtëritshme me afat kohor trevjeçar, nëse nuk kanë ndryshuar kushtet për të cilat është dhënë leja e mëparshme, fillestare, e punës.

1/2. Leja e punës është e përhershme, pas përfundimit të afatit të vlefshmërisë së lejes së dytë me afat trevjeçar, nëse nuk kanë ndryshuar kushtet për të cilat është lëshuar leja e fundit e punës.

1/3. Në rastet kur investitori i huaj nuk i plotëson kriteret e përcaktuara në nenin 103, të këtij ligji, për t’u pajisur me leje pune të përhershme dhe nëse nuk kanë ndryshuar kushtet e punës për të cilat është lëshuar leja e fundit e punës, i huaji pajiset me leje pune të tipit “B/I”, me afat dyvjeçar, e ripërtëritshme me afat trevjeçar.

2. Në rast të një investimi në vlerën mbi 1 milion euro dhe të punësimit mbi 10 shtetas shqiptarë, investitori i huaj, si dhe personeli kyç pajisen me leje pune të përhershme.

 

Neni 101

Leje pune për raste të veçanta e tipit “C”

(Ndryshuar shkronjat “b”, “c” dhe “ç”me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

Të huajit i jepet leje pune për raste të veçanta, deri në një vit, kur bën pjesë në një apo më shumë nga kategoritë e mëposhtme:

a) banor në Republikën e Shqipërisë për një periudhë kohore jo më shumë se një vit;

b) subjekte që qëndrojnë në territorin e Republikës së Shqipërisë më shumë se tre muaj si më poshtë:

i) personeli i transportit ndërkufitar të mallrave dhe njerëzve, qendrat/selitë e të cilave janë regjistruar jashtë vendit;

ii) nxënës apo studentë, që kryejnë punë për mësimin e profesionit, në bazë të marrëveshjeve për shkëmbimet studentore dhe që marrin pjesë në një shkëmbim të punëve gjatë pushimeve verore;

iii) persona, që instalojnë makineritë apo konstruksionet, që dorëzohen nga një shoqëri e huaj dhe bëjnë shërbimin e riparimin e makinerive, si dhe trajnimin e punonjësve shqiptarë ose të huaj për shfrytëzimin e tyre;

iv) punonjës në bazë kontratash, të cilët shpërblehen për punën e tyre në një organizatë të huaj, të regjistruar si një organizatë jofitimprurëse në Republikën e Shqipërisë;

v) përfaqësues dhe anëtarë të bordit drejtues të organizatave jofitimprurëse, të njohura dhe të regjistruara në Republikën e Shqipërisë, të cilët punojnë në bazë kontratash dhe shpërblehen për punën e tyre.

vi) pjesëtarë të ekuipazheve të anijeve apo avionëve;

vii) personel kyç me qëndrim të përkohshëm;

viii) vizitorë biznesi me qëndrim të përkohshëm.

c) ofrues të shërbimeve të biznesit, të cilët nuk angazhohen në shitje të drejtpërdrejta për publikun e gjerë dhe nuk marrin shpërblim nga një burim që gjendet brenda territorit të Republikës së Shqipërisë;

ç) refugjati, i huaji në mbrojtje të përkohshme dhe personi me statusin e mbrojtjes plotësuese, në përputhje me ligjin nr. 121/2014 “Për azilin në Republikën e Shqipërisë;

d) viktimat e trafikimit apo viktimat e mundshme të trafikimit, sipas vlerësimit të bërë nga autoritetet përgjegjëse shtetërore.

 

Neni 102

Leje pune për shërbime kontraktuese e tipit “C/SHK”

(Shtuar pikat 2/1, 2/2 dhe 2/3, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Të huajit i jepet leje pune për shërbime kontraktuese, kur ai kryen një veprimtari apo ofron një shërbim bazuar në një kontratë, të nënshkruar me përftuesin e shërbimeve në Republikën e Shqipërisë.

2. Të huajt, që nuk janë regjistruar për kryerjen e një aktiviteti dhe që kanë qëndrim të vazhdueshëm jashtë Republikës së Shqipërisë, mund të marrin leje pune për ofrimin e shërbimeve kontraktuese, vetëm në raste të justifikuara, kur ofruesi i shërbimeve zotëron njohuri të veçanta, të cilat nuk mund të gjenden në ofertën e fuqisë punëtore vendase.

2/1. Ofruesit e shërbimeve kontraktuese, të cilëve u lejohet hyrja për ofrimin e shërbimeve, do t’u nënshtrohen këtyre kushteve:

a) duhet të jenë të angazhuar në ofrimin e një shërbimi në një bazë të përkohshme në Republikën e Shqipërisë. Gjatë periudhës së shkëputjes duhet të ekzistojë një marrëdhënie pune ndërmjet punonjësit dhe personit juridik jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë, i cili ka një kontratë shërbimi me subjektin e regjistruar në Republikën e Shqipërisë;

b) duhet të kenë të paktën dy vjet eksperiencë në fushën e veçantë, objekt i kontratës së shërbimit;

c) personat fizikë, që hyjnë në territorin e Republikës së Shqipërisë për të ushtruar një veprimtari në bazë të ligjit, rregulloreve ose kërkesave të palës ku shërbimi ofrohet, duhet të kenë kualifikimet profesionale përkatëse, kur kjo gjë është e nevojshme;

ç) personat fizikë nuk do të marrin shpërblim për ofrimin e shërbimeve të tjera, përveç shpërblimit të dhënë nga klienti, me të cilin punëdhënësi i tij/i saj ka një kontratë për ofrimin e shërbimit;

d) hyrja e përkohshme dhe qëndrimi i tyre brenda territorit të Republikës së Shqipërisë do të jetë për një periudhë të përgjithshme jo më shumë se dymbëdhjetë muaj ose në përputhje me kohëzgjatjen e kontratës, gjithmonë kur qëndrimi nuk e kalon periudhën dymbëdhjetëmujore;

dh) numri i personave të mbuluar nga kontrata e shërbimit nuk mund të jetë më i madh sesa është e nevojshme për të përmbushur kontratën. Ky numër mund të përcaktohet nga ligjet, rregulloret dhe kërkesat e palës ku shërbimi do të ofrohet.

2/2. “Profesionistët e pavarur”, të cilëve u lejohet hyrja për ofrimin e   shërbimeve, do t’u nënshtrohen këtyre kushteve:

a) duhet të jenë të angazhuar në ofrimin e një shërbimi në një bazë të përkohshme në Republikën e Shqipërisë, kur ata janë të regjistruar si persona të vetëpunësuar jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë. Gjithashtu, duhet të kenë një kontratë shërbimi për një periudhë që nuk i kalon dymbëdhjetë muaj;

b) personat fizikë, që hyjnë për ofrimin e shërbimit, duhet të zotërojnë, së paku, tre vjet përvojë profesionale në fushën e aktivitetit që është objekt i kontratës;

c) personat fizikë, që hyjnë në Republikën e Shqipërisë për ofrimin e një shërbimi kontrak-tual, duhet të kenë kualifikime profesionale, kur kjo është e nevojshme, për të ushtruar një veprimtari në bazë të ligjit, rregulloreve ose kërkesave të palës që e merr këtë shërbim.

2/3. Hyrja e përkohshme dhe qëndrimi i profesionistëve të pavarur në shërbim të palës së interesuar do të jetë për një periudhë të përgjithshme jo më shumë se dymbëdhjetë muaj ose për kohëzgjatjen e kontratës, cilado qoftë ajo, por, gjithmonë, kur qëndrimi nuk e kalon periudhën dymbëdhjetëmujore.

3. Procedura e lëshimit të lejes së punës kryhet nga autoriteti qendror përgjegjës për Shërbimin Kombëtar të Punësimit, në bazë të një kërkese të paraqitur nga punëdhënësi. Përfituesi i shërbimeve duhet të regjistrojë fillimin dhe përfundimin e punës së kryer nga i huaji, sipas dispozitave të këtij ligji.

4. Leja e punës mund të lëshohet disa herë, brenda një viti kalendarik, por me një kohëzgjatje totale jo më shumë se 90 ditë. Të huajt, që ofrojnë shërbime në fushat e shkencës, kulturës, sporteve, shëndetësisë dhe arsimit mund të pajisen me leje pune me vlefshmëri deri në l vit, nëse nuk ekzistojnë kushtet për lidhje të marrëdhënieve të punësimit.

5. Nëse lidhet një kontratë për punë të kryer nga i huaji, për një periudhë më të gjatë se një vit, leja e punës mund të ripërtërihet në bazë njëvjeçare, deri në përfundimin e kontratës.

6. Hyrja dhe punësimi për shërbime kontraktuese mund të lidhet vetëm me ushtrimin e kualifikuar të punëmarrësit, që i referohet zbatimit të veprave apo ofrimit të shërbimeve të veçanta, për të cilat duhet përvojë specifike.

 

Neni 103

Leje pune e përhershme e tipit “D”

 

1. I huaji pajiset me leje pune të përhershme të tipit “D”, pasi të ketë marrë lejen e dytë me afat dyvjeçar dhe kur plotëson kushtet e mëposhtme:

a) ka qëndruar dhe është punësuar, ligjërisht dhe pa ndërprerje, brenda territorit të Republikës së Shqipërisë për 5 vjet, përveç rasteve kur parashikohet ndryshe në marrëveshjet dy apo shumëpalëshe, ku Republika e Shqipërisë është palë;

b) ka të ardhura vetjake të qëndrueshme dhe të mjaftueshme, për vete dhe anëtarët e familjes në ngarkim, të paktën deri në shumën e pagës minimale vjetore të shtetasit shqiptar, sipas legjislacionit në fuqi;

c) ka sigurime të plota shëndetësore dhe shoqërore për vete dhe anëtarët e familjes në ngarkim, për një trajtim jo më pak të favorshëm se shtetasit shqiptarë, sipas legjislacionit në fuqi;

ç) ka strehim të përshtatshëm për vete dhe anëtarët e familjes në ngarkim;

d) zotëron njohuri të mira të gjuhës dhe kulturës shqiptare.

2. Periudhat e largimit nga territori i Republikës së Shqipërisë nuk e ndërpresin periudhën pesëvjeçare dhe merren parasysh në përllogaritjen e saj, kur janë më të shkurtra se gjashtë muaj të pandërprerë dhe nuk tejkalojnë në total 10 muaj brenda periudhës pesëvjeçare.

3. Leja e punës e përhershme lëshohet pa pasur parasysh zhvillimet dhe nevojat e tregut të punës në Republikën e Shqipërisë dhe pa kufizime, lidhur me një ndërmarrje, profesion, qark/rajon apo njësi të qeverisjes vendore.

4. Nuk pajisen me leje pune të përhershme kategoritë e mëposhtme:

a) i huaji, që zotëron një leje pune të tipit “A/S”, të tipit “A/FP”, të tipit “A/PS”, të tipit “A/SHV”, të tipit “A/NK”, të tipit “A/TN” dhe të tipit “C”;

b) i huaji, që zotëron një leje qëndrimi për mbrojtje të përkohshme, apo ka paraqitur kërkesë për këtë tip lejeje qëndrimi dhe është në pritje të një vendimi për statusin e tij, në zbatim të detyrimeve ndërkombëtare.

 

Neni 104

Sanksionet

 

Për shkeljet e dispozitave të këtij kreu nga subjektet e ngarkuara, zbatohen sanksionet e përcaktuara në legjislacionin për inspektimin në punë.

 

Neni 105

Tarifat shtetërore për lëshimin e lejes së punës dhe të qëndrimit

(Shtuar pika 1/1, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

1. Punëtori i huaj paguan tarifën shtetërore para marrjes së vizës, lejes së punës, si dhe lejes së qëndrimit. Tarifa përcaktohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

1/1. Përjashtohen nga tarifa shtetërore për pajisjen me leje qëndrimi shtetasit e Republikës së Kosovës dhe shtetasit e përkatësive etnike shqiptare të republikave të Serbisë, Malit të Zi dhe Maqedonisë, që qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë për qëllime studimi.

2. Të ardhurat nga tarifat shtetërore transferohen në Buxhetin e Shtetit.

 

KREU VI

KUSHTE TË PËRGJITHSHME PËR LARGIMIN

DHE DËBIMIN E TË HUAJVE

SEKSIONI I

LARGIMI I TË HUAJIT

 

Neni 106

Urdhri i largimit dhe afati i ekzekutimit

 

1. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin lëshon urdhrin e largimit për të huajin kur:

a) nuk plotëson më kushtet e qëndrimit në Republikën e Shqipërisë, sipas përcaktimeve në këtë ligj;

b) kur ka vuajtur një dënim të dhënë nga gjykatat shqiptare për një krim të kryer me dashje, për të cilin Kodi Penal i Republikës së Shqipërisë parashikon dënim minimal jo më pak se 2 vjet burg;

c) megjithëse plotëson kushtet e qëndrimit, i huaji punon në kundërshtim me kriteret e përcaktuara në legjislacionin në fuqi.

2. Afati i ndalimit të hyrjes së të huajit në territor bazohet në gjykimet rast pas rasti dhe mund të jetë nga 3 muaj deri në 5 vjet.

3. Afati për ekzekutimin vullnetar të urdhrit të largimit është jo më pak se 7 ditë dhe jo më shumë se 30 ditë nga data e njoftimit.

4. Ekzekutimi i urdhrit të largimit për kategori të ndryshme të të huajve, me qëndrim të parregullt, kryhet si më poshtë:

a) për të huajin, i cili ka hyrë dhe qëndron në mënyre të paligjshme në territorin Republikës së Shqipërisë, sipas përcaktimeve në këtë ligj, ose gjendet duke punuar në mënyrë të paligjshme, ose i cili ka vuajtur një dënim të dhënë nga gjykatat shqiptare për një vepër penale, për të cilën Kodi Penal i Republikës se Shqipërisë parashikon një dënim minimal 2 vjet burg, për një afat jo më shumë se 10 ditë nga data e njoftimit;

b) për të huajin që i është anuluar apo revokuar viza, ose i është refuzuar rinovimi i lejes së qëndrimit, apo i është anuluar ose revokuar leja e qëndrimit për një afat jo më shumë se 30 ditë nga data e njoftimit.

5. Ekzekutimi vullnetar i urdhrit të largimit mund të shtyhet për një periudhë të përshtatshme (më shumë se 30 ditë), duke marrë në konsideratë rrethanat specifike të çdo rasti të veçantë, referuar kategorive:

a) fëmijët, të cilët frekuentojnë shkollat, dhe afati i përfundimit të vitit shkollor është më pak se 3 muaj, deri në përfundimin e vitit shkollor të fëmijës/ve;

b) të huajit, që ka një detyrim financiar dhe duhet të likuidojë këtë detyrim, deri në 3 muaj nga data e njoftimit;

c) të huajve me probleme shëndetësore, deri në aftësimin shëndetësor të tyre për të udhëtuar apo përfundimit të qëndrimit në izolim ose karantinë, sipas një vendimi të autoriteteve shtetërore.

6. Shtetasit e huaj, me qëndrim të parregullt, që u është miratuar kohëzgjatja e afatit të ekzekutimit vullnetar të urdhrit të largimit, çdo 10 ditë, duhet të paraqiten pranë autoritetit rajonal përgjegjës për kufirin dhe migracionin ku kanë vendqëndrimin.

7. I huaji, të cilit i është miratuar zgjatja e periudhës së zbatimit të urdhrit vullnetar të largimit, ka të drejtë:

a) të qëndrojë së bashku me familjarët e tij që janë në territor;

b) të përdorë shërbimet e kujdesit parësor shëndetësor, të përfitojë trajtim për sëmundje specifike, si dhe shërbimet e shëndetit publik;

c) i huaji i mitur të ketë akses të garantuar në sistemin shkollor, bazuar në periudhën e tij të qëndrimit;

ç) për shërbime të veçanta për personat me aftësi të kufizuara.

8. Në kohën e ekzekutimit të urdhrit të largimit të të huajit nga territori merret në konsideratë interesi më i lartë i fëmijës, personave vulnerabël, jeta familjare, si dhe gjendja shëndetësore e të huajit, subjekt i urdhrit të largimit nga territori.

9. Të huajit i njoftohet në formë të shkruar, sipas procedurave të Kodit të Procedurës Administrative, në gjuhën që kupton, ose së paku në gjuhën angleze, urdhri i largimit, duke e njohur me procedurat e ankimit, sipas nenit 107 të këtij ligji. Formati dhe përmbajtja e urdhrit të largimit përcaktohen me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

 

Neni 107

Ankimi kundër urdhrit të largimit

 

I huaji, subjekt i një urdhri largimi, ka të drejtën e ankimit administrativ dhe gjyqësor, sipas legjislacionit në fuqi.

 

Neni 108

Ekzekutimi vullnetar i urdhrit të largimit

 

1. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin nuk ekzekuton urdhrin e largimit, në rast se i huaji deklaron se do të largohet vullnetarisht nga territori. Deklarimi i largimit vullnetar të të huajit merret në konsideratë nga autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin në vendosjen ose jo në urdhrin e largimit të masës kufizuese të ndalimit të hyrjes për të huajin, përjashtuar rastet kur, për interesa të rendit dhe sigurisë publike, ky deklarim nuk mund të merret në konsideratë.

2. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin i jep përparësi ekzekutimit të kthimit vullnetar, sidomos për këtë kategori personash:

a) të huajin, i cili ka qëndruar në mënyrë të paligjshme në territorin e Republikës së Shqipërisë, por që nuk ka sjellë pasoja të dëmshme për rendin dhe sigurinë publike dhe që deklaron se do të largohet vullnetarisht nga territori;

b) të miturit e pashoqëruar;

c) personat e sëmurë, invalidë ose me aftësi të kufizuara;

ç) prindërit me fëmijë të vegjël;

d) viktimat e trafikimit të qenieve njerëzore, që duan të kthehen në vendin e tyre të origjinës;

dh) azilkërkuesit, të cilëve u është refuzuar kërkesa për azil ose që kanë tërhequr kërkesën për azil dhe nuk kanë të ardhura të mjaftueshme për kthim;

e) të huajin e pajisur me dokumente të rregullta udhëtimi, por që nuk ka mjetet financiare të nevojshme për qëndrim.

ë) të huajt, të cilët kapen duke punuar në mënyrë të paligjshme në territorin e Republikës së Shqipërisë.

3. Urdhri i largimit nuk ekzekutohet deri në përfundimin e procesit të ankimit dhe marrjen e vendimit përfundimtar, përveçse kur është përcaktuar ndryshe në këtë ligj.

4. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, në bashkëpunim me organizatat ndërkombëtare, që janë të angazhuara në çështje për të huajt, ndërmerr programe të përbashkëta për sigurimin e mjeteve financiare, për të mundësuar kthimin e të huajve të përmendur në këtë nen në vendin e origjinës.

 

SEKSIONI II

DËBIMI I TË HUAJIT

 

Neni 109

Dëbimi i të huajit nga autoriteti përgjegjës

për kufirin dhe migracionin

 

1. Dëbimi i të huajit nga autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin është një masë administrative, e cila ndërmerret për largimin të të huajit nga territori shqiptar, në bazë të vlerësimeve, rast pas rasti, kur rezulton se i huaji:

a) ka hyrë në mënyrë të paligjshme në territorin Republikës së Shqipërisë dhe ka të dhëna se do të përdorë territorin e saj për të kaluar ilegalisht drejt vendeve të tjera;

b) nuk është larguar nga Republika e Shqipërisë brenda afateve kohore, të parashikuara në urdhrin e largimit, pa ndonjë arsye objektive, apo pas largimit nga territori dhe brenda afateve të ndalimit të hyrjes, rihyn në territorin e Republikës së Shqipërisë;

c) nuk është larguar nga territori i Republikës së Shqipërisë deri në 60 ditë pas përfundimit të afatit të qëndrimit të vizës, të lejes së qëndrimit ose afatit të qëndrimit, të parashikuar në këtë ligj për shtetasit që hyjnë pa vizë dhe ka të dhëna se kërkon t’u fshihet autoriteteve të policisë përgjegjëse për kufirin dhe migracionin;

ç) është ripranuar nga një vend tjetër, në kuadër të marrëveshjeve të ripranimit në fuqi në Republikën e Shqipërisë;

d) është shpallur person i padëshiruar, sipas përcaktimeve në nenin 9 të këtij ligji dhe prania e tij në territor konsiderohet si kërcënim serioz për rendin dhe sigurinë publike;

dh) është dënuar për një krim të kryer me dashje, për të cilin legjislacioni shqiptar parashikon një dënim minimal 3 vjet burg.

2. Në rast se i huaji bëhet subjekt i dëbimit nga autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, sipas këtij neni, ai mbahet i ndaluar në një qendër të mbyllur, sipas nenit 121 të këtij ligji, derisa të ekzekutohet urdhri i dëbimit. Në rast të gjetjes së mundësive të tjera alternative, të zbatimit të masave të përkohshme, siç përcaktohen në seksionin IV të këtij kreu, këto të fundit kanë përparësi ndaj ndalimit.

3. I huaji, i cili nuk disponon një dokument udhëtimi, duhet të paraqitet vetë ose i shoqëruar nga autoritetet kompetente, pranë përfaqësive diplomatike dhe konsullore të akredituara në Republikën e Shqipërisë, për t’u pajisur me një dokument të tillë.

4. Nëse në Republikën e Shqipërisë nuk ka përfaqësi diplomatike dhe poste konsullore të vendit të shtetasit të huaj, autoriteti qendror përgjegjës për kufirin dhe migracionin kërkon pajisjen me dokument udhëtimi në vendin e origjinës ose në përfaqësitë diplomatike dhe konsullore të vendit të shtetasit të huaj në ndonjë vend tjetër, nëpërmjet autoritetit përgjegjës për çështjet konsullore në Ministrinë e Punëve të Jashtme.

5. Në rast se përfaqësia diplomatike nuk pranon të lëshojë dokument udhëtimi, autoriteti qendror përgjegjës për kufirin dhe migracionin, pajis të huajin me dokument standard udhëtimi, të përcaktuar me marrëveshje ripranimi, i cili ka për qëllim zbatimin e largimit të të huajit.

6. Në zbatim të këtij ligji, autoriteti qendror përgjegjës për kufirin dhe migracionin mund të nxjerrë leje kalimi, nëse i huaji nuk pajiset me dokument udhëtimi, sipas pikave 3 e 4 të këtij neni dhe nenit 17 të këtij ligji.

7. Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, në bazë të marrëveshjeve në fuqi në Republikën e Shqipërisë, mund të bashkëpunojë me vende të tjera në procedurën e kthimit apo kthimeve të përbashkëta të të huajve.

8. Të huajit i komunikohet në formë të shkruar, në gjuhën që kupton apo së paku në gjuhën angleze, se ndaj tij do të ekzekutohet masa administrative e dëbimit të marrë nga autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, duke i shpjeguar shkakun e nxjerrjes së urdhrit, datën dhe vendin ku do të ekzekutohet, mënyrën e transportimit të tij për në vendin e destinacionit dhe afatin e ndalimit të hyrjes. Formati i urdhrit të dëbimit, që nxjerr autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, miratohet me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

 

Neni 110

Ankimi ndaj urdhrit të dëbimit të autoritetit përgjegjës

për kufirin dhe migracionin

 

1. I huaji ka të drejtë të ankimojë urdhrin e dëbimit të autoritetit përgjegjës për kufirin dhe migracionin, sipas legjislacionit në fuqi.

2. Deri në përfundimin e procedurës së ankimit, i huaji mbahet në kushtet e masave alternative të mbikëqyrjes ose në qendrën e mbyllur, në pritje të largimit të menjëhershëm, sipas urdhrit të nxjerrë për këtë qëllim.

 

SEKSIONI III

DËBIMI I TË HUAJIT PERSON I PADËSHIRUAR

 

Neni 111

Urdhri i dëbimit si person i padëshiruar

 

1. I huaji, i shpallur person i padëshiruar, dëbohet nga territori i Republikës së Shqipërisë me urdhër dëbimi, të nxjerrë nga Ministri i Brendshëm.

2. Urdhri i dëbimit si person i padëshiruar i njoftohet në formë të shkruar të huajit në gjuhën që kupton ose së paku në gjuhën angleze dhe përmban:

a) të dhënat personale të personit të dëbuar;

b) arsyet për të cilat është nxjerrë urdhri i dëbimit;

c) periudhën e ndalimit të hyrjes në Shqipëri;

ç) në rast ripranimi, shtetin ku do të kryhet ky ripranim;

d) datën e largimit;

dh) mënyrën e ekzekutimit;

e) pikën e kalimit kufitar nga do të largohet.

3. Informacionet mbi arsyet e detajuara të lëshimit të urdhrit të dëbimit si person i padëshiruar, që cilësohen si informacione të klasifikuara/të kufizuara, në mënyrë të veçantë ato që lidhen me sigurinë kombëtare, mbrojtjen, rendin publik dhe ato që lidhen me parandalimin, investigimin, zbulimin dhe dënimin e aktiviteteve kriminale nuk i komunikohen të huajit.

4. Formati i urdhrit të dëbimit si person i padëshiruar miratohet me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

 

Neni 112

Procedurat dhe ekzekutimi i urdhrit të dëbimit

 

1. Urdhri i dëbimit ekzekutohet nga autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin, i cili:

a) merr masa për ndalimin e të huajit në qendrën e mbyllur ose aplikimin e masave të përkohshme, sipas përcaktimeve në seksionin IV të këtij kreu, derisa të ekzekutohet urdhri i dëbimit, sipas përcaktimit në urdhrin e dëbimit;

b) merr shenjat e gishtërinjve dhe të pëllëmbës së të huajit, si dhe  fotografinë;

c) regjistron urdhrin e dëbimit në evidenca të veçanta, ku shënon, ndër të tjera, dhe periudhën e ndalimit të hyrjes në Republikën e Shqipërisë;

ç) anulon lejen e qëndrimit, në rast se ekziston një e tillë;

d) merr masa që i huaji të pajiset me dokument udhëtimi, me vizë dhe me biletë udhëtimi.

2. Urdhri i dëbimit ekzekutohet menjëherë, në rast se prania e të huajit përbën kërcënim për rendin dhe sigurinë kombëtare.

3. Në rast se as i huaji dhe as ftuesi nuk kanë mundësi financiare për të përballuar shpenzimet e kthimit të të huajit në vendin e destinacionit, kostoja e udhëtimit jepet si hua në paradhënie nga autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin dhe kthehet nga huaji në rast se ai kërkon të vijë në Republikën e Shqipërisë pas përfundimit të afatit të ndalimit të hyrjes.

 

Neni 113

Kategoria e personave që nuk dëbohen

 

1. Nuk është subjekt i një urdhri dëbimi i huaji, i cili plotëson njërën nga kushtet e mëposhtme:

a) është i pajisur me leje të përhershme qëndrimi;

b) ka lindur në Republikën e Shqipërisë;

c) ka hyrë në Republikën e Shqipërisë si i mitur, i pashoqëruar dhe është pajisur me leje të përhershme qëndrimi;

ç) është i pajisur me leje të përkohshme qëndrimi dhe është martuar me një të huaj, i cili ka leje të përhershme qëndrimi ose me një shtetas shqiptar;

d) ka arsye të bazuara për të dyshuar se i huaji, në vendin e origjinës apo në një vend tjetër, do të dënohet me vdekje, do t’i nënshtrohet torturës, trajtimit çnjerëzor e degradues apo dënimeve për shkaqe diskriminuese;

dh) i mituri i pashoqëruar, nëse nga vendi i origjinës, një vend tjetër ose nga institucione të tjera nuk garantohet ribashkimi familjar ose kujdesi i duhur shëndetësor;

e) është anëtar i familjes së të huajit, të cilit i njihet statusi i refugjatit në Republikën e Shqipërisë;

2. Përjashtimisht, i huaji mund të dëbohet, megjithëse plotësohen kushtet e përmendura në pikën 1 të këtij neni, në qoftë se qëndrimi i tij rrezikon rendin dhe sigurinë publike, si dhe përbën kërcënim për sigurinë kombëtare, sipas përcaktimeve të bëra në këtë ligj.

 

Neni 114

Rishikimi i urdhrit të shpalljes së personit të padëshiruar

dhe urdhrit të dëbimit

 

Ndaj urdhrit të shpalljes së personit të padëshiruar, si dhe urdhrit të dëbimit si person i padëshiruar, i huaji ose familjarët e tij mund të kërkojnë vetëm rishikimin administrativ tek autoriteti që ka nxjerrë urdhrin.

 

SEKSIONI IV

MASAT E PËRKOHSHME

 

Neni 115

Ekzekutimi i masave të përkohshme

 

1. Masat e përkohshme ndërmerren nga autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin për të përgatitur apo siguruar zbatimin e një urdhri për dëbimin e të huajit nga territori ose për të mbikëqyrur largimin e tij.

2. Masat e përkohshme ndërmerren si masa alternative të ndalimit në qendër të mbyllur të të huajit, subjekt i dëbimit, bazuar në shqyrtimin rast pas rasti, pa ndikuar në garantimin e ekzekutimit të urdhrit të dëbimit.

3. Masat e përkohshme mund të merren pas daljes së urdhrit të dëbimit, si dhe, nëse është e nevojshme, mund të zëvendësojnë masën e ndalimit në qendër të mbyllur, pasi kjo e fundit është ekzekutuar.

4. Kriteret, procedurat dhe forma e urdhrit të masës së përkohshme miratohen më udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

 

Neni 116

Detyrimi për t’u paraqitur

 

1. Të huajit mund t’i kërkohet të paraqitet në intervale të rregullta kohore pranë autoriteteve përgjegjëse rajonale për kufirin dhe migracionin, kur:

a) ndaj tij është nxjerrë një urdhër largimi apo një urdhër dëbimi dhe kërkohet siguri për zbatimin e këtij urdhri apo nevojitet të mbikëqyret largimi i të huajit nga territori;

b) i huaji, para largimit ka pasur një adresë të saktë dhe të njohur nga autoritetet vendore të kufirit dhe migracionit dhe ka të dhëna se i huaji mund t’i fshihet ekzekutimit të largimit;

c) vlerësohet interesi më i lartë i familjes së të huajit.

2. I huaji duhet të informohet për arsyet e këtij detyrimi.

3. Detyrimi për t’u paraqitur mbetet në fuqi deri kur i huaji largohet nga territori.

 

Neni 117

Bllokimi i biletës ose i dokumentit të udhëtimit

 

1. Në rast se i huaji është subjekt i një urdhri dëbimi, struktura përgjegjëse vendore për kufirin dhe migracionin mund të bllokojë biletën e udhëtimit dhe dokumentin e udhëtimit, për garantimin e kthimit të të huajit. Procedurat e bllokimit miratohen më urdhër të Ministrit të Brendshëm.

2. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin bllokon dokumentet e udhëtimit të të huajit deri në përfundimin e procedurës së ankimit.

3. Gjatë kohës së bllokimit të dokumenteve të udhëtimit, të huajit i lëshohet një dokument, me cilësinë e një dokumenti identifikimi.

4. Formati i dokumentit të identifikimit miratohet me urdhër të Ministrit të Brendshëm.

 

Neni 118

Bllokimi i mjeteve financiare ose vendosja e garancisë

 

1. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin i bllokon të huajit mjetet financiare që ai disponon deri në shumën e nevojshme për të mbuluar shpenzimet e kthimit të tij, nëse një shpenzim i tillë është i nevojshëm të kryhet. Pjesa e mbetur nga mjetet financiare të bllokuara i kthehet të huajit menjëherë në momentin e largimit të tij.

2. Në vend të masave të tjera të përkohshme, ose në mënyrë të kombinuar me to, sipas vlerësimit rast pas rasti, autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin mund t’i kërkojë të huajit të vendosë një garanci financiare, me anë të së cilës të garantojë kthimin e tij/saj.

3. Garancia financiare i kthehet të huajit menjëherë kur kjo vlerësohet se nuk është më e nevojshme ose kur realizohet kthimi i të huajit.

 

Neni 119

Qëndrimi i detyrueshëm në një territor të caktuar

(Ndryshuar pika 2 dhe shtuar pika 5, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

 

 

1. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin vendos kufizimin e lirisë personale të të huajit, duke e urdhëruar atë të qëndrojë në një territor të caktuar, në rastet kur:

a) rikthimi, ose dëbimi nuk mund të urdhërohet apo zbatohet, për arsye objektive ose për shkak të një detyrimi të marrë përsipër nga Republika e Shqipërisë, në kuadër të një marrëveshjeje ndërkombëtare në fuqi;

b) ka një leje qëndrimi për motive humanitare;

c) ka përfunduar afati i ndalimit në qendër të mbyllur dhe nuk është bërë i mundur largimi i të huajit ose për arsye humanitare i huaji nuk mund të mbahet i ndaluar në qendër të mbyllur;

ç) autoritetet e shëndetit publik, në bazë të një vlerësimi dhe sipas Rregullores Ndërkombëtare të Shëndetit, rekomandojnë izolimin e personit apo personave për një periudhë kohe të vlefshme për inkubacionin e sëmundjes së dyshuar.

2. I huaji ka të drejtë të ankimojë urdhrin e qëndrimit në një territor të caktuar në gjykatën kompetente për çështjet administrative.

3. Gjatë qëndrimit në një territor të caktuar, me miratimin e autoritetit përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionit, i huaji mund të hyjë në marrëdhënie pune me kontraktues shqiptarë ose të huaj, sipas kushteve të parashikuara në aktet nënligjore në zbatim të këtij ligji.

4. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin përcakton në urdhrin e qëndrimit në një territor të caktuar rregullat e përgjithshme të qëndrimit, vendin dhe kohëzgjatjen e qëndrimit, si dhe njofton të huajin të paraqitet përpara autoriteteve çdo muaj. Formati i urdhrit të qëndrimit të detyrueshëm në një territor të caktuar miratohet me urdhër të Ministrit të Brendshëm.

5. Fondet për qëndrimin në një territor të caktuar mbulohen nga buxheti i ministrisë së Punëve të Brendshme. Mënyra e administrimit të fondeve dhe qëndrimit në një territor të caktuar përcaktohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

SEKSIONI V

NDALIMI NË QENDËR TË MBYLLUR

 

Neni 120

Qendra e mbyllur

 

1. Qendra e mbyllur është një institucion administrativ, me nivel të caktuar sigurie dhe kufizim lirie, në të cilin mund të vendosen vetëm të huajt që  janë subjekt dëbimi nga territori i Republikës së Shqipërisë.

2. Qendra e mbyllur duhet të plotësojë të gjitha kushtet e trajtimit njerëzor dhe human dhe të mundësojë ofrimin e shërbimit shëndetësor dhe garantimin e të drejtave themelore të personit.

3. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin, në rast të ndalimit të të huajit në qendër të mbyllur, me kërkesën e këtij të fundit, merr masa të menjëhershme për kujdesin ndaj anëtarëve të familjes së të huajit të ndaluar, të cilët kanë mbetur pa mbështetje dhe përkrahje.

4. Ngritja dhe funksionimi i qendrës së mbyllur bëhen me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

Neni 121

Ndalimi në qendër të mbyllur

 

1. Ndalimi në qendrën e mbyllur është masa e fundit administrative, që merret dhe ekzekutohet nga autoriteti shtetëror përgjegjës në nivel rajonal për trajtimin e të huajve, ndaj të huajit, për të cilin është nxjerrë një urdhër dëbimi, në bazë të vlerësimit rast pas rasti, kur janë ekzekutuar të gjitha masat e mundshme alternative, apo kur nga vlerësimi konsiderohet se këto masa nuk mund të zbatohen për të huajin, ose për të huajin e ripranuar, në bazë të marrëveshjeve të ripranimit në fuqi në Republikën e Shqipërisë, me qëllim të vetëm sigurimin e kushteve për kthimin/ripranimin e tij.

2. I huaji mbahet i ndaluar në qendër të mbyllur, të ngritur posaçërisht për këtë qëllim, në afate sa më të shkurtra kohore, derisa të kryhen procedurat ligjore, për të mundësuar largimin e tij nga Republika e Shqipërisë, brenda afateve të përcaktuara në këtë ligj.

3. Autoriteti shtetëror përgjegjës në nivel rajonal për trajtimin e të huajve mund ta ndalojë në qendër të mbyllur, për arsye të sigurisë publike, të huajin, identiteti apo arsyet e qëndrimit të të cilit nuk janë të qarta.

4. I huaji njoftohet në formë të shkruar, në gjuhën që kupton ose së paku në gjuhën angleze, mbi urdhrin e ndalimit në qendër të mbyllur, i cili përmban arsyen e ndalimit, afatet e ndalimit, të drejtën të sigurojë mbrojtje ligjore me një avokat të zgjedhur prej tij ose kryesisht, si dhe të kontaktojë me të afërmit e vet.

 

Neni 122

Ankimi ndaj urdhrit të ndalimit

 

1. I huaji, ndaj të cilit është nxjerrë një urdhër ndalimi në qendër të mbyllur, ka të drejtë të ankohet në gjykatën e rrethit gjyqësor për këtë masë, në çdo kohë, pas njoftimit me shkrim për ndalimin ose zgjatjen e ndalimit.

2. Gjykata e rrethit gjyqësor shqyrton me përparësi ligjshmërinë e masës së ndalimit të të huajit në qendër të mbyllur dhe vendos mbajtjen e tij në qendrën e mbyllur ose lënien e tij të lirë.

3. Ankimi ndaj vendimit të gjykatës bëhet brenda afateve të përcaktuara në legjislacionin në fuqi.

 

Neni 123

Periudha e ndalimit në qendër të mbyllur

 

1. I huaji mbahet në qendër të mbyllur për një periudhë maksimale deri në 6 muaj.

2. Autoriteti qendror përgjegjës për kufirin dhe migracionin, me propozim të autoritetit të qendrës së mbyllur, zgjat periudhën e ndalimit në qendër të të huajit deri në 6 muaj të tjerë, nëse brenda periudhës 6-mujore të ndalimit, largimi i të huajit ka qenë i pamundur për arsye se:

a) i huaji refuzon të japë të dhëna apo informacione personale, si dhe dokumente udhëtimi të nevojshme për kthimin e tij ose jep informacione të rreme;

b) i huaji ka penguar apo bllokuar kthimin e tij në forma të ndryshme;

c) vonesa në lëshimin e dokumentit të udhëtimit apo ndonjë dokumenti tjetër të nevojshëm për kthim, kërkuar autoritetit të një vendi tjetër, është i justifikuar.

3. Kërkesa për shtyrjen e afatit të qëndrimit nga autoriteti i qendrës së mbyllur bëhet së paku 15 ditë përpara mbarimit të afatit 6-mujor të ndalimit në qendër. Autoriteti qendror për kufirin dhe migracionin shqyrton kërkesën dhe njofton autoritetin e qendrës së mbyllur për vendimin e marrë brenda afatit 10-ditor.

4. Gjatë kohës së ndalimit në qendrën e mbyllur, autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, në bashkëpunim me autoritetin e qendrës së mbyllur, shqyrton ekzistencën e kushteve për të mbajtur të mbyllur në qendër të huajin e ndaluar. Në varësi të vlerësimit të situatës, autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin mund të vendosë për zëvendësimin e masës së ndalimit në qendër me masa të përshtatshme të përkohshme të përcaktuara në këtë ligj.

5. Në rast se i huaji kryen një vepër penale gjatë kohës së qëndrimit në qendrën e mbyllur, ndaj tij fillon ndjekja penale, sipas dispozitave të legjislacionit penal në fuqi, dhe i huaji transferohet menjëherë në një institucion tjetër të ngritur për këtë qëllim, sipas legjislacionit në fuqi.

 

Neni 124

Përfundimi i mbajtjes në qendër

 

1. Mbajtja e të huajit në qendër përfundon:

a) me largimin e të huajit nga territori;

b) me përfundimin e afatit të ndalimit, të përcaktuar në urdhrin e ndalimit;

c) nëse qëndrimi i të huajit bëhet i paligjshëm;

ç) me anulimin e vendimit të ndalimit në qendër;

d) me zëvendësimin e masës së ndalimit në qendër me një masë tjetër të përkohshme, të përcaktuar në këtë ligj.

2. I huaji lirohet nga qendra në rast se:

a) rezulton qartë nga rrethanat se largimi i të huajit nuk mund të bëhet forcërisht;

b) gjykata urdhëron lirimin e tij nga qendra.

 

Neni 125

Ndalimi i të miturve të pashoqëruar

 

1. Përjashtimisht, i mituri i pashoqëruar, ndaj të cilit është nxjerrë një urdhër ndalimi, mbahet në një qendër sociale shtetërore, të hapur posaçërisht për këtë qëllim, nga ose në një qendër tjetër, në kuadër të bashkëpunimit me organizatat ndërkombëtare, që kryejnë misione për fëmijët, viktimat e trafikimit ose kategori të tjera individësh në nevojë.

2. I mituri mund të mbahet në qendër të mbyllur, vetëm në rast të interesit më të lartë të tij apo të familjes, në mjedise të posaçme të ndara nga ato për të rritur.

3. Para ndalimit të një të mituri në qendër të mbyllur, kërkohet mendimi i një punonjësi social dhe psikologu.

4. Në rast të dyshimit të moshës së të huajit të ndaluar, autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin mund të kërkojë në institucionet shtetërore të specializuara kryerjen e ADN-së së të ndaluarit, vetëm me qëllim verifikimin e moshës. Në rast se dhe pas verifikimeve dhe ekspertimeve mbeten dyshime për moshën e të ndaluarit, prezumohet se ai është i mitur.

Neni 126

Vënia në dijeni e përfaqësuesit diplomatik

 

1. Me kërkesën e të huajit, ose kur përcaktohet nga një marrëveshje dypalëshe, nëpërmjet Ministrisë së Punëve të Jashtme njoftohet menjëherë misioni diplomatik apo konsullor i shtetit të të huajit të ndaluar në qendër, për ndalimin e tij, si dhe për zgjatjen e periudhës së ndalimit.

2. Në rast se i huaji ka kërkuar azil ose gëzon statusin e refugjatit apo një mbrojtje tjetër nga Republika e Shqipërisë, ky informacion nuk i bëhet i ditur përfaqësuesit diplomatik apo konsullor të vendit të tij.

 

Neni 127

Të drejtat e të huajit të ndaluar në qendrën e mbyllur

 

1. I huaji, i cili qëndron në një qendër të mbyllur, sipas dispozitave të këtij kreu, njihet, në gjuhën që kupton, apo së paku në gjuhën angleze, me çdo veprim, i cili kryhet nga autoritetet përgjegjëse, për mbajtjen e tij në qendër.

2. I huaji gëzon të drejtën për trajtim njerëzor me ushqim të mjaftueshëm, asistencë ligjore në çdo çast dhe përkujdesje shëndetësore.

3. I huaji gëzon të drejtën për të informuar përfaqësuesin konsullor për ndalimin e tij.

4. I huaji gëzon të drejtën për t’u ankuar në gjykatën e rrethit gjyqësor për shkeljen në qendër të të drejtave të tij themelore.

5. Në rast se ripranohet, i huaji informohet për të drejtat dhe detyrimet, që ka në bazë të legjislacionit shqiptar, në gjuhën që kupton, apo së paku në gjuhën angleze.

 

Neni 128

Kompensimi i shpenzimeve të largimit/dëbimit

 

1. I huaji përballon koston e qëndrimit në qendër dhe shpenzimet e tjera të shkaktuara gjatë largimit/dëbimit të tij.

2. Të gjitha mjetet financiare në vlerë monetare që i merren të huajit subjekt dëbimi, në formë depozite, bëhen kundrejt lëshimit të një procesverbali.

3. Mjetet financiare të të huajit përdoren vetëm për të mbuluar kostot për sa është përcaktuar në pikën 1 të këtij neni.

4. Nëse i huaji nuk ka mjete financiare për mbulimin e shpenzimeve të përmendura në pikën 3 të këtij neni, shpenzimet përballohen nga personi fizik ose juridik, i cili ka mundësuar hyrjen ose qëndrimin apo kalimin e paligjshëm transit të të huajit në territorin e Republikës së Shqipërisë, ose personi fizik apo juridik, i cili ka marrë përsipër mbulimin e kostos së qëndrimit dhe kthimit të të huajit në dhe nga territori i Republikës së Shqipërisë, apo transportuesi, sipas përcaktimeve të nenit 133 të këtij ligji, ose punëdhënësi, i cili ka punësuar një të huaj në kundërshtim me dispozitat e këtij ligji.

5. Depozitimi dhe përdorimi i mjeteve financiare, sipas përcaktimeve në këtë nen, bëhen në bazë të një urdhri të autoritetit, i cili realizon dëbimin e të huajit, sipas një procedure të miratuar me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

 

KREU VII

PËRDORIMI I UNIFORMËS DHE AUTOMJETEVE NGA TË HUAJT

 

Neni 129

Përdorimi i uniformës dhe automjeteve ushtarake

 

I huaji, gjatë qëndrimit të tij në Republikën e Shqipërisë, mund të mbajë uniformën e tij ushtarake dhe të përdorë automjetet me targa dhe simbole ushtarake të huaja në rast se:

a) qëndron në Republikën e Shqipërisë si anëtar i një misioni diplomatik apo konsullor i një vendi tjetër ose i misioneve të huaja me status diplomatik;

b) është në vizitë zyrtare në përbërje të një misioni apo delegacioni ushtarak të huaj;

c) studion në një shkollë ushtarake në Republikën e Shqipërisë.

ç) kalon transit nëpërmjet territorit të Republikës së Shqipërisë si anëtar i një misioni apo delegacioni ushtarak të huaj me pasaportë diplomatike apo shërbimi;

d) është pjesëmarrës në një ushtrim ushtarak apo trajnim të kësaj natyre.

 

Neni 130

Përdorimi i uniformës dhe automjeteve policore e doganore

 

I huaji, gjatë qëndrimit të tij në Republikën e Shqipërisë, mund të mbajë uniformën e tij policore ose doganore, si dhe të përdorë automjetet me targa dhe simbole policore të huaja në rast se:

a) është në një vizitë zyrtare si anëtar delegacioni të një autoriteti të huaj policor apo doganor;

b) është duke kryer një detyrë funksionale, në kuadër të një marrëveshjeje dy apo shumëpalëshe në Republikën e Shqipërisë;

c) ndjek studimet në një institucion të edukimit policor;

ç) kalon transit nëpërmjet territorit të Republikës së Shqipërisë si anëtar i një misioni apo delegacioni policor ose doganor të huaj me pasaportë diplomatike ose shërbimi.

 

KREU VIII

MBIKËQYRJA DHE KONTROLLI I TË HUAJVE

 

Neni 131

Kontrolli i të huajve

 

Autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, në zbatim të legjislacionit në fuqi, kryen këto detyra:

a) mbikëqyr dhe kontrollon zbatimin nga të huajt të rregullave të hyrjes dhe qëndrimit, të vendosura sipas këtij ligji;

b) kërkon dokumentet e udhëtimit, lejen e qëndrimit ose dokumentin e identifikimit;

c) shoqëron në rajonin e policisë të huajin, i cili nuk disponon dokument identifikimi, leje qëndrimi, dokument udhëtimi ose ndonjë dokument tjetër, që provon identitetin e tij;

ç) transporton të huajin, për të cilin ka një urdhër dëbimi, për në pikën e kalimit kufitar apo në vendin e origjinës;

d) transporton të huajin e ndaluar, kur është e nevojshme, në institucionin shëndetësor, për të marrë trajtim mjekësor, ose për arsye të shëndetit publik, për të siguruar izolimin apo karantinën;

dh) shoqëron dhe merr masa për kthimin e të huajve me qëndrim të paligjshëm në vendin e origjinës apo në vendin transit, të cilin i huaji ka përdorur për të hyrë në Republikën e Shqipërisë;

e) merr masa që i huaji i ndaluar dhe i mbajtur në qendër të mbyllur të paraqitet përpara autoriteteve gjyqësore;

ë) shoqëron të huajin në përfaqësinë diplomatike ose konsullore, me synim zhvillimin e intervistës së kërkuar, për të siguruar dokumente udhëtimi dhe e kthen atë në institucionin ku zbatohet ndalimi;

f) bashkëpunon me strukturat e tjera për kontrollin e zbatimit të ligjshmërisë nga të huajt gjatë hyrjes dhe qëndrimit të tyre në territorin e Republikës së Shqipërisë;

g) vendos gjoba ndaj të huajit dhe merr masa për ekzekutimin e tyre për të gjitha rastet e përcaktuara në nenin 145 të këtij ligji.

 

Neni 132

Detyrimi i të huajit për provimin e identitetit të tij

 

1. I huaji provon identitetin e tij me anë të:

a) dokumentit të udhëtimit;

b) kartës së identitetit personal për të huaj;

c) dokumentit të lëshuar nga kompanitë e udhëtimit të mjeteve të lundrimit detar, i cili përmban fotografinë;

ç) dokumenteve të tjera publike, të cilat përmbajnë fotografinë.

2. I huaji është i detyruar të mbajë dokument, me anë të cilit të provojë identitetin e tij dhe ta paraqesë atë, në rast se i kërkohet nga një person zyrtar përgjegjës për kontrollin.

3. I huaji është i detyruar të paraqesë dokumentin e tij të udhëtimit gjatë kalimit të kufirit kur i kërkohet nga një person zyrtar i ngarkuar për këtë qëllim.

4. I huaji, i cili nuk disponon dokument identifikimi, është i detyruar t’ia paraqesë të dhënat e tij personale të sakta një punonjësi zyrtar përgjegjës për kontrollin e të huajve në territor.

5. I huaji nuk mund t’u japë të tjerëve të përdorin dokumentet e tij të udhëtimit, si dhe nuk mund të përdorë dokumente identifikimi të falsifikuara apo dokumentet e udhëtimit të dikujt tjetër.

 

Neni 133

Kthimi i dokumentit të udhëtimit, letërnjoftimit, si dhe lejes

së qëndrimit

 

I huaji është i detyruar të kthejë dokumentin e udhëtimit, letërnjoftimin, si dhe lejen e qëndrimit, të lëshuara nga autoritetet e Republikës së Shqipërisë, në rast se:

a) largohet përfundimisht nga territori i Republikës së Shqipërisë;

b) mbaron afati i dokumentit;

c) merr shtetësinë shqiptare.

 

Neni 134

Detyrimi i të huajit për njoftimin e adresës

 

I huaji, vetë apo nëpërmjet punëdhënësit, ftuesit apo akomoduesit, në një nga format e përcaktuara me udhëzim të Ministrit të Brendshëm, njofton, brenda 10 ditëve nga hyrja në Republikën e Shqipërisë, apo nga dita e ndryshimit të vendqëndrimit, autoritetin përgjegjës për kufirin dhe migracionin për vendqëndrimin e tij, duke paraqitur të dhënat e mëposhtme:

a) emrin, mbiemrin, datëlindjen, gjininë, numrin e dokumentit të udhëtimit, shtetësinë dhe adresën e vendbanimit jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë;

b) adresën e plotë të vendqëndrimit në Republikën e Shqipërisë;

c) datën e lëshimit dhe numrin serial të vizës, nëse është i pajisur me vizë;

ç) vendin dhe datën e hyrjes në Republikën e Shqipërisë, si dhe datën e pritshme të përfundimit të qëndrimit në vendqëndrimin në fjalë.

 

Neni 135

Detyrimet e transportuesit

 

1. Transportuesi, përpara nisjes, duhet të verifikojë nëse të huajt që udhëtojnë në dhe nga Republika e Shqipërisë në rrugë ajrore, tokësore apo ujore, kanë dokumente të vlefshme udhëtimi dhe vizë, në rast se kërkohet, si dhe të dërgojë në rrugë elektronike pranë autoritetit të pikës së kalimit kufitar, ku ata synojnë të hyjnë/nisen, jo më vonë se para nisjes në udhëtim, listën e saktë të udhëtarëve dhe personelit. Pas mbërritjes, transportuesi duhet t’i dorëzojë personelit të pikës së kalimit kufitar listën e plotë të udhëtarëve dhe të personelit.

2. Drejtuesi i një automjeti, kapiteni i një mjeti lundrimi apo piloti i një mjeti fluturimi dhe përfaqësues të transportuesit në bord janë të detyruar të sigurojnë që personat, të cilët udhëtojnë në mjetin e tyre të udhëtimit, nuk kanë të drejtë të hyjnë në vend pa lejen e autoriteteve të kontrollit kufitar. Në rast se gjatë udhëtimit konstatojnë një person të fshehur në mjetin e tyre, janë të detyruar të njoftojnë autoritetet e kontrollit kufitar para se të mbërrijnë ose me të mbërritur në pikën e kalimit kufitar.

3. Transportuesi ka përgjegjësinë që, të huajin, të cilit i refuzohet hyrja, ta kthejë në vendin e nisjes së udhëtimit, ose në vendin që ka lëshuar dokumentin e udhëtimit të të huajit, ose në një vend tjetër ku është e sigurt që i huaji do të pranohet.

4. Detyrimet e kthimit për të huajin zbatohen për transportuesin nëse të huajit transit në Republikën e Shqipërisë i refuzohet hyrja dhe nëse një tjetër transportues që do të transportojë të huajin në vendin e destinacionit refuzon ta pranojë atë në bord, ose autoritetet e vendit të destinacionit kanë refuzuar hyrjen e të huajit dhe ai/ajo është kthyer në Republikën e Shqipërisë.

5. Nëse autoritetet e kontrollit kufitar kanë lejuar hyrjen e të huajit në vend, transportuesi nuk është më i detyruar ta kthejë atë, sipas këtij neni, përveçse kur i huaji ka kërkuar azil në kufi.

6. Nëse i huaji, të cilit i është refuzuar hyrja në territorin e Republikës së Shqipërisë, nuk ka mjete financiare të mjaftueshme për të përballuar kthimin tij, atëherë transportuesi është i detyruar ta kthejë atë me shpenzimet e veta.

7. Kur kthimi nuk mund të realizohet menjëherë, transportuesi përballon koston e qëndrimit të të huajit deri në çastin e kthimit.

8. Për ekzekutimin e urdhrit të largimit nga vendi, autoritetet  përgjegjëse për kufirin dhe migracionin mund të urdhërojnë, për shkak të sigurisë se mjetit ose për ekzekutimin e urdhrit të largimit të të huajit, shoqërimin me eskortë. Transportuesi, gjithashtu, mund të paraqesë kërkesë pranë autoriteteve përgjegjëse për kufirin dhe migracionin për të mundësuar shoqërimin me eskortë të të huajit, subjekt kthimi.

9. Nëse një të huaji i refuzohet hyrja në kufi dhe refuzimi bëhet për shkak se ai nuk disponon dokumentin e nevojshëm të udhëtimit, vizën apo lejen e qëndrimit dhe i huaji kthehet me eskortë të kërkuar nga transportuesi, transportuesi është i detyruar të paguajë kostot që lindin nga shoqërimi me eskortë. Nëse shoqërimi kërkohet nga autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, atëherë kostot e shoqërimit mbulohen nga ky i fundit.

10. Transportuesi nuk ka të drejtë të kërkojë kompensim nga shteti për kostot që lindin gjatë transportit të të huajve në mënyrë të parregullt.

11. Transportuesi është i detyruar të kthejë azilkërkuesin në kufi, të transportuar nga ai, për të cilin është marrë një vendim refuzimi i kërkesës për azil brenda një periudhe prej 3 muajsh nga hyrja në vend.

12. Autoriteti përgjegjës vendor për kufirin dhe migracionin, i cili refuzon hyrjen, vendos gjobë ndaj agjencisë që transporton të huajin, të cilit i është refuzuar hyrja, përveç kur hyrja është refuzuar për shkak të mosplotësimit të kushteve shtesë të hyrjes dhe qëndrimit të të huajit në Republikën e Shqipërisë apo të pavlefshmërisë së vizës ose lejes së qëndrimit, si dhe kur gabimet në të dhënat e listës së pasagjerëve konsiderohen të justifikueshme.

13. Para se të vihet një gjobë ndaj transportuesit, transportuesit apo përfaqësuesit të tij i jepet e drejta të japë shpjegime me shkrim.

 

Neni 136

Detyrime për shërbimet publike

 

1. Shërbimet publike, organizatat dhe administrata lokale, kompanitë e interesit publik dhe institucionet e sigurimeve shoqërore janë të detyruara të mos u ofrojnë shërbimet e tyre të huajve, të cilët nuk janë të pajisur me një dokument të vlefshëm udhëtimi të njohur nga ky ligj, vizë ose leje qëndrimi të vlefshme dhe që nuk vërtetojnë që kanë hyrë dhe qëndrojnë në mënyrë të ligjshme në territor.

2. Spitalet dhe qendrat shëndetësore janë të përjashtuara nga detyrimi i mësipërm, në rast se të huajt duhet të marrin shërbim mjekësor në situata të emergjencave mjekësore, kur mostrajtimi mjekësor kërcënon humbjen e jetës së tyre.

 

Neni 137

Detyrimet për punëdhënësin

 

1. Punëdhënësit, që punësojnë një të huaj në Republikën e Shqipërisë, janë të detyruar që:

a) para se të punësojnë një të huaj, t’i kërkojnë të paraqesë një leje apo autorizim tjetër qëndrimi, të vlefshëm për periudhën e punësimit në fjalë;

b) para se të fillojë punësimi, të kopjojnë apo të regjistrojnë përmbajtjen e lejes së qëndrimit ose të një autorizimi tjetër qëndrimi;

c) të ruajnë, të paktën për kohëzgjatjen e punësimit, kopjet apo regjistrat, të gatshëm për inspektim nga autoritetet përgjegjëse shtetërore për kontrollin e të huajve në territor, si dhe të inspektoratit përgjegjës për punësimin;

ç) të njoftojnë autoritetet përgjegjëse si për fillimin, ashtu edhe për përfundimin e punësimit të të huajit, brenda një jave;

d) të mbulojnë shpenzimet e rikthimit për çdo të huaj të punësuar në mënyrë të paligjshme prej tyre, në rastet kur zbatohen procedurat e rikthimit;

dh) të paguajnë çdo shpërblim të prapambetur të të huajit të punësuar mënyrë të paligjshme prej tyre;

e) të paguajnë çdo taksë dhe kontribut shoqëror të prapambetur, përfshirë edhe gjobat administrative përkatëse të të huajit, të punësuar në mënyrë të paligjshme prej tyre.

2. Punëdhënësit quhen se e kanë përmbushur detyrimin e tyre, në zbatim të pikës 1 shkronja “a” të këtij neni, duke përjashtuar rastin kur dokumenti i paraqitur si leje apo autorizim tjetër qëndrimi dukshëm nuk është korrekt.

3. Autoriteti përgjegjës rajonal për kufirin dhe migracionin, në rastet e konstatimit të punësimit të paligjshëm, prezumon një marrëdhënie punësimi të paktën me kohëzgjatje 6-mujore, duke përjashtuar rastin kur punëdhënësi mund të provojë ndryshe.

4. Autoriteti përgjegjës rajonal për kufirin dhe migracionin, në rast të konstatimit të punësimit të të huajve me qëndrim të paligjshëm në territor, mund t’u propozojë institucioneve shtetërore përgjegjëse për punëdhënësin masa shtesë si më poshtë:

a) përjashtimin nga e drejta e përfitimeve publike, ndihmave apo financimeve deri në 5 vjet;

b) përjashtimin nga pjesëmarrja në kontrata publike deri në 5 vjet;

c) mbylljen e përkohshme apo të vazhdueshme të subjekteve, që u përdorën në kryerjen e shkeljes.

 

Neni 138

Detyrimet për noterët

 

1. Noterët, gjatë kryerjes së veprimeve noteriale që kanë të bëjnë me të huajt, të cilët qëndrojnë në territorin e Republikës së Shqipërisë, apo deklarojnë adresën e tyre, janë të detyruar t’u kërkojnë dokumentin përkatës, nëse ata janë me qëndrim të ligjshëm në Republikën e Shqipërisë, si dhe ta evidentojnë këtë fakt në aktet noteriale të përpiluara.

2. Noterët përjashtohen nga detyrimi i parashikuar në pikën 1 të këtij neni, në rastet e përfaqësimit të të huajve me avokat para gjykatës.

 

Neni 139

Detyrime për individë dhe subjekte

 

1. Për të huajt, të cilët nuk janë të pajisur me një dokument të vlefshëm udhëtimi, të njohur nga ky ligj, apo nuk kanë vizë ose leje qëndrimi të vlefshme, është e ndaluar dhënia me qira e pasurive të paluajtshme.

2. Menaxherët/pronarët e hoteleve dhe qendrave të pushimit duhet të informojnë autoritetin shtetëror përgjegjës në nivel rajonal/vendor për trajtimin e të huajve, për mbërritjen dhe largimin e të huajve, të cilët ata presin (bujtin) në mjediset e tyre. Hotelet dhe qendrat e pushimit e kanë të ndaluar të pranojnë (bujtin) të huaj, të cilët nuk provojnë se janë me qëndrim të ligjshëm në Republikën e Shqipërisë.

3. Në rast se i huaji qëndron në Republikën e Shqipërisë në mënyrë të paligjshme dhe nuk disponon mjete të mjaftueshme financiare për kthim, ftuesi i tij apo organizuesi i transportit të tij në Republikën e Shqipërisë është i detyruar të mbulojë koston e kthimit.

4. Struktura shtetërore apo subjekte private ose individë janë të detyruar të njoftojnë menjëherë strukturat përgjegjëse të policisë kufitare dhe migracionit, nëse marrin dijeni për të huaj që qëndrojnë apo punojnë në mënyrë të paligjshme në territorin e Republikës së Shqipërisë, përveç rasteve kur janë të detyruar të ruajnë një sekret, sipas përcaktimeve të legjislacionit në fuqi.

5. Gjykata, e cila merr një vendim të formës së prerë, me të cilin shpall një të huaj fajtor për një vepër penale njofton autoritetin rajonal përgjegjës për kufirin dhe migracionin mbi vendimin e marrë.

6. Institucionet e vuajtjes së dënimit duhet të njoftojnë autoritetet përgjegjëse rajonale për kufirin dhe migracionin, 24 orë para lirimit të të huajit nga ky institucion.

 

KREU IX

PËRPUNIMI I TË DHËNAVE PERSONALE

 

Neni 140

Mbledhja e të dhënave dhe evidencat

 

1. Autoritetet përgjegjëse shtetërore për trajtimin e të huajve mbledhin dhe administrojnë të dhënat personale për të huajt nga organet shtetërore, subjektet private, shtetas shqiptarë apo të huaj, banorë në Republikën e Shqipërisë, si dhe nga vetë i huaji. Këto të dhëna  regjistrohen në regjistrin elektronik kombëtar për të huajt, si dhe në evidencat e posaçme kur:

a) është e parashikuar në ligj apo në marrëveshje ndërkombëtare të ratifikuar nga Republika e Shqipërisë;

b) është në interes të të huajit dhe i huaji nuk e kundërshton atë;

c) është e nevojshme, për qëllim të ruajtjes së rendit dhe sigurisë publike, sigurisë kombëtare dhe shëndetit publik.

2. Mbledhja, përpunimi, evidentimi dhe fshirja e të dhënave personale për të huajt, pas përfundimit të afatit, sipas përcaktimeve në nenin 142 të këtij ligji, rregullohet me urdhër të përbashkët të Ministrit të Brendshëm, Ministrit të Punëve të Jashtme dhe të Ministrit të Punës, Çështjeve Sociale dhe Shanseve të Barabarta.

3. Ngritja dhe funksionimi i regjistrit elektronik për të huajt miratohet me udhëzim të përbashkët të Ministrit të Brendshëm, Ministrit të Punëve të Jashtme dhe të Ministrit të Punës, Çështjeve Sociale dhe Shanseve të Barabarta dhe përbëhet nga:

a) moduli i kontrollit kufitar;

b) moduli i vizave;

c) moduli i lejeve të qëndrimit;

ç) moduli i lejeve të punës;

d) moduli i trajtimit të të huajve me qëndrim të parregullt në territor;

dh) moduli i dokumenteve të identifikimit dhe të udhëtimit për të huajt.

 

Neni 141

Përdorimi i të dhënave

(Ndryshuar pika 4 dhe shtuar pika 5 me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

1. Autoritetet përgjegjëse për trajtimin e të huajve administrojnë dhe përdorin të dhënat e grumbulluara për të huajt, në përputhje me parimet e mbrojtjes së të dhënave, si dhe i vënë ato në dispozicion të organeve të drejtësisë, organeve të sigurisë kombëtare, autoriteteve për refugjatët dhe autoriteteve rajonale, që kanë të bëjnë me të huajt dhe që janë të interesuara në këtë fushë.

2. Të dhënat e mbledhura dhe të administruara, sipas këtij ligji dhe në zbatim të ligjit për mbrojtjen e të dhënave personale, ruhen dhe përdoren nga autoriteti përgjegjës për kufirin dhe migracionin, për një afat të caktuar, por jo më tepër sesa është e nevojshme për qëllimin për të cilin ato janë grumbulluar ose përpunuar.

3. Për shkaqe të ligjshme, kanë të drejtë të mbledhin, të administrojnë, të shkëmbejnë dhe të kërkojnë vënie në disponim të të dhënave për të huajt:

a) autoritetet shtetërore përgjegjëse për çështjet e shtetësisë;

b) autoritetet shtetërore përgjegjëse për punësimin e të huajve;

c) autoritetet shtetërore përgjegjëse financiare dhe doganore;

ç) autoritetet përgjegjëse të gjendjes civile në zonën administrative ku jeton i huaji;

d) autoritetet përgjegjëse të shëndetit publik;

dh) autoritetet përgjegjëse të arsimit dhe shkencës.

4. Profili vjetor i migracionit miratohet me urdhër të ministrit, brenda gjashtëmujorit të parë të vitit pasardhës.

5. Profili i zgjeruar i migracionit përgatitet në bashkëpunim me institucionet përgjegjëse për menaxhimin e të dhënave statistikore për migracionin një herë në katër vjet, brenda 9-mujorit të vitit pasardhës, dhe miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

Neni 142

Ruajtja e të dhënave

 

1. Autoritetet përgjegjëse për trajtimin e të huajve, të cilat mbledhin dhe administrojnë të dhënat për të huajt, sipas neneve 140 dhe 141 të këtij ligji, i ruajnë ato për një periudhë 5-vjeçare, pas skadimit të vlefshmërisë së vizës ose të lejes së përkohshme të qëndrimit, apo dhjetëvjeçare nga përfundimi i procedurës ndëshkuese administrative ose penale. Për rastet e personave të shpallur si të padëshiruar për një periudhë më shumë se dhjetë vjet, afat i ruajtjes së të dhënave është i njëjtë me atë të përcaktuar në urdhrin, me të cilin i huaji është shpallur person i padëshiruar.

2. Autoritetet përgjegjëse për trajtimin e të huajve, të cilët mbledhin dhe administrojnë të dhëna personale për të huajt, marrin masat e duhura organizative dhe teknike për mbrojtjen e të dhënave personale nga shkatërrimi i jashtëligjshëm ose aksidental, humbja aksidentale, aksesi ose përhapja te persona të paautorizuar, veçanërisht kur përpunimi i të dhënave kryhet në rrjet, si dhe nga çdo formë tjetër përpunimi të jashtëligjshëm.

3. Cilido që ka akses në të dhënat personale të mbledhura, të ruajtura dhe të përpunuara nga autoritetet përgjegjëse për trajtimin e të huajve, si gjatë ushtrimit të funksionit, ashtu dhe pas përfundimit, i nënshtrohet detyrimit të ruajtjes së konfidencialitetit dhe mospërhapjes së asnjë të dhëne personale, përveç kur parashikohet ndryshe me ligj.

 

KREU X

INTEGRIMI I TË HUAJVE NË JETËN EKONOMIKE,

KULTURORE DHE SHOQËRORE

Neni 143

Asistenca për integrimin e të huajve

Autoritetet përgjegjëse për zbatimin e ligjit duhet të sigurojnë kushtet për integrim në jetën ekonomike, kulturore dhe shoqërore të të huajve, që kanë të drejtën e qëndrimit në Republikën e Shqipërisë, sipas përcaktimeve të bëra në legjislacionin në fuqi për integrimin e shtetasve të huaj në Republikën e Shqipërisë.

 

Neni 144

Institucionet dhe organizatat e përfshira

1. Institucionet publike bashkëpunojnë, sipas kompetencave, me partnerët socialë, organizatat jofitimprurëse dhe organizatat ndërkombëtare për promovimin dhe zbatimin e programeve të integrimit të të huajve në shoqëri.

2. Në të gjitha veprimtaritë e ushtruara, institucionet publike dhe OJF-të u ofrojnë të huajve mbrojtje kundër çdo lloj forme diskriminimi.

3. Ndalohet diskriminimi i drejtpërdrejtë dhe jo i drejtpërdrejtë nga personat juridikë, publikë dhe privatë, gjatë gjithë procesit të imigrimit për punësim.

 

KREU XI

SANKSIONET

Neni 145

Masat ndëshkimore dhe ekzekutimi i tyre

(Ndryshuar shkronja “a” e pikës 1, me ligjin nr. 74/2016, datë 14.7.2016)

1. Shkelja e dispozitave të këtij ligji, kur nuk përbën vepër penale, sipas legjislacionit shqiptar, përbën kundërvajtje administrative dhe dënohet me gjobë nga autoritetet përkatëse, në përputhje me legjislacionin në fuqi për kundërvajtjet administrative.

a) Dënohet me gjobë nga 20 000 deri në 30 000 lekë i huaji, i cili:

i) gjendet në territorin e Republikës së Shqipërisë pa dokumentin e kërkuar të udhëtimit, vizën apo lejen e qëndrimit apo nuk përmbush detyrimin për t’u regjistruar apo për të aplikuar për leje qëndrimi;

ii) punësohet me pagesë ose praktikon një zanat, pa të drejtë për punësim fitimprurës;

iii) nuk përmbush, nëse i kërkohet, detyrimin për të raportuar ose kërkesën për t’u paraqitur para autoriteteve për të dhënë informacion.

b) I huaji, i cili hyn në vend, ndërkohë që ndaj tij ekziston një urdhër për ndalimin e hyrjes, dënohet me gjobë nga 50 000 deri në 100 000 lekë.

c) I huaji, i cili kundërshton ose nuk përmbush kërkesat për verifikim identiteti, shtetësie ose lidhur me çështje të tjera, në përputhje  me  këtë  ligj  dhe aktet në zbatim të tij, dënohet me gjobë nga 10 000 deri në 20 000 lekë.

ç) I huaji, i cili shkel afatet e qëndrimit, të përcaktuara në këtë ligj, por largohet me dëshirë para se autoritetet e kufirit dhe migracionit të kenë urdhëruar largimin e tij, dënohet me gjobë 50 000 lekë. Nëse tejkalimi i afatit të lejuar të qëndrimit është më shumë se 1 muaj, i huaji gjobitet me 100 000 lekë.

d) Personat shqiptarë ose të huaj, të cilët pranojnë të strehojnë ose të ofrojnë shërbime për të huaj, në kundërshtim me dispozitat e këtij ligji, pa raportuar tek autoritetet përgjegjëse për kufirin dhe migracionin, dënohen me gjobë nga 300 000 deri në 400 000 lekë për person.

dh) Personat shqiptarë ose të huaj, të cilët nuk mbajnë regjistër të dhënash për të huajt, sipas këtij ligji e akteve në zbatim të tij, dënohen me gjobë nga 50 000 deri në 100 000 lekë për person.

e) I huaji, i cili humb pasaportën për të huajt ose dokumentet e lëshuara nga autoritetet e migracionit dhe nuk njofton për këtë brenda afatit të parashikuar, dënohet me gjobë nga 10 000 deri në 15 000 lekë.

ë) I huaji, i cili nuk paraqitet për ekzaminim tek inspektori sanitar shtetëror brenda 10 ditëve pas njoftimit të kësaj kërkese të organeve përgjegjëse, dënohet me gjobë nga 10 000 deri në 20 000 lekë.

f) I huaji, i cili ndryshon destinacionin e veprimtarisë nga ajo, për të cilën ka marrë lejen nga organet përgjegjëse, ose qëndron në Republikën e Shqipërisë për një motiv të ndryshëm nga ai, për të cilin i është lëshuar leja e qëndrimit apo viza, dënohet me gjobë nga 200 000 deri në 300 000 lekë.

g) Organet shtetërore, personat publikë, juridikë ose fizikë, të cilët nuk zbatojnë detyrimet, që rrjedhin nga dispozitat e këtij ligji, dënohen me gjobë nga 200 000 deri në 300 000 lekë.

gj) Transportuesit, të cilët nuk raportojnë ose nuk dërgojnë paraprakisht apo nuk paraqesin, në mënyrë të plotë e të saktë, listën e personelit dhe të udhëtarëve, dënohen me gjobë nga 300 000 deri në 400 000 lekë për person.

h) Transportuesit që transportojnë të huaj, të cilët dukshëm nuk plotësojnë kushtet për të hyrë apo kaluar transit në Republikën e Shqipërisë, sipas detyrimit të përcaktuar në pikat 1 dhe 12 të nenit 135 të këtij ligji, dënohen me gjobë nga 300 000 deri në 400 000 lekë për person.

i) Prindërit ose kujdestarët ligjorë, të cilët nuk kryejnë përgjegjësitë ligjore për të miturit, sipas dispozitave të këtij ligji, dënohen me gjobë nga 50 000 deri në 100 000 lekë.

j) Punëdhënësi ose punëmarrësi, i cili hyn në marrëdhënie pune, në mënyrë të paligjshme, duke shkelur dispozitat e përcaktuara nga ky ligj dhe aktet nënligjore në zbatim të tij për punësimin e të huajve, dënohet me gjobë nga 350 000 deri në 400 000 lekë për person.

k) I huaji ose shtetasi shqiptar, i cili lidh një martesë fiktive, për të përfituar leje qëndrimi, pa pasur qëllime serioze martesore, dënohet me gjobë nga 350 000 deri në 400 000 lekë.

2. Gjobat ndaj të huajve, sipas përcaktimeve në këtë nen, vendosen pavarësisht nëse ndaj tyre është marrë ndonjë masë tjetër administrative, sipas dispozitave të këtij ligji.

3. Formati i aktit administrativ që vendos masën administrative miratohet me vendim të Këshillit të Ministrave.

 

Neni 146

Ekzekutimi i masave ndëshkimore

 

1. Gjobat e vëna ndaj të huajit, sipas përcaktimeve në nenin 145 të këtij ligji, përbëjnë titull ekzekutiv dhe ekzekutohen nga autoriteti që i ka vënë ato, në përputhje me legjislacionin për kundërvajtjet administrative.

2. Kundër vendimit për vënien e gjobës mund të bëhet ankim sipas legjislacionit në fuqi.

3. I huaji mund ta paguajë gjobën edhe në valutë, sipas kursit ditor të këmbimit me lekun shqiptar.

 

KREU XII

DISPOZITA TË TJERA

Neni 147

Dispozita më të favorshme

 

1. Për shtetasit e Shteteve të Bashkuara të Amerikës zbatohet një regjim më i favorshëm, në bazë të të cilit ata qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë të paktën 1 vit pa leje qëndrimi, si dhe leja fillestare e qëndrimit për këtë kategori mund të lëshohet për një periudhë 5-vjeçare.

2. Shtetasit e Shteteve të Bashkuara të Amerikës, në fushën e punësimit gëzojnë të drejta të barabarta me shtetasit shqiptarë.

KREU XIII

DISPOZITA KALIMTARE DHE TË FUNDIT

Neni 148

Dispozitë kalimtare për lejet e qëndrimit

1. I huaji, të cilit i është lëshuar leje qëndrimi njëvjeçare, sipas ligjit nr. 9959, datë  17.7.2008 “Për të huajt”, afati i së cilës përfundon pas hyrjes në fuqi të këtij ligji, nëse kushtet për të cilat është dhënë kjo leje mbeten të njëjta, vazhdon të përdorë lejen e qëndrimit të dhënë, pavarësisht se ky ligj përcakton emërtim të ndryshëm të lejes së qëndrimit.

2. I huaji, të cilit i është lëshuar leje qëndrimi 2-vjeçare, sipas ligjit nr. 9959, datë 17.7.2008 “Për të huajt”, afati i së cilës përfundon deri në një vit pas hyrjes në fuqi të këtij ligji, nëse kushtet për të cilat është dhënë kjo leje mbeten të njëjta, vazhdon të përdorë lejen e qëndrimit të dhënë, pavarësisht se ky ligj përcakton emërtim të ndryshëm të lejes së qëndrimit.

3. I huaji, të cilit i është lëshuar leje qëndrimi 2-vjeçare, sipas ligjit nr. 9959, datë 17.7.2008 “Për të huajt”, afati i përfundimit të së cilës është më shumë se një vit pas hyrjes në fuqi të këtij ligji, nëse kushtet për të cilat është dhënë kjo leje mbeten të njëjta, duhet të paraqitet pranë autoritetit përgjegjës rajonal për kufirin dhe migracionin për të zëvendësuar lejen e qëndrimit të dhënë brenda afatit 1-vjeçar të hyrjes në fuqi të këtij ligji.

4. I huaji, të cilit i është lëshuar leje qëndrimi 2-vjeçare, sipas ligjit nr. 9959, datë 17.7.2008 “Për të huajt”, afati i përfundimit të së cilës është më shumë se një vit pas hyrjes në fuqi të këtij ligji, nëse kushtet për të cilat është dhënë kjo leje mbeten të njëjta, duhet të paraqitet pranë autoritetit rajonal për kufirin dhe migracionin për të zëvendësuar lejen e qëndrimit të dhënë brenda afatit 1-vjeçar të hyrjes në fuqi të këtij ligji.

5. Të huajt, të cilëve u është lëshuar leje qëndrimi 5-vjeçare, sipas ligjit nr. 8492, datë 27.5.1999 “Për të huajt”, nëse kushtet për të cilat është dhënë kjo leje mbeten të njëjta, vazhdojnë të përdorin lejen e qëndrimit të dhënë, pavarësisht se ky ligj përcakton emërtim të ndryshëm të lejes së qëndrimit.

6. Kriteret, dokumentacioni dhe procedura për zëvendësimin e lejes së qëndrimit, sipas pikave 3 dhe 4 të këtij neni, përcaktohen me udhëzim të Ministrit të Brendshëm.

 

Neni 149

Dispozita kalimtare për lejet e punës

 

Lejet e punës, lëshuar punëmarrësve apo të vetëpunësuarve, ose përjashtimet nga detyrimi për pajisje me leje pune, në zbatim të dispozitave të legjislacionit në fuqi, para datës së hyrjes në fuqi të këtij ligji dhe të akteve nënligjore, janë të vlefshme deri në përfundim të datës së përfundimit të tyre, sa kohë që nuk anulohen nga autoritetet shtetërore përgjegjëse ose nuk bëhen të pavlefshme, në zbatim të dispozitave të këtij ligji.

Neni 150

Dispozita kalimtare për lejet e qëndrimit

 

Lejet e qëndrimit, lëshuar të huajve, në zbatim të dispozitave të legjislacionit në fuqi, para datës së hyrjes në fuqi të këtij ligji, janë të vlefshme deri në përfundim të datës së përfundimit të tyre, sa kohë që nuk anulohen nga autoritetet shtetërore përgjegjëse ose nuk bëhen të pavlefshme, në zbatim të dispozitave të këtij ligji dhe akteve nënligjore të dala në zbatim të tij.

 

Neni 151

Aktet nënligjore

 

Ngarkohet Këshilli i Ministrave që, brenda 6 muajve nga hyrja në fuqi e këtij ligji, të nxjerrë aktet nënligjore në zbatim të neneve 6 pika 1 shkronja “e”, 16 pika 8, 17 pika 3, 19 pika 2, 20 pika 4, 22 pika 5, 24 pikat 1, 5 dhe 6, 30 pikat 1, 2 dhe 6, 33 pika 2, 34 pikat 4 dhe 5, 38 pikat 1 dhe 4, 56 pika 1 shkronja “a”, 65 pika 3, 70 pika 3, 71 pika 1, 73 pika 4, 75 pika 2, 76 pika 3, 82 pika 2, 86 pika 2, 105 pika 1, 120 pika 4, 141 pika 6 dhe 145 pika 3.

 

Neni 152

Shfuqizime

 

Ligji nr. 9959, datë 17.7.2008 “Për të huajt”, si dhe çdo akt tjetër ligjor, i cili bie në kundërshtim me dispozitat e këtij ligji, shfuqizohen.

 

Neni 153

Hyrja në fuqi

Ky ligj hyn në fuqi 15 ditë pas botimit në Fletoren Zyrtare.

Miratuar në datën 28.3.2013

 

Shpallur me dekretin nr. 8081, datë 2.4.2013 të Presidentit të Republikës së Shqipërisë, Bujar Nishani

 


[1] Ky ligj është përafruar plotësisht me:

        Rregulloren e Parlamentit Europian dhe të Këshillit nr. 810/2009 datë 13 qershor  2009 “Mbi ngritjen e Kodit të Komunitetit mbi vizat”, Numri CELEX 32009R0810, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian, Seria L Nr. 243, datë, 15.9.2009, faqe 1–58.

        Direktivën 2009/52/KE të Parlamentit Europian dhe të Këshillit, datë 18 qershor 2008 “Mbi parashikimin e standardeve minimale të sanksioneve dhe masave ndaj punëdhënësve për punonjësit nga vendet e treta me qëndrim të paligjshëm”. Numri CELEX 32009L0052, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian, Seria L, Nr. 168, datë 30.6.2009, faqe 24–32. 

        Direktivën e Këshillit 2009/50/KE, datë 25 maj 2009 “Mbi kushtet e hyrjes dhe qëndrimit të shtetasve të vendeve të treta me qëllim pune tepër të kualifikuar”. Numri CELEX 32009L0050, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian,  Seria L, Nr. 155, datë 18.6.2009, faqe: 17–29.

        Direktivën 2008/115/KE të Parlamentit Europian dhe të Këshillit, datë 16 dhjetor 2008 “Mbi standardet dhe procedurat e përbashkëta në vendet e anëtare  për kthimin shtetasve të vendeve të treta me qëndrim të parregullt”. Numri CELEX 32008L0115, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian,  Seria L, nr. 348, datë 24.12.2008, faqe 98–107.

        Direktivën e Këshillit 2005/71/KE, datë 12 tetor 2005 “Mbi procedurat specifike për pranimin e shtetasve të vendeve të treta për qëllime të kërkimeve shkencore”. Numri CELEX 32005L0071, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian, Seria L, Nr. 289, datë 3.11.2005, faqe 15–22.

        Direktivën e Këshillit 2004/82/KE, datë 29 prill 2004 “Për detyrimin e transportuesve për të komunikuar të dhënat për pasagjerët”. Numri CELEX 32004L0082, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian, Seria L, Nr. 261, datë 6.8.2004, faqe 24–27.

        Direktivën e Këshillit 2004/81/KE, datë 29 prill 2004 “Mbi lejet e qëndrimit të lëshuara shtetasve të vendeve të treta që janë viktima të trafikimit të qenieve njerëzore ose që kanë qenë subjekt i një veprimi për lehtësimin e imigracionit të paligjshëm, të cilët bashkëpunojnë me autoritetet kompetente”.

        Direktivën e Këshillit 2004/114/KE, datë 13 dhjetor 2004 “Mbi kushtet e pranimit të shtetasve të vendeve të treta për qëllim studimi, programe të shkëmbimit për nxënës, trajnim pa pagesë ose shërbim vullnetar”. Numri CELEX 32004L0114, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian, Seria L, Nr. 375, datë 23.12.2004, faqe 12–18.

        Direktivën e Këshillit 2003/109/KE, datë 25 nëntor 2003 në lidhje me statusin shtetasve të vendeve të treta që janë rezidentë afatgjatë. Numri CELEX 32003L0109, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian, Seria L, Nr. 16, datë 23.1.2004, faqe 44–53.

        Direktivën e Këshillit 2003/86/KE, datë 22 shtator 2003 “Mbi të drejtën e bashkimit familjar”. Numri CELEX 32003L0086, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian, Seria L, Nr. 251, datë  3.10.2003, faqe 12–18.

        Vendimin Kuadër të Këshillit, 2002/946/DÇB, datë 28 nëntor 2002 “Për forcimin e kuadrit penal me qëllim forcimin e ndalimit të hyrjeve të paautorizuara, transitit dhe qëndrimit”. Numri CELEX 32002F0946, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian, Seria L, Nr.  328, datë  5.12.2002.

        Direktivën e Këshillit  2000/78/KE, datë 27 nëntor 2000 që vendos një kuadër të përgjithshëm për trajtimin e barabartë në punësim dhe profesion. Numri CELEX 32000L0078, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian, Seria L, Nr. 303, datë 2.12.2000, faqe 16–22.

        Direktivën 96/71/KE të Parlamentit Europian dhe të Këshillit, datë 16 dhjetori 1996 në lidhje me transferimin e punëtorëve në kuadër të ofrimit të shërbimeve. Numri CELEX 31996L0071, Fletorja Zyrtare e Bashkimit Europian, Seria L, Nr. 18, datë 21.1.1997, faqe 1–6.

 

[2] Ligji nr. 108/2013 është botuar në Fletoren Zyrtare nr. 48/2013.

Ligji nr. 74/2016 është botuar në Fletoren Zyrtare nr. 146/2016.

FacebookTwitterGoogle+Share

Comments

comments

Share →